سلامی به دنیای تازه

✍️ محمد زینالی اُناری

🔸 "زورو" قهرمان خیالی طنزهای افسانه‌ای، به جای این که با زحمت سوار اسب شود، از بلندی روی آن خراب می‌شد. از دهه‌ی 80 این فیلم‌ها در ایران به ژانر غالب تلوزیونی تبدیل شدند و همین باعث شد در اردبیل افراد بسیاری به جای زحمت کشیدن برای رسیدن به یک موقعیت، چهارپایه‌ای از خیرخواهان قرض گرفته و روی اسب مراد و صندلی‌های امارت و کرامت بپرند. امّا دیگر پیمودن راه چندین ساله رشد و ترقی و غلبه بر دشواری‌های کار سخت و حساسیت‌های احراز شایستگی با تجارت چهارپایه تمام شده و دوران جدیدی آغاز شده است که گاو نر می‌خواهد و مرد کهن.

🔸🔸 شایستگی و پختگی،‌ آن چیزی است که می‌تواند صفت هر خلبان و کاپیتان کارکشته باشد. همان طور که در یک تیم فوتبال جوان تازه کار که با روپایی‌های زیاد خود را نشان می‌دهد مدت‌ها در رختکن نشسته و در هنگام خستگی بازیکنان کهنه‌کار وارد میدان می‌شود، کاپیتان تیم که ناخدای چیره بر طوفان‌های زندگی است، قدیمی‌ترین، شایسته‌ترین و استراتژیست‌ترین بازیکن میدان است. گرداندن یک شهر و یک سازمان، از فوتبال کوی و محله که کمتر نیست، بلکه همه‌ی قهرمان‌های ورزشی شهر هم به آن نیاز دارند، چه رسد به توسعه‌ی فرودگاه‌ها و دعوت از تیم‌های بزرگ برای سفر هوایی به اردبیل و برگزاری اردوها، مسابقات ورزشی و همایش‌های علمی.

🔸🔸🔸 ملوان‌های زبل به جای این که ثمره‌ی عقل و هوش خود را با هماهنگی خوب تیم و کاهش آلام جامعه، افزودن بر ثروت‌های آن و بهبود زندگی و فضای شغلی نشان دهند، همچون عیاران به دل کلمه و حرف زده، عکس و تصویر را به هم می‌آویختند و شعارهایی سرمی‌دادند که امیدهای جامعه را با شعارهای توخالیِ پی‌درپی خسته کنند. امـّـّا حرف مفت، عملاً مفت نبود و به صف بیماران سرطانی، هزینه‌های بی‌پایان زندگی و انتظار بی‌انتهای ریل‌های قطار تبدیل شده بود. در این شهر هم انجمنی از عیاران و حرافان به راه افتاد که حتی به تاریخ و افتخارات این شهر هم رحم نکرده و هر افسرده‌ای را میهمان گوش مردم کردند. چهارپایه‌ها داشتند کار دست‌مان می‌دادند.

🔸🔸🔸🔸 در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ در میان طوفان‌های زمینی و آسمانی، سخنانی گفته شد از اهمیت کارشناسی، عقلانیت و شایسته‌سالاری که دل خیل کثیری از اسب‌سواران ناشی، بازیگران تازه‌کار، تاجران چهارپایه و حرافان و شعاریون را آزرد، تا برای فرار از مسئولیت حرف‌های مفت طبل‌های توخالی را به صدا درآورند. امـّـّا زمان شعارهای بی اساس و وعده‌های امیدسوز گذشته و چهارپایه‌های کهنه به زودی سوزانده می‌شوند. اگرچه در ره منزل لیلی چه خطرها است، باری باید به این سواران، عیاران و تاجران کلمه و چهارپایه گفت، دوران جدیدی آغاز شده است. به خاطر همین به جای شعارهای پوشالی وزیران قدیمی، سلامی می‌کنیم به عقل و خردورزی و سنجیده‌نگری! سلام به اندیشه‌های مقدم بر گفتار، سلام به دنیای تازه!

#اردبیل
#چهارپایه
#اسب_مراد
#اسفناج
#شعار
#عقل

@ardabilnote

سرمایه گذاری ایلان ماسک در اردبیل

محمد زینالی اُناری

در منطقه ما همه شعار علیه آمریکا و منطق سرمایه داری می دهند اما متخصصان اقتصاد می گویند راه برون رفت از شاخص فلاکت قرمز و سرانه درآمدی پایین باز هم همان سرمایه داری است اما این متخصصان اشتباه می کنند و دروغ می گویند. مشکلات اقتصادی استان اردبیل نه به خاطر اقتصاد ضعیف، بلکه ناشی از سیطره منطق ما قبل سرمایه داری است. همان اقتصاددان ها هم خودشان از درز و دورز اقتصاد دلالی اردبیل پول در می آورند و عمل شان بر تفکرشان می چربد.

شکل گیری سرمایه داری صنعتی اعم از دولتی و خصوصی، محصول تحولات درونی فعالیت های اقتصادی است ولی سیستم حاکم بر استان اردبیل همان سیستم بازار سنتی است که امکان تغییر و تحول را نمی دهد. اما برگزیدگان سیاسی و منصوبان سیاسی راه کار را در این می دانند که به جای برانگیختن تغییر و تحول درونی در سیستم بازار و تغییر ذائقه کنشگران اقتصادی داخل استان، یک ذائقه جدید را از جای دیگر بیاورند و اسم آن را می گذارند «سرمایه گذار». اما از کجا معلوم سرمایه گذار در سیستم فلج اقتصادی اردبیل به دلال تبدیل نشود؟

زمانی که در مورد مشکلات اقتصادی استان تحقیق می کردم، کارآفرینان از دو مانع اساسی صحبت می کردند: فضای کسب و کار ضعیف اردبیل که مزاحم تولید کنندگان بود و خدمات شهروندی ضعیف اردبیل که موجب مهاجرت نیروهای ماهر پرورش یافته می شد. مانع سوم را نمی گفتند اما از متن مصاحبه با آن ها فهمیدم که همه شان برای پول سازی به ساخت و ساز و دلالی می پردازند و این شده است مشغولیت اصلی آن ها! یعنی حرکت اقتصادی در استان نه به سوی اقتصاد تولیدی است، بلکه با ضعف فضای کسب و کار برای تولید کننده و نیروی ماهر، همه را به انحراف اقتصادی سوق می دهند.

در نتیجه، آن چه مهم است، نقش دولت در راهبرد تغییر اقتصادی است که با تغییر بینش اقتصادی مسلط بر استان تغییر عملکرد اقتصادی استان ممکن کند. عناصر دولت مسئولیت بهبود فضای کسب و کار را دارند که باید ببینیم تعارض منافع چقدر آن ها را در گیر کرده که در کسوت دولت تا کنون نتوانسته اند مسئله اصلی طرح شده از سوی کارآفرینان یعنی ضعف فضای کسب و کار را درمان کنند. بجای آن گاه می شنویم همه چیز را به گردن دولت مرکزی می اندازند که به اردبیل کمتر از اصفهان اعتبار دولتی داده است. مگر اعتبار دولتی در یک سری فعالیت های مندرس چقدر است که با آن تمام عیوب عملکرد دولت را می پوشانید؟

به نظر می رسد بدون تحول در سیستم مدیران و کارشناسانی که در جلسات اقتصادی و شهروندی استان تصمیم می گیرند سرمایه گذار که سهل است، ایلان ماسک و بیل گیتس را هم بیاورید شاخص های ما بدتر می شوند که بهتر نه!

@ardabilnote

نه واردی قصره علاقم نه مایل تاجم

محمد زینالی اُناری
این، شعری از شاهی اردبیلی است که مضمونش این است که نه به قصر علاقه دارم و نه مایل تاج هستم، یعنی نه میلی به ثروت دارم و نه مشتاق قدرت. چرا که قصر و تاج نماد ثروت و قدرتند و شاعر، از جرگه ی عارفان دیار اردبیل برخاسته و رویایش همیشه دست یافتن به قاف اندیشه بوده تا این که درگیر دنیا و اسرار و امیال آن باشد.

مصرع دوم این شعر، کنایه از اشتیاق زیاد به امام حسین (ع) است. اما امام حسین در این شعر نماد چیست؟ چرا که حسین در این شعر به عنوان نیاز شاعر عنوان شده، یعنی شاعر به امام حسین احتیاج دارد. در اسطوره شناسی، نام قهرمان به عنوان، حامل اسطوره به کار می رود و آن چه اساسی تر است، خود اسطوره است که در پس نام امام حسین پنهان شده است. مثلا رستم اسطوره شجاعاتِ (حماسی یک ایرانی در نگهداشت سرزمینش) است و به جای این احساس، نام رستم به عنوان قهرمان روایت برگرفته شده است.

شیخ صفی الدین اردبیلی در بدعت خود در الگو دادن به مریدانش، به آنان گفته که برای درک حقیقت باید مانند پیامبر اکرم عمل کنید. در عصر بازار شریعت و جولان فقهای اهل تسنن، شیخ به بیان هاناآرنت، یک بازگشت به راه ناتمام را آغاز می کند و مریدان را به تأمل شخصی در دین و هدایت جستن از سلوک خود رسول اکرم فرا می خواند. از آن پس، روایت دیگری در ایران آغاز شده است که شاه اسماعیل در اشعارش تأسی به علی (ع) داشته و این مسیر بازگشت به شکل گیری و گسترش تشیع در ایران انجامیده است.

اما مومن چرا به سلوک پیامبر باز می گشت، رمز شیخ صفی این بود حقیقت نه شریعت است و نه طریقت، بلکه همانا دل مومن است؛ وقتی هم بر اساس شریعت و هم بر اساس طریقت اما با تأسی به خود پیامبر عمل می کند. او مومن متکی به پیامبر را در برابر شریعتمداران رایج زمانه قرار می دهد و انقلاب جدیدی را آغاز می کند.

در طول این زمان ها همواره بازار پول و زور به راه بوده اما مردم اردبیل که خود را با حسینی بودن مارک زده بودند، از اهل فتی محسوب شده و در داخل شهر به همیاری می پرداختند. آن ها در برابر قلدرمأبی و قدرتمندی اشراف و ثروتمندان چنین حکمتی را برگزیده بودند که همواره معتکف حقیقت باشند و آن را با تأسی جستن به رسول اکرم برگزینند. اما لازم بود در برابر ثروت و قدرت، نلغزند و آن که کمک شان می کرد نلغزند، کشتی نجات حسین (ع) بود.

@ardabilnote

۸ - در فرایند استان شدن اردبیل و علی رغم خواسته مردم منطقه ، شهرستان آستارا با داشتن مناسبت‌های اقتصادی ، فرهنگی ، اجتماعی ، و تاریخی مشترک ، از استان اردبیل محسوب نشد و موضوع تاسف بارتر از آن اینکه ، بخش حیران از جایگاه اصلی خود یعنی اردبیل جدا شد و تابع استان گیلان گردید اصلاح این موضوع یک خواسته و انتظار عمومی بوده که امید است مورد توجه استاندار محترم و نمایند گان مجلس قرار گیرد ۰
۹ - توجه به مسائل و آسیب‌های اجتماعی به ویژه موضوع حاشیه نشینی ، بیکاری بخشی از جوانان و دانش آموختگان ، ناپایداری خانواده ، تجرد جوانان و مهاجرت نخبگان از اولویت‌های استان بوده و می‌تواند در ارتقا کیفیت زندگی شهروندان و ایجاد امید و نشاط در نسل جوان نقش آفرین باشد ۰
با عنایت به موارد فوق و با توجه به مجموعه پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های بالفعل و بالقوه ، استان اردبیل می‌تواند به یکی از پرمخاطب‌ترین قطب‌های گردشگری و یکی از استانهای توسعه یافته کشور تبدیل شود و موجب ماندگاری نخبگان جوان در استان گردد ۰
امیدوارم در این دوره از تاریخ کشورمان با درایت و تدبیر توأم با همدلی مجموعه مسئولان استانی ، شاهد پیشرفت و توسعه همه جانبه استان زرخیز اردبیل باشیم ۰
محمد زاهدی اصل استاد بازنشسته مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی

روزنامه آرمان امروز یکشنبه چهارم آذرماه ۱۴۰۳
" خون تازه در رگهای اردبیل "
قبل از طرح موضوع‌های مورد نظر باید از رئیس جمهور محترم بابت انتصاب استانداری پاکدست ، مسئولیت پذیر ، پرتلاش و با تجارب مدیریتی مختلف در سطح استان تشکر کرد که این نخستین پاسخ رئیس جمهور منتخب به حماسه رای ۸۵ درصدی مردم فهیم اردبیل در دور دوم انتخابات چهاردهمین دوره ریاست جمهوری به ایشان می‌باشد ، البته این آغاز راه است و حمایت ایشان از استاندار جدید برای پیشبرد اهداف توسعه‌ای ، انتظاریست که مردم غیرتمند استان از آقای دکتر پزشکیان دارند ، به آقای مسعود امامی یگانه استاندار جوان ، خوش سابقه و پرتلاش اردبیل نیز صمیمانه تبریک گفته و توفیق ایشان را در ارتقاء همه جانبه استان مسئلت دارم و همانند ایشان به عنوان فرزندی از خطه سبلان ، که همواره دغدغه زادگاهم را داشته‌ام ، متواضعانه نکاتی را یادآور میشوم به امیداینکه مورد توجه و اقدام قرار گیرد
۱ - ۳۰ سال از استان شدن اردبیل گذشت ولی علی رغم تلاش‌هایی که صورت گرفته است هنوز وضعیت توسعه ای استان از شاخص‌های توسعه یافتگی فاصله قابل توجهی دارد که لازمه آن بکارگیری مدیرانی مجرب و آگاه به ظرفیت‌ها و در عین حال مسائل و محدودیت‌های استان ، به دور از رانت و قبیله‌گرایی و سهم‌خواهی‌های جناحی می‌باشد ، حاصل چنین نگاهی ، همدلی توأم با هم افزایی مجموعه مدیران در آبادانی استان خواهد بود .
۲ - اردبیل با قدمت چند هزار ساله با القاب ارزشمند "دارالارشاد" و "دارالعرفان "با ۱/۵ درصدجمعیت کشور و ۱/۱ درصد از سرزمین جغرافیایی ایران ، قریب به هفت درصد از منابع و ظرفیت‌های اقتصادی (بعضاً کم نظیر) را در اختیار دارد از جمله آنها : مجموعه آبگرم‌های ۱۸گانه در سطح استان ، دشت بی‌بدیل مغان ، معادن و ذخایر زیرزمینی ، مناظر طبیعی کم نظیر ، حاصلخیز بودن بسیاری از مناطق استان ، سردرختی‌های متنوع ، ابنیه‌های تاریخی ، صنایع دستی ، غذاهای محلی و مهم‌تر از همه این‌ها ، منابع انسانی فرهیخته و پرتلاش در عرصه‌های مختلف ، که به روشنی مبین ظرفیت‌های قابل توجه استان برای پیشرفت و توسعه است ۳ - باعنایت به پتانسیل‌های فوق الذکر و در مقایسه با بسیاری از استان‌ها ، جایگاه استان اردبیل در فرایند توسعه متناسب با ظرفیت‌های مادی و انسانی استان نیست که ورود به علل و ریشه‌های آن مجال دیگری را می‌طلبد ولی تردیدی نیست که یکی از دلایل چنین وضعیتی ضعف و ناکارآمدی مدیریت‌ها بوده است که انشالله با عنایت استاندار معزز به بند یک این یادداشت ، این ضعف تبدیل به قوت خواهد شد و برای تحقق این مهم ، حمایت تمامی فرهیختگان و مجربین استان و حتی شخصیت‌های مقیم در خارج از استان یک ضرورت است و در این راستا تشکیل تیم مشورتی و اتاق فکر از اندیشه ورزان ، نخبگان و پیشکسوتان ، می‌تواند کارساز و پشتوانه تصمیمات استراتژیک باشد ۰
۴ - با توجه به ظرفیت کشاورزی، دامداری و باغداری استان ، به خصوص دشت مستعد و بی‌بدیل مغان به عنوان ثروت ملی و دل مشغولی‌هایی که در بین دلسوزان و عاشقان وطن در این خصوص وجود دارد ، قرار دادن این موضوع در اولویت می‌تواند علاوه بر تامین منافع ملی ، در ارتقاء کیفیت زندگی زحمتکشان روستایی نیز تاثیرگذار باشد ۰
۵ - راه آهن به عنوان یکی از طرح‌های مهم ارتباطی و آرزوی دیرینه شهروندان استان ، نیازمند توجه ویژه ملی و استانی است و علی رغم گذشت سال‌های طولانی و وعده‌های مکرر دولتمردان پیشین و صرف هزینه‌های قابل توجه ، به صورت نیمه کاره رها شده است و اتمام آن نیازمند توجه ویژه جناب رئیس جمهور و همت و تلاش مسئولان ذی‌ربط می‌باشد ۰
۶ - با عنایت به اینکه قرار بود ارتباط اردبیل به آزادراه میانه -زنجان در قالب بزرگراهی عملیاتی شود که متاسفانه طی سال‌های گذشته به دلیل وجود نقاط حادثه خیز متعدد و کثرت تصادفات ، جاده مرگ لقب گرفته است و خانواده‌های قابل توجهی عزادار شده‌اند و لذا تسریع در دو بانده کردن آن می‌تواند یک اقدام مهم و شایسته محسوب شود ۰
۷ - یکی از موانعی که در توسعه استان وجود دارد مشکلات و محدودیت‌های مربوط به فرودگاه اردبیل می‌باشد و اصلی‌ترین مسئله آن ، نامناسب و مه‌گیر بودن منطقه است که موجب ابطال تعداد قابل توجهی از پروازها ، عدم امکان فرود هواپیماها و بازگشت آنها به مبدا می‌باشد ، صرف نظر از اینکه چه کسی یا چه کسانی بانی این وضعیت بوده‌اند ، در حال حاضر فرودگاه مورد بحث نیازمند توجه ویژه است که با نصب سیستم‌های ویژه (و یا تغییر مکان فرودگاه ، که احتمالاً مقرون به صرفه نخواهد بود) دل مشغولی مسافران (که بخشی از آنها مسئولان و کارشناسان مرتبط با استان می‌باشند) مرتفع گردد ۰

تعارض منافع پزشکان ایرانی (ص۲)

محمد زینالی اناری

وقتی مرز دولت وخدمت محو می‌شود و عاملان بازار و ناظر تداخل می‌شوند، طبیعی است نهادهای خدمات آموزشی، درمانی و بیمه‌ای هم میان خود مرز روشنی نداشته باشند و از قواعد روشنی برخوردار نباشند. چرا که عاملان جاخوش کرده در دولت، خدمات درمانی، سرفصل‌های آموزشی و مقررات بیمه را بر اساس منافع و سلایق عاملان بازار بنیان می‌نهند و نظارت مولود منافع را نمی‌توان تحت عنوان دولت بازشناخت.

این در حالی است که وظیفه اصلی دولت، قانونگذاری برای اصناف با اولویت نظارت و پیشگیری از آسیب است، چه در مسئله شرکت‌های اقتصادی چه در موضوع مشکلات روان و چه در مورد عوارض جسمانی، نه دست‌وپازدن بیمارگونه در میان منافع ذینفعان نهادی سیستم بهداشت.

بنابراین در معاملات اقتصادی، تعاملات انسانی و مدیریت بدن، نیازمند نظارت دولت بر رفتار سالم شهروندان و پیشگیری از بیماری و آسیب در کلیت آن است. باری، نظام‌های صنفی و منافع نهادی سعی می‌کنند از طرق گفته‌شده مرز خود را با دولت نامرئی‌تر کرده و بر قواعد نظارتی آن غلبه کنند. راه نجات از این بدبختی، تحرک انتقادی جامعه مدنی است که باید دولت را از دسترس دست‌درازی‌ها درآورده و آن را در راستای منافع شهروندان حراست کند. اما جامعه مدنی نیز بی‌بهره از این تسلط‌ها نیست، چرا که نهادهای صنفی در ایران بسیار نافذتر از نهاد شهروندی و منافع جمعی است.

گذار از این وضعیت بسیار دشوار و طاقت‌فرساست و نیازمند مطالعات انتقادی و تأمل در مفهوم دولت، نظارت، عاملیت و جدایی و پرهیز بخش دولتی از هر نوع معاملات اقتصادی و تداخلات نهادی است؛ عملی که شاید توسط کارگزاران بوروکراسی دولتی بخش بهداشت به‌سختی تفهیم و پذیرفته شود.

@thing

تعارض منافع پزشکان ایرانی (ص۱)

محمد زینالی اُناری

بحث درباره کارآمدی و ناکارآمدی سیسم بهداشت در جامعه ایرانی، یک نقطه ثقل دارد و آن کارکرد یا ساختار دولتی بهداشت در ایران است. اگر از منظر جامعه شناسی به سیستم بهداشت نگاه کنیم، این سیستم دارای یک عاملیت انسانی در جامعه، شمول گسترده‌ای دارد. از این نظر، هر سیستمی دارای ساختارهایی است که اجزای آن را تشکیل می‌دهند و عاملان انسانی بر اساس قواعد این ساختارها عمل می‌کنند و عکس العمل نشان می‌دهند.

مدل حکمرانی یونسکو کارکرد ساختاری حکمروایی را شامل سه جزء دولت، بازار و جامعه مدنی می‌داند؛ یعنی قلمرو حکمرانی شامل قواعد مرسوم این سه ساختار و کنش عاملان انسانی آن‌هاست. دولت به عنوان ناظر بر انجام قواعد مرسوم عمل می‌کند؛ بازار گروه ذینفعانی است که ذیل بخش‌های تولیدی، خدماتی و مصرفی کار می‌کنند. جامعه مدنی نهاد نمایندگی افکار مردم مانند مجلس، مطبوعات و ... است که از تدوین و تغییر متون قانونی و نقادی آن‌ها تا تعاملات شفاهی کوچه و محله را شامل می‌شود.

بر این اساس حکمرانی در سیستم بهداشت بخش جزئی‌تری از ساختار حکمرانی است، بخش دولتی یعنی وزارتخانه؛ بازار یعنی بیمارستان، دانش طب و پیشگیری به عنوان قواعد بهداشت، و کلیه قلمرو‌های تولیدی، آموزشی، خدماتی و ... که عاملان سیستم بهداشت، اغلب پزشکان و پیراپزشکان، در ذیل آن فعالیت می‌کنند؛ جامعه مدنی نیز از تولید منزلت پزشکی در جامعه شروع می‌شود و گسترۀ آن مطبوعات، روزنامه سپید، حضور موثر پزشکان و غیرپزشکان در مجلس برای تدوین و تغییر قوانین و ایجاد ساختارهای جدیدی چون بیمه و تحقیقات برای نظام بهداشتی را دربر می‌گیرد!

اساساً در جامعه ایرانی دولت، بازار و جامعه مدنی، هر سه در هم هضم شده‌اند، و عملاً خط مرز دولت و بازار در وزارتخانه بزرگ آموزش پزشکی روشن و مشخص نیست. بخش درمانی در خود دولت هضم است، بخش آموزشی هم عنوان وزارتخانه را تحت تسلط دارد و در دل بخش درمانی قرار گرفته است. خبری از دولتی واضع و متمایز نیست؛ وزارتخانه عنوان دانشگاهی را یدک می‌کشد و نظام صنفی بخش زیادی از رایزنی امتیازات را در خود دارد و بسیاری از پزشکان دولتی در آن عضوند.

بخشی از پزشکان، هم در بخش خدمات درمانی دولتی هم در بخش غیردولتی (یعنی مطب که یادگار حکیم‌خانه‌های انفرادی سنتی اند) فعالیت می‌کنند و قدرت بزرگ نظام صنفی شناسنامه‌دار پشتوانه حضور و رقابت پزشکان با غیرپزشکان، مخصوصا در کمیسیون‌های مرتبط در مجلس است. این عاملیت نامتمایز دولت و بازار در اغلب کشمکش‌های مربوط به امتیازات و منافع پزشکان و جدال آن‌ها در نحوه و میزان مصرف خدمات پزشکی خود را نشان می‌دهد و تحلیل و تدقیق این وضعیت بی‌مرز کمتر صورت گرفته است.

«تعارض منافع»، در جامعه‌ای که خود را دارای دولت نوین پس از دوره فئودالیسم می‌داند، ام الفساد بوده، به معنای افول حکمرانی نوین یا بی‌دولتی و بازگشت به اصول دوره فئودالیسم است. در این وضعیت، عامل انسانی دولتی، بازاری و مردمی ناواضح است و چهره خود را مشخص نمی‌کند. شما متوجه نیستید که پزشک دستگاه ایدئولوژیک دولت، فروشنده خدمت یا ذینفع صنفی است!

حکمرانی در ایران یا دولت در ایران از زمان تغییر آن از دارالحکومه به دستگاه بوروکراتیک مدرن تا کنون یک پدیده نابالغ است، و تقریبا تمامی ذینفعان نهادی صنفی سعی داشته‌اند نخست در نهاد بروکراسی دولت استخدام شوند و سپس در دل دولت به جمع‌آوری منافع به سود نهادهای صنفی خود بپردازند. عاملان نهادی اول از دولت و نظارت بر بازار منافع اصناف شروع می‌کنند، سپس در مجلس، در ظاهر به دفاع از حقوق مردم و در واقع به قانونگذاری نهادی می‌پردازند.

عاملان نهادی، صبح در نهاد نظارت بازار فعالیت می‌کنند، و بعدازظهر در مطب که بی‌قاعده‌ترین نقطه در دل بازار است، فعالیت می‌کنند و چندی بعد در مقام استاد دانشگاه دارای بورد تخصصی ( که در تبلیغات مطب‌ها مرسوم است) درس می‌دهند. همین‌ها باعث شده که سیستم بهداشت به جای پیشگیری و نوین سازی کلینیک‌ها و تخصصی شدن خدمات، از دل مطب‌ها و تصدی‌گری پزشکان بر نهادهای اقتصادی چون بیمه‌ها سر دربیاورد.

@thing

فایل صوتی مناظره با موضوع « تموک: تکاپوگر اندیشه یا کنش‌گر مدنی »
حسین بشیری، محمد زینالی

در این گفتگوی محدود با رویکردی به جامعه شناسی ادبیات و جامعه شناسی انتقادی، فرهنگ تصوف و مذهبی اردبیل و تعامل یا تقابلش با مدرنیته مورد بحث قرار گرفته
و تلاش های تموک برای انسانی سازی جامعه در حال توسعه مورد بحث قرار گرفت

@ardabilnote

چطور در اردبیل کنش‌گری محیط زیست شکل می گیرد

@ardabilnote