و گاهی خسته کننده.

زندگی واقعا عجیبه.

یه صبحِ دیگهههههههه.

یه روزی همه‌ی این روزای سخت میگذرن و من یه شب در حالی که دارم پیراهنت رو اتو میکنم تا فرداش بپوشی و بری سرکار، بهت نگاه می‌کنم که روی مبل لم دادی و شبکه‌هارو بالاپایین می‌کنی. و به این فکر می‌کنم که چقدر روزها و ماه‌ها گذشت و ما صبر کردیم برای لمس همین لحظه‌ی معمولی و ساده. که فقط من و تو می‌دونیم همین لحظه چقدر ارزشِ مقاومت داره در برابر این باد و طوفان‌هایی که از ناکجا سراغمون میان.

سرکلاس درس الزامات که چهارشنبه‌ها دارم، در مورد استرس حرف زده بودیم چند جلسه پیش. یکی از بچه‌ها صحبت کرد و گفت خیلی داره بهش آسیب میزنه استرس. من در مورد اینکه بره پیش دکتر و روانشناس و از اونها راهنمایی درستی بگیره حرف زدم. یه تعداد از بچه‌ها شروع کردن مسخره کردن که بعدشم باید بره بیمارستان روانی و از این حرفا. بعد کلی براشون در مورد مشاوره و کلا اینکه گاردشونو بذارن کنار حرف زدم و گفتم که چقدر نگاه اشتباهی به این مسئله دارن. حالا امروز همون شاگردم با ذوق اومد گفت که امروز نوبت مشاوره داره و تصمیم گرفته بره دنبال کنترل استرسش. خیلی خوشحال شدم واقعا. این بچه به وضوح اذیت بود و اینکه همون صحبت‌ها و گفت‌وگوی ساده ترغیبش کرده که اینکارو انجام بده، واقعا حس خوبی بهم میده. امیدوارم که نتیجه‌ی خوبی بگیره.

بارون امروز داره از بهشت میاد اینقدر که زیبا، ملایم و خوش بوعه.

بهم تموم شده حست؟ بیا زیاده حس من ازم قرض کن.

• برای امشب.

امروز سالگرد فوت ننه‌فاطمه‌ی عزیزم بود.
ممنون میشم براش فاتحه بخونید. ?

ولی امیدوارم! به همه‌چی. بنظرم تهش خوب میشه.