البته توی تعادل برقرار کردن بین زندگی کردن و درس خوندن یکم مشکل دارم که به نظرم دارم به تدریج اوکیش میکنم ??

استاد آناتومیمون (همونی که به من میگه خانم فلوشیپ ?) اولین جلسه گفت که از بین شماها شاایدد دونفر تبدیل بشن به یه متخصص باسواد.
و‌ من اون‌روز تصمیم گرفتم بشم یکی از اون دونفر.

افرا خیلی قشنگ گفت.
توی دانشگاه میشه صرفا نمونه سوال خوند و جزوه استادو یه نگاه انداخت و پاس شد ولی لذتی که توی یادگیری و فهمیدن هست خیلی ارزشش بیشتره.

چرا انقدر خسته‌ام ولی؟
من از عمد با وجود اینکه نیمسال اول هم قبول میشدم، نیمسال دومو بالاتر زدم که ورودی بهمن بشم و استراحت کنم ولی از لحاظ جسمی و روحی به همون اندازه‌ای خسته‌ام که فردای روز کنکور خسته بودم.

انگیزه ندارم که درس بخونم :’
فردا هم آخرین جلسه کلاس عملی بافت و عملی آناتومیه و یه حس عجیبی دارم ??‍?

?

اساتید بافت همگی روانی و عقده‌ای ??

نه آخه میدونین؟
اگه کل ویکندو خوش میگذروندم و درس نمیخوندم هم احتمالا نتیجه‌ام همین میشد.