راز من شو نگهت میدارم

من همانم که خود قاتل و خود مقتولم

آشفته‌ترین رودم در جاریِ انسان‌‌ها...

لبخند من از طایفه‌ى بغض انار است

اميدوار بود آدمى به خير كَسان
مرا به خير تو اميد نيست شر مَرسان

حرفِ من را نه
ولى حرف خدا را گوش كن
كاش میماندى، سفر از مبطلات روزه است!

روزه میگیرم,ولی یادت خرابش میکند
سرکه میریزم,ولی عشقت شرابش میکند
راستی ای شیخ
چون من، روزه داری را خدا
از کدامین فرقه در محشر حسابش میکند؟

گویند سرانجام ندارید شما
مائیم که بی هیچ سرانجام خوشیم

میدهم خود رآ نویدِ سالِ بهتر، سالهآست ...

عید آن روز مبارک بادم
که تو آبادی و من آزادم