#صدای_مخاطب

💢درس‌های سوریه(بخش دوم)

🔻نوشته‌ی احکامی

🔻نگاهی ژئوپولیتیکی به روابط قطر و سوریه

🔹در *واقع دو نگاه به مساله انتقال گاز وجود دارد؛ اول این را بگوییم که همه‌ی طرف‌ها بر اهمیت راهبردی سوریه در تامین منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای گاز متفق‌القول هستند.

🔹اما طرف قطری با کمک هم‌پیمانان غربی و آمریکایی خود مسیر شمال به جنوب را پیشنهاد می‌دهند و در برابر مسیر دیگری وجود دارد که ضامن منافع ذی‌نفعان اصلی منطقه‌ای، یعنی ایران، عراق و سوریه است که از شرق به غرب و مسیر مدیترانه‌ای است که ما آن را خط لوله گاز اسلامی تعریف کرده‌ایم. در این مسیر، بدون دخالت خارجی، گاز به جنوب و جنوب غرب اروپا نیز می‌رسد.

🔹گروه‌های افراطی در راستای تحقق هدف ژئوپولیتیک قطری‌ها و با رهبری و میدان‌داری ایالات متحده و ناتو، از مدت‌ها پیش از خیزش مردمی تلاش کرده بودند فضا را به سمت تشنج و هرج و مرج ببرند تا به موازات آن رژیم اسد تضعیف شود و قدرت نهایتا به دست مردم سرنگون نشود؛ چراکه این شکل از انقلابی‌گری نیز به نفع اهداف راهبردی و کلان قطر و شرکا نبود.

🔹آن‌ها به دنبال محکم کردن جا پای خود در میدان سوریه بودند؛ امری که بدون شک واکنش روسیه، به عنوان متضرر اصلی پروژه گازی قطر و جمهوری اسلامی به عنوان بازیگر در خطر حذف قرار گرفته این پروژه را بر می‌انگیخت و آن‌ها را نیز وارد میدان اعتراضات مردمی سوریه می‌کرد.*

👇یادداشت کامل را در لینک زیر بخوانید👇**

▫️https://tabaghe.com/%d9%be%d8%a7%d8%af%da%a9%d8%b3%d8%aa/

▫️https://t.me/tabaghelib

💢ترامپ و زندان سراسربین سرمایه‌داری

🔻دولت سرمایه‌داری در حال نظارت بر ترامپ است، نوشته‌ الکس کالینیکوس:

🔹در حالی که ماسک و هم‌قطاران تکنولوژیکش نفوذ خود را بر دولت گسترش می‌دهند، ترامپ در تلاش است تا «دولت بزرگ» را تضعیف کند و ریاست‌جمهوری‌اش را بر پایه‌ی مدل نیکسون بازسازی کند—اما این جنبش‌های اعتراضی توده‌ای بودند که نیکسون را سرنگون کردند.

🔹در حالی که ایلان ماسک و دار و دسته‌ی تکنولوژی‌محورش در واشنگتن جولان می‌دهند، من به چیزی فکر می‌کنم که فردریش انگلس در سال ۱۸۷۹ نوشت: «دولت مدرن چیزی جز سازمانی نیست که جامعه‌ی بورژوایی برای حمایت از شرایط عمومیِ بیرونیِ تولید سرمایه‌داری، در برابر تعرض‌های کارگران و حتی سرمایه‌داران منفرد، به خود می‌گیرد. دولت مدرن، فارغ از هر شکل سیاسی‌اش، ذاتاً یک ماشین سرمایه‌داری است، دولتی در خدمت سرمایه‌داران، و تجسم ایده‌آلِ کل سرمایه‌ی ملی.»

🔹انگلس می‌گوید که دولت ابزار سرمایه‌داران منفرد نیست، بلکه در خدمت منافع عمومیِ طبقه‌ی سرمایه‌دار به‌طور کلی عمل می‌کند. از این رو، دولت از سرمایه‌داران مالیات می‌گیرد، فعالیت‌هایشان را تنظیم می‌کند و حتی گاهی دارایی‌هایشان را مصادره می‌کند. تحت فشار نیروی کار سازمان‌یافته، دولت خدمات رفاهی گسترده‌ای را توسعه داده است که بقای خانوارهای طبقه‌ی کارگر را در قالب نیروی کار بهره‌ور و نسبتاً مطیع تضمین می‌کند.

🔹چه چیزی می‌تواند ترامپ را متوقف کند؟ تا کنون، جوخه‌ی ضربت ماسک از هسته‌ی اصلی دولت رفاه در ایالات متحده—شامل مدیکر، مدیکید و تأمین اجتماعی—فاصله گرفته است. تلاش‌ها برای پاکسازی بخش‌هایی از دستگاه سرکوب، به‌ویژه اف‌بی‌آی، نیز هسته‌ی اصلی دولت امنیت ملی، یعنی پنتاگون و سیا را نادیده گرفته‌اند.

🔹سرنوشت مک‌کارتی نشان می‌دهد که وقتی او تصمیم گرفت ارتش ایالات متحده را تحت تحقیق قرار دهد، سرنگون شد. علاوه بر این، سرمایه‌داران دیگر ممکن است از اینکه «تجسم ایده‌آلِ کل سرمایه‌ی ملی» به زمین بازی یک میلیاردر تکنولوژیک نامتعادل و متکی بر یارانه‌های دولتی تبدیل شود، خسته شوند.

🔹اما هیچ جایگزینی برای بسیج توده‌ای وجود ندارد. این جنبش عظیم ضدجنگ بود که نیکسون را سرنگون کرد. مردمی که در ابتدا از سرعت و خشونت حمله گیج و مبهوت شده بودند، اکنون در حال سازماندهی و اعتراض هستند.»

▫️https://socialistworker.co.uk/alex-callinicos/the-capitalist-state-is-watching-trump/

▫️https://tabaghe.com/2025/02/17/the-prison-guard-keeps-an-eye-on-trump/

▫️https://t.me/tabaghelib

💢اقتصاد گیگ، زنان کارگر و پرسشی پیرامون مساله‌ی معیشت
*🔻جلد۱۶، شماره ۱(۲۰۲۵): اقتصاد گیگ و زنان کارگر در خاورمیانه( شماره ویژه)
سردبیر مهمان استلا مورگانا،دسترسی رایگان و آنلاین به مقالات*

🔹تأثیر اقتصاد گیگ بر زنان کارگر در خاورمیانه چیست؟ آیا دیجیتالی‌شدن به‌عنوان محرکی برای افزایش مشارکت زنان در نیروی کار منطقه عمل می‌کند، یا برعکس، باعث ناامنی مالی بیشتر و افزایش ناپیدایی آن‌ها در بازار کار می‌شود؟ زنان کارگر در اقتصاد گیگ چگونه زندگی دیجیتال خود را بازآفرینی کرده و به چالش‌های نانوشته، نظام پدرسالارانه و محدودیت‌های دسترسی به بازار کار پاسخ می‌دهند؟

🔹این شماره ویژه که شامل مقالاتی با مطالعات موردی از مصر، عراق، عمان و امارات متحده عربی است، به پرسش‌های فوق می‌پردازد و مستقیماً با مباحث دانشگاهی پیرامون اقتصادهای گیگ در سطح جهانی ارتباط برقرار می‌کند.

🔹با ارائه نگاهی منطقه‌ای و محلی، این مجموعه به فهمی چندوجهی از کار گیگ در زمینه‌ها، رویه‌ها و تجربه‌های گوناگون کمک می‌کند. این مجموعه به بررسی پیوند میان زندگی روزمره و فناوری دیجیتال پرداخته و نقش پلتفرم‌ها را در شکل‌دهی به مشارکت زنان در نیروی کار و توانمندسازی آنان، همچنین مسئله‌های مرتبط با بی‌ثباتی و حاشیه‌نشینی زنان مورد تحلیل قرار می‌دهد.

🔹این شماره ویژه با گردآوری مجموعه‌ای از پژوهش‌های بدیع و پیشگام درباره موضوعی کمتر مطالعه‌شده در بافت خاص خاورمیانه، دامنه تحلیل اقتصاد گیگ را از یک چارچوب صرفاً اقتصادی فراتر برده و با بهره‌گیری از دیدگاه‌ها و روش‌های میان‌رشته‌ای در جامعه‌شناسی، اقتصاد سیاسی و انسان‌شناسی دیجیتال، به این حوزه می‌پردازد.

🔹این مجموعه نشان می‌دهد که کار گیگ آنلاین یک مقوله یکپارچه و تغییرناپذیر نیست، بلکه پلتفرم‌ها در برخی موارد نه‌تنها موجب افزایش اشتغال غیررسمی نشده‌اند، بلکه به ابزاری برای رسمی‌سازی مشاغل تبدیل شده‌اند. برای نمونه، در مورد اپلیکیشن‌های تاکسی‌رانی و خدمات آشپزی خانگی/ارسال غذا، این پلتفرم‌ها سبب افزایش تنظیم‌گری شده‌اند، چراکه پیش از این، مشاغل مرتبط عمدتاً در فضای غیررسمی قرار داشتند.

🔹زنان کارگر در اقتصاد گیگ، نقش‌های خود را از طریق کار از خانه و درهم‌آمیزی مرزهای میان عرصه‌های عمومی و خصوصی بازتعریف می‌کنند. آن‌ها برای تأمین نیازهای خود در شرایطی که فرآیندهای غیررسمی‌سازی کار از دیرباز بر توسعه روابط کارگری حاکم بوده، خود را با شرایط نولیبرالی انعطاف‌پذیری سازگار می‌سازند.

▫️https://mulpress.mcmaster.ca/globallabour/issue/view/525

▫️https://tabaghe.com/2025/02/12/the-virtual-economy-in-the-battle-against-womens-work/

▫️https://t.me/tabaghelib

?واقعیت را ببین؛ سوت و کف زدن بماند برای بعد!

?به گزارش خبرگزاری رویترز، دولت جدید سوریه، محصول مستقیم سیاست تغییر رژیم در اتاق فکرهای امپریالیستی واشینگتن، آنکارا و تل‌آویو است که با ابزارهای منطقه‌ایی خود مانند جهادی‌های داعشی و بازماندگان شاخه‌های سوریه و عراق القاعده بوده.

?این دولت به رهبران تجاری جهان اعلام کرده است که به سمت مدل «بازار آزاد» حرکت خواهد کرد؛ حالا سرمایه‌داری رانتی شبه نئولیبرال حزب بعث که از به گل نشستن مبارزات ناسیونالیسم ضد استعماری عرب در دوران موسوم به «جنگ سرد» به حیات در بحران خود ادامه می داد، سوریه را در یک تغییر اساسی در «اقتصاد جهانی» ادغام خواهد کرد. این اعلامیه توسط باسل حمدی، رئیس اتاق‌های بازرگانی دمشق، صادر شده است.

?باسل حمدی در نوامبر ۲۰۲۴، چند هفته پیش از "رژیم چنج" اسرائیلی آمریکایی، به این سمت «انتخاب» شد. او همچنین رئیس فدراسیون اتاق‌های بازرگانی سوریه است. بقایای رژیم قدیم همچنان در جایگاه‌های کلیدی باقی مانده‌اند. این یک مساله‌ی کلیدی است.

?به گفته بسیاری از کارشناسان اقتصادی، هیچ جایگزینی برای نظام اقتصادی نئولیبرال رژیم آینده به رهبری HTS وجود ندارد و به احتمال زیاد شبکه‌های تجاری جدید و قدیم، شامل شخصیت‌های تجاری سابق و فعلی، در ارتباط با رهبران جدید حکومتی خواهند بود؛ مشابه شکل‌هایی از «سرمایه‌داری رفاقتی» که در گذشته در سوریه وجود داشته است.

?ورای موج ادامه دار تهییج که بخش بزرگی از جریان های چپ لیبرال در  شمال و‌جنوب جهانی را با فرمول های «دموکراسی-دیکتاتوری» فرا گرفته است، نظامی نئولیبرال که با استبداد همراه است به نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی و فقر ادامه‌دار خواهد انجامید؛ عواملی که یکی از ریشه‌های اصلی قیام اولیه علیه حزب بعث بودند.

?راه ترک‌تازی رژیم اسرائیل داخل سوریه، ترکیه و جهادی هایش و ایالات متحده با کردهای همپیمانش بر سر منابع نفتی سوریه در یکی از مهم ترین نقاط ژئوپولتیک غرب آسیا(خاورمیانه) اکنون بیش از همیشه گشوده شده است.

?توجه به این عوامل، که در مقاله زیر به تفصیل بیان شده، بدون شک دید ما را نسبت به تحولات اخیر در سوریه بازتر خواهد کرد و مانع اتخاذ برخی واکنش‌های هیجانی، که ناشی از تعمیم تنفر از جمهوری اسلامی به همه‌ی تحولات جهان است، و همچنین افتادن در دام کلیشه‌ها و کلی‌گویی‌های همیشگی " نه این، نه آن و لعنت بر همه" که متاسفانه عمده‌ی جریان‌های چپ گرفتار آن هستند، خواهد شد.

?بحثی بر سر ماهیت استبدادی و دیکتاتوری رژیم اسد و حامی آن، دیکتاتوری اسلامی حاکم بر ایران، نیست بلکه مساله کندوکاو دقیق در جزئیاتی است که سرنوشت چنددهه‌ی بعد را رقم خواهد زد.

?تعهد به دیدن واقعیت میدانی باید اولویت اصلی یک تحلیلگر باشد. ندیدن میدان، همان بلایی بود که سردمداران بی‌کفایت جمهوری اسلامی گرفتارش شدند و اکنون نتیجه‌ی آن را می‌بینند. حال جریان‌های موسوم به چپ در ایران نیز به‌نظر می‌رسد اکنون بیش از هر زمان دیگری گرفتار این آسیب هستند و نسبت به مهم‌ترین اتفاقات جهان در چند دهه‌ی اخیر سکوت پیشه کرده‌اند و زحمت خواندن مقالات ساده‌ را نیز به خود نداده‌اند. در چنین بستری، باید منتظر واکنش‌های هیجانی که در چند روز گذشته دیدیم نیز باشیم و کف و سوت زدن اذهان مستاصل و زخم خورده از جمهوری اسلامی برای تندروترین جریان‌های اسلامگرای هم‌دست با امپریالیسم جهانی نباید امری عجیب باشد.

▫️https://tabaghe.com/2024/12/12/not-seeing-the-field-the-bane-of-a-revolutionary/

▫️https://www.reuters.com/world/middle-east/syrias-new-rulers-back-shift-free-market-economy-business-leader-says-2024-12-10/

▫️https://t.me/tabaghelib

#صدای_مخاطب

?۱۶ آذر از دریچه‌ی نقد

*?یادداشتی از احکامی*

1. برخورد مناسبتی با کلان رویدادی مانند گرامیداشت و یادآوری جایگاه دانشجویی امر مطلوبی نیست؛ چراکه خطر افتادن در دام «کارناوال نمایشی» وجود دارد. هرسال روزی را بهانه مقاله نویسی، تجمع دانشجویی، گرامیداشت دانشجویان زندانی و... قرار دادن اگرچه درجای خود قابل تقدیر است اما کافی نیست؛ شرط وجودی صحیح بودن این کنش، ساخت پیش زمینه هایی است که در طول آن یکسال رقم می خورد؛ نه خود ۱۶ آذر.

2. در فلسفه یونانی، واژه ای به نام «تذکار» وجود دارد که به معنای به یاد آوردن و به یاد انداختن است. این به یادآوردن در دل خود، تکرار را دارد؛ تکرار شرط وجودی تذکار است و در نتیجه برای ثمربخش بودن به یادآوردن، باید اقداماتی رخ دهد که تکرارشان می تواند یک رخداد را در اذهان عمومی به یاد بیاورد. ۱۶ آذر، در طول یک سال تحصیلی است که به یاد می ماند؛ نه در یک روز مشخص به نام روز دانشجو.

3. صحبت از جریان دانشجویی مقالی مفصل می طلبد که قصد من در اینجا پرداختن به آن نیست. تنها به این جمله بسنده می کنم که ضرورت واکاوی، پذیرش شکست و دیدن نقاط خلا است. جریان دانشجویی دوره ای پرتحول را در دهه ۹۰ پشت سر گذاشته که مدام تاکید بر دستاوردهای آن و موج سواری گروهی هویت طلب بر تلی از ویرانه که امروزه جنبش دانشجویی با آن مواجه است، ندیدن واقعیت است. هر فرد و یا گروهی که در زمانی کنشی سیاسی/صنفی انجام داده، قطعا اثر خود را گذاشته و چیزی برای هویت خریدن وجود ندارد. جریان دانشجویی محصول مجموعه کنش هایی از دانشجویان گمنامی است که با اعمال خود باعث شدند امروز چیزی به نام جریان دانشجویی وجود داشته باشد تا بتوانیم از آن صحبت کنیم؛ اما برای نجات همین دستاورد باید دست به نقدی بی رحمانه زد؛ نقدی که بدون تعارف مانند یک تیغ برنده عمل کند و با پذیرش و چشم در چشم شدن با خطاها و شکست ها، بتواند راهی به سوی آینده پیدا کند.

4. جریان دانشجوی منفک از جامعه نیست. گاه جامعه از دانشجویان جلوتر بوده و گاه دانشجویان توانسته بودند مازادی سیاسی و عینی به جامعه اضافه کنند؛ اما نباید فراموش کرد که دانشجویان موجوداتی از فضا آمده نیستند و با خاستگاه های متفاوت طبقاتی، از دل جامعه آمده اند. نتیجتا هر تنش و تضادی که میان طبقات اقتصادی و اقشار اجتماعی و سیاسی در جامعه وجود دارد، در میان دانشجویان نیز موجود است و ندیدن این واقعیت، به منفک کردن و انتزاعی دیدن جریان دانشجویی منجر خواهد شد که نتیجه اش تحمیل شکستی جبران ناپذیر به جریان دانشجویی است.

5. در نهایت اینکه روز دانشجو، امری از جنس تذکار است؛ این تذکار در شرایط خطیر کنونی، مجالی مناسب برای رجوع به خود و تلاش برای ساخت امری نو از پس ویرانه هاست. اگر ویرانه را بزک کنیم، خطا کرده ایم؛ همانگونه که اگر نفی مطلق کنیم نیز خطا کرده ایم. حرکت در این مرز باریک، هنر رندانه ی دانشجویانی است که با اتکا به خلاقیت سیاسی خود، باید پلی به سوی این آینده بسازند.

https://t.me/tabaghelib

*?حال و روز چپ در آوردگاه جهانی؛ پرده‌ی اروپا*!

*? کوین آوندن، روزنامه نگار و فعال مارکسیست کوئیر بریتانیایی مقیم یونان، تارنمای کاونترفایر*

?وی در تحلیل نتایج انتخابات اخیر پارلمان اروپا، تصریح می‌کند که این تنها چپ است که می‌تواند راست افراطی را متوقف کند؛ اما چپی که به مسیر شورش و جذب نیروهای گسترده‌تر در مبارزات جمعی بازگردد.

?عقب‌نشینی از این رویکرد به این معنا بوده است که در عرصه انتخاباتی، این راست افراطی و نه چپ – با چند استثنای خوشایند – است که می‌تواند خود را به عنوان “رادیکال” و (به طور نادرست) ضد نظم مستقر معرفی کند.

?در آلمان حزب فاشیستی آلترناتیو برای آلمان (AfD) از ۱۱٪ در سال ۲۰۱۹ به ۱۴.۲٪ جهش کرده است. این در حالی است که این حزب به طور آشکارتر به سمت فاشیسم حرکت می‌کند. نامزد اصلی این حزب در طول کمپین انتخاباتی گفت که همه اعضای نازی SS جنایتکار نبودند و با همین جمله رأی او افزایش یافت.

?این موضوع به اندازه کافی برای تحریک لوپن جهت جدایی از بلوک پارلمانی اروپا که شامل AfD می‌شود، کافی بود تا وانمود کند که هیچ ارتباطی با راست فاشیستی ندارد. با این حال، به گفته نویسنده، نتایج فرانسه، ایتالیا و آلمان باید به صورت یکپارچه در نظر گرفته شوند.

?ده سال پیش در رسانه‌های جریان اصلی ادعا می‌شد که مرکز سیاست اروپا در حال پیشرفت است؛ علی‌رغم شوک‌های پس از بحران ۲۰۰۸، و اینکه مشکل راست افراطی و فاشیستی اساساً به اروپای شرقی محدود می‌شود. در پی آن، درخواست‌های شونیستی به فرهنگ دموکراتیک کشورهای مذکور به عنوان نوعی توضیح واضحات اشاره داشتند.

?از آن زمان، نیروهای راست افراطی در سراسر اروپا تثبیت شده اند؛ از جمله در پرتغال و  اسپانیا که البته از این موارد به عنوان استثنائات یاد شده است. اما نمی‌توان راست افراطی را به عنوان پدیده‌ای در حاشیه شرق و جنوب اروپا نادیده گرفت؛ مناطقی که راست افراطی در آن‌ها رشد چشمگیری داشته.
*?یادداشت پیش‌رو کنکاشی است درباره نتایج انتخابات اخیر پارلمان اروپا که مطالعه آن برای علاقه‌مندان به بررسی وضعیت چپ در عرصه جهانی، می‌تواند مفید باشد.*

▫️https://tabaghe.com/2024/07/25/european-parliament-only-the-left-can-stop-the-far-right/

▫️https://t.me/tabaghelib

?نگاره‌ای از اضطراب زیستن در جنگ

?چهار نگاره از چهار هنرمند... هرکدام برخاسته از سرزمینی که رد خون بر سنگفرش‌های خیابان‌هایش ریخته شده؛ سنگفرش‌هایی که اکنون بدل به تلی از ویرانه‌ در میانه‌ی انبوهی از زباله، نخاله ساختمانی و شن و ماسه شده... و اسکلت‌های پوسیده و گوشت و خون‌هایی که هرکدام نشانی از خانه‌ و خانواده‌ای است که شاید تنها اسمی از آن‌ها مانده باشد...

?هنر در چنین میدانی به سختی معنایی برای بودن پیدا می‌کند. اما شاید تنها هنر بتواند جهنمی که به شکلی شگفت‌آور بر آدمیان آن سرزمین رخ داده را به تصویر بکشد.

?وادی خالد، مالک متر، نور ملهم، یاسمن العمر، نام‌هایی است برای تصاویری که دستان هنرمندشان، رنج چند دهه‌ای فلسطینیان را به بوم نقاشی منتقل کرده. چیزی جز رنج، خمودگی، ترس، نفرت، کینه و البته امید به آینده در این تصاویر نیست؛ وجوهی از زندگی که تمامی حالات آدمی را به بیننده انتقال می‌دهد؛ امیدی که بر چشمان نگران مرد چفیه‌پوش و لوله‌ی تفنگش به تصویر کشیده شده و کودکانی که با نگاهشان، در زیر آغوش امن مادر، به آینده‌ای نامعلوم، ترکیب پراضطرابی از روشنی و تاریکی، چشم دوخته‌اند...

https://t.me/tabaghelib