02:05

یه چند وقتیه اصن حوصله فیلم و سریال ندارم، نمیتونم تمرکز کنم، حوصله ام سر می ره، وسطاش به گوشیم ور می رم.
ربطی به اضطراب اینا نداره، این کاریه که اینستاگرام و ریلز و اینا باهامون کرده، مغزمون عادت کرده همه چیز رو سریع و کوتاه و خلاصه دریافت کنه، حوصله نداره برای نتیجه گیری وقت بذاره.
همینم درباره رابطه هامون، غذایی که می خوریم، پولی که درمیاریم و ... صادق شده.
یه زمانی ملت کل زندگیشون حول غذا خوردن می گذشت یعنی پروسه غذا خوردن از مواد اولیه تا پخت و پز یه روز کامل زمان می برد، الان همه چیز سریع شده و تجربه ثابت کرده این وقت اضافه چیزی به ما اضافه نکرده! فقط ما رو بی حوصله، دمدمی مزاج و سطحی کرده.
کتاب کنده، فیلم معنا گرا کنده، عشق کنده، و حتی به وجود آوردن یه آدم دیگه کنده ...
زندگی در سرعت غلطی داره اتفاق می افته این روزا ما عادت کردیم صحنه هایی از زندگی همو رو دور تند با یه آهنگ تند نگاه کنیم و داستان رو بفهمیم... این در حالیه که زندگی واقعی در سرعت دیگه ای اتفاق میوفته.
باید وایسم... سرعتمو کم کنم و جور دیگه ای زندگی کنم..

‏لنفسك عليك حق
‏وأهمها أن تهجر كل من لا يعرف قيمتها.

خودت هم نسبت به خود حقی داری
و مهم‌ترینش این است که هر کسی که قدر تو را نمی‌داند، ترك كنی...

انسان بدون آزادی هیچی نیست!
_توماج

تو ماه بودی و من سلنوفیل>>

زندگی تغییر میکنه!
تو دوستاتو از دست میدی...
قسمتایی از وجودت که هرگز فکرشو نمیکردی از دست میدی.
و بعد بدون اینکه متوجه بشی یه آدم قوی تر و عاقل تر تو آیینه میبینی.

اون وقتایی که آدما دارن از چشمم میوفتن، همش با خودم اینجوریم که نه نه تو دیگه نه.. از چشمم نیوفت.. سرجات بمون.. قدر جایگاهتو تو قلبم بدون. من خیلی با خودم میجنگم که یه سریا از چشمم نیوفتن.. مهرشون از دلم نره.. بی‌حس نشم. اما خب یوقتایی دیگه دست من نیست.. خراب میشه.. یعنی خراب میکنن... (: