از فردا لطفا بجای پرنیا جعفر جزامی صدام کنین

بخدا که پرنیا نیستم تا اخر همین pride month واسه خودم یه دوست دختر جور نکنم.

اون روزی که تنهایی میرم بیرون، یکی بهم تیکه نندازه عید منه.

اما من تو این جهنم هنوز زندم.

امروز به طرز فجیعی هوا گرم بود.

از لحاظ روحی به یک رفیق نیاز دارم که توی هر شرایطی کنارم باشه و زندگیو برام قابل تحمل تر کنه؛ یکی که باهاش فلافل با نون اضافه بخوریم، یکی که باهاش راحت باشم، نوبتی بریم خونه ی هم به هم کمک کنیم اتاقامونو جمع کنیم، بریم سلف سرویس رستورانو تو بشقامون خالی کنیم، نصف شبا از خونه فرار کنیم توی هوای خنک تو چمنا بخوابیم، حرف بزنیم و قهقهه بزنیم، برم خونه ی هم فیلم ترسناک ببینیم و تا صب از ترس بلرزیم، سلیقه ی آهنگمون یکی باشه و لباسامونو باهم شریک بشیم، از زیر و روی زندگی هم خبر داشته باشیم و همو بهتر از هر کسی بشناسیم، همه جا باهم بریم و باهم بخندیم، گریه کنیم، یا عصبانی بشیم. بریم کتابخونه کتاب بخونیم، آهنگ بذاریم برقصیم، برای هدفامون پلن بچینیم و باهم روشون کار کنیم، تو روی هم همو آباد کنیم ولی پشت سر هوای همو داشته باشیم، بازی کنیم، بنویسیم، نقاشی بکشیم، و در آخر به هم اعتماد کامل داشته باشیم و از موندن هم مطمئن باشیم.

donteatthisshit | بیتا، دیاکو