تصادفی باهاش اشنا شدم ولی تصادف میکردم دردش کمتر بود:)

خدایا؛ چی از بزرگیت کم می‌شد اگه انقدر حسرت به دلمون نمی‌موند؟

نه تو مانی و نه اندوه؛
و نه هیچ یک از مردم این آبادی،
به حباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت؛ غصه هم خواهد رفت.
آن چنان که فقط خاطره ای خواهد ماند.
لحظه ها عریانند؛
به تن لحظه ی خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز.

کاش همون موقع که بچه بودم لولو من رو می‌برد

زندگی چنان بر من غضب دارد که انگار در مجلس ختم پدرش خندیده‌ام.

تو
حتی
نبودنت
از
بودن
خیلیا
برام
قشنگ‌تره .

‏به تماشای خودم بودم و دیدم،
که چه بی‌رحمانه تنهاست و به ناچار قوی‌‌‌.

بزرگسالی داره بهم آسیب میزنه، دیگه نمیخوام بزرگتر ازین بشم.