راپورت از گیلان: در روز دوشنبه دوازدهم شهر محرم جمعی از تجار رشت از قبیل زین‌العابدین حاتم و حاجی‌اکبر قلب و حاجی معتمدالتجار و امثال ایشان در محضر سپهدار جمع و مدعی شدند که آقامحمد وکیل‌التجار [پدر کریم، جمشید، فریدون کشاورز] منتخب ما نیست چه او یزدی است و ما رشتی، ما را وکیل از اهل رشت باید باشد و او حاجی‌داود است. سپهدار نطق مفصلی نمود مشعر بر اینکه انتخاب آقامحمد صحیح و اختلاف رشتی و یزدی و تبریزی ناصحیح است. پس از نطق او در میان تجار ناطقی نماند و همه ساکت شدند و یکی از ایشان اظهار داشت که در روز انتخاب آقامحمد اگرچه به حکم قرعه همه او را انتخاب کردیم ولی بواسطه‌ی ترس از ششلول بود و این حرف که مصداق(و ان الحرب اولها کلام)، بود [...]

روزنامه مجلس | سال اول، شماره ۵۴ | ۲۸ محرم ۱۳۲۵ (اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی)

*حاجی داود؛ احتمالا پدر ابراهیم پورداوود است.

ماخذ:
اخبار گیلان در مطبوعات عصر قاجار (جلد ششم) | به کوشش سیدمهدی سید‌قطبی | نشر فرهنگ ایلیا ـ ۱۳۹۹

#رشت_در_ نشریات
#راتانی
#رشت
#گیلان

«جمعیت فرهنگ رشت» در نوشته‌ی جهانگیر سرتیپ‌پور:

در سال ۱۳۱۵ ه.ش، یکی‌از کمونیست‌های فعال قدیمی به نام اسمعیل فروهید (نام اصلی وی که در جمعیت فرهنگ رشت ثبت گردیده بود اسمعیل سلیمی بوده است) که مدت‌ها در شوروی اقامت داشته است، متهم به گرایش‌های تروتسکیستی می‌شود. از بیم تصفیه‌های استالینی به ایران پناهنده می‌گردد‌. در مرز خود را تسلیم پلیس ایران می‌کند. آنچه از سوابق حزب اطلاع داشته است، شرح می‌دهد. بسیاری از کمونیست‌هایی را که او نام می‌برد قبلا شناخته شده، بازداشت شده، تعهد سپرده و آزاد شده بودند، ولی چند نفر که با او در جمعیت فرهنگ رشت همکاری داشته و او نام می‌برد، برای پلیس تازگی داشته و دستگیر می‌شوند.
جمعیت فرهنگ رشت یک سازمان پوششی برای حزب کمونیست بود. در سال ۱۳۰۵ه.ش و پیش از آن در رشت فعالیت داشت و مجله فرهنگ را منتشر می‌کرد و بعداً تعطیل شده بود. اعضا ثابت این جمعیت که دستگیر شدند حدود پانزده نفر بودند. در تهران آن‌ها را شعبه رشتی‌ها می‌نامیدند. یکی از آنها دکتر [رضا] رادمنش بود‌.

تاریخ معاصر گیلان | جهانگیر سرتیپ‌پور | نشر گیلکان - ۱۴۰۲

#رشت_در_روایت_ها
#راتانی
#رشت
#گیلان
#جهانگیر_سرتیپ_پور

سازه‌ای مخصوص خشک کردن پیله‌ی کرم ابریشم در رشت
حدود سال‌های ۱۹۰۷ - ۱۸۹۸ میلادی

از «کوروش رنجبر» عزیز برای به اشتراک گذاشتن این عکس با راتانی سپاسگزاریم.

#راتانی
#گالری_رشت
#رشت
#گیلان

برشی از پادکست «علی عمو» ؛ آغازگر غایب
رادیو راتانی - شماره‌ی ۱

✔️ خوانش داستان دوم علی عمو در شماره‌ی ۱۷ روزنامه‌ی خیرالکلام با صدای کوروش رنجبر

مدت زمان: ۶۰ دقیقه
تاریخ انتشار: ۲۳ آذر ۱۴۰۳

حامی این شماره: قهوه رُزماری
www.rosemarysell.com

#رادیو_راتانی
#راتانی

رادیو راتانی - شماره‌ی ۱
«علی عمو»؛
آغازگر غایب

همکاران این شماره:
رحیم چراغی؛ شاعر، نویسنده، پژوهشگر
رضا نوزاد؛ نویسنده، پژوهشگر
حسین رسول‌زاده؛ شاعر، نویسنده، منتقد ادبی
معصومه غیوری؛ مدرس زبان و ادبیات فارسی
کوروش رنجبر؛ عکاس، شاعر، نویسنده

نویسنده و کارگردان:
سینا طارمی
گویندگان متن:
سینا طارمی - مینا محمدی
تدوین صدا:
محمد احمدی

مدت زمان: ۶۰ دقیقه
تاریخ انتشار: ۲۳ آذر ۱۴۰۳

حامی این شماره:
قهوه رُزماری
www.rosemarysell.com

اینستاگرام راتانی
@rataniproject

ایمیل:
[email protected]
[email protected]

#رادیو_راتانی
#راتانی

پیکر روانشاد پورداوود ساعت ۲ بعدازظهر وارد رشت گردید، در مدخل شهر، جمع کثیری از دوستداران و‌ همشهریان پورداوود به استقبال از بازگشت دورباره پورداوود به زادگاهش و شرکت در مراسم تشییع جنازه، گرد آمده بودند. مسیر جنازه از خیابان امام خمینی (پهلوی سابق) میدان شهرداری و خیابان علم‌الهدا (شاه سابق) پر از جمعیت بود، در این هنگام جنازه‌ی استاد به سبزه‌میدان (زادگاه پورداوود) رسید، تابوت از آمبولانس خارج و بر روی دوش دانش‌آموزان دبیرستان پورداوود قرار گرفت و به سوی آرامگاه خانوادگیش حرکت داده شد، به دستور رئیس فرهنگ و هنر گیلان از مراسم تشییع جنازه فیلم‌برداری شد. یه سال پیش از پسین پیشامد زندگی، استاد سفری به رشت کرده بود، با اشاره به آرام‌ جای همیشگی خود به دکتر بهرام فره‌وشی که در آن سفر وی را همراهی می‌کرد گفت: «سفر دیگر مرا در اینجا خفته خواهید دید» و با دریغ و درد چنین شد. در شامگاه روز سه‌شنبه مجلس تذکری به یاد استاد در مسجد‌جامع بندرانزلی برگزار شد. در این‌ مجلس پس از تجلیل از مقام علمی پورداوود از طرف انجمن شهر بندرانزلی خیابانی بنام «استاد پورداوود» نامگذاری گردید. در روز پنجشنبه سی‌ام آبان ۱۳۴۷ مجلس تذکری در مسجد صفی رشت بر پا گردید. همچنین مجلس ترحیم شادروان پورداوود در روز شنبه ۲ آذرماه ۱۳۴۷ در مدرسه استاد مطهری (سپهسالار سابق) برگزار گردید.

رشت شهری است بزرگ که دارالحکومه گیلان است و دو قونسول در آنجا می باشند : یکی موسیو مکنزی ، قونسول دوالت انگلیس است و دیگری تنک بوفسکی که قونسول دولت بهیه روس است. و چون دولت فرانسه در آنجا قونسول ندارد ، عمورات اتباع آن دولت با قونسول روس است .
از سفید رود در نزدیکی امامزاده هاشم نهری بزرگ کنده‌اند که آب از سفیدرود به رشت می رود. و حاصل زراعت گیلان برای رعیت آنجا کم است ، به نوعی که برنج از مازندران به گیلان می‌آورند. و سفیدرود از امامزاده هاشم که گذشت به طرف شمال و مشرق می‌رود و از برابر دلفک به فاصله یک فرسخ و نیم می‌گذرد و قطع می‌کند راهی را که از رشت به لاهیجان می‌رود. بعد از طی پنج فرسخ در نزدیک و حوالی قریه کیسوم و به قدر پنج فرسخ دیگر از این نقطه که گذشت ، به قدر  ربع  فرسخ به دریا مانده ، مرداب کوچکی ساخته ، از آنجا داخل دریا می‌شود و دهنه آن در طرف شرقی انزلی به فاصله ده فرسخ واقع است. و ارتفاع قريه منجیل از سطح دریا تقریبا سیصد و پنجاه ذرع است الی چهار صد ذرع. و رشت تخمینا مشتمل است بر پنج هزار خانوار و حاکم آنجا مجدالدوله است.  و در آن شهر عمارتی است دولتی که اکنون مخروبه و به هیچ وجه قابل تعمیر نیست و هرگاه بخواهند عمارت مذکور  را تعمیر کنند بطور یقین خرج آن بیشتر از نو ساختن آنجا خواهد شد. و اکثر از مصالح آنجا را از قبیل مرمر  و پنجره و غیره حاکم و مباشرین کنده اند و در عمارتی که برای خود ساخته به مصرف رسانیده‌اند. مختصر آنکه در آن عمارت وسیع جای بسیار مختصری حاکم به جهت نشیمن خود قرار داده است و در زمانی که فی الجمله باد وزیدن کند ، اگر کسی بخواهد حاکم را ملاقات کند و در نزد او برود ، نهایت واهمه و ترس از این دارد که مبادا از سفال و آجر آن عمارت بر سر  و مغز آن بریزد و هلاک شود و مقابل آن عمارت تیکه‌ای است دولتی که فی الجمله خرابی آن کمتر از آن عمارت است ولی آنجا قدری تعمیر ، ضرور دارد و نمی دانم که دولت در عرض سال چقدر تنخواه برای تعمیر این عمارت می‌دهد . و یقین است جميع تنخواهی که به جهت تعمیر آن داده می‌شود، یکجا مداخل حاکم است  و در طرف شرقی آن عمارات یک بالا خانه کوچک خرابی است که محل نقاره خانه می‌باشد و به قدر هشتاد تومان به مصرف ساختن آنجا رسیده ، دیگر معلوم نشد که به خرج دیوان چقدر آمده و محسوب داشته‌اند. و گیلان عموما مملکت پر منفعتی است و از قبیل ماهی و برنج و زیتون و ابریشم و اشپل ماهی در آن وفور دارد و درخت‌های جنگلی میوه‌دار و غیره  در آن بسیار است و خانه‌های رشت تفاوت بسیار با خانه‌های سایر ممالک ایران دارد. مثل آنکه خانه‌های رشت جمیعا از چوب و تخته است و دو مرتبه ساخته شده است و سفل پوش می‌باشد و اطراف آن غلام گردش چوبی دارد و طره‌های بلند از چوب بر آن عمارات کوبیده اند. و اکثر اوقات شدت گرمای هوای رشت مقدار بیست و هشت درجه به رامور است و نهایت  کمی آن یک درجه است و قوت شدت باد در رشت مثل نسبت یک است به هزار و صد و نهایت کمی آن مثل چهار است به بیست و چهار  و طرف باد اغلب شمال و مابین مشرق وشمال است و در یک سالی اتفاق چنین افتاد که یکصد و هیجده روز بارندگی شد. سی روز آن هر روزی نیم ساعت می‌بارید و هشتاد و هشت روز دیگر را هر شب بارندگی شد بیشتر از نیم ساعت و در عرض آن سال ملاحظه کردند شش روز برف و باران با یکدیگر مخلوط می‌بارید و به همین نسبت در عرض سال بارندگی در آن مملکت می‌شود. و ناخوشی مدامی که در آن ولایت است بدین موجب است که اظهار می‌شود و وجع المفاصل ، فتق رطوبت معده ، استسقاء ، طپش قلب ، اندروب ، جرب يابس ، درد دندان و از این قبیل الى غير النهایه و و ناخوشی‌هایی که در آنجا استمراری ندارد و بر حسب اتفاق و ندرت واقع می‌شود از قرار تفصیل ذیل است: سوزنک ، کوفت، شقاقلوس ، خوره ، افلیج ،بواسیر  ،ناخوشی‌های صرع و جوع. از این‌ها گذشته نا خوشی نوبه و تب و لرز همیشه اوقات در این شهر فراوان است و این مرض موقوف و بسته به گرمی هوا می‌باشد. هر قدر هوا گرم تر می‌شود نوبه فراوان تر  و بیشتر است و درد گوش زیادتر است  از درد چشم ...