........... خەمی خەیاڵ ......

خەیاڵی دوور لە تو خەیلی خەمێکە
سکاڵای دڵ لە باڵات مەرھەمێکە

لە روخساری تۆ لای، چاو ئینتزاران
بە یاد و یادگاری ھەر شەمێکە

ئەوەی وا. قەدری باڵای تۆی نەزانێ
بەشی لە زیندەگانی،ماتەمێکە

وەکو شەم ھەرکێ وا سوتا لە پای تۆ
دەبێ بێژی کە شیرین ئادەمێکە

دەریغا کوشتمی روی خودپەرەستی
لەخۆبایی لە پای دلبەر سەمێکە

.................. بھمن علی کرمی (دولت) ١٤٠١⁄١٠⁄٤
@doolat

دڵم بێتۆ گوزەرگاھی خەیاڵە
ژیانی دوور لە دۆس راسی بەتاڵە

لە تاوی عیشقی تۆ سوتام و نوسیم
لە رێی عیشقی تۆ سوتان رێی کەماڵە

ئەمن ئیمشەو بە یادت شادمانم
بە سەرھاتی بەیانی ئیحتماڵە

ئەوا پیر بوم و ئەلئان باش دەزانم
ژیانی دوور لە دۆس ،بارە وەباڵە

وەرە ساقی بە جامێ بگرە دەستم
کە دوارە ھاتنی جوانی مەحاڵە

سەری دەوڵەت لە بەر پای پیشکەشی بێ
ئەگەر دەستم بگا بەو زوڵف و شاڵە

.............. دەوڵەت ١٤٠٣⁄١٠⁄١٥
@doolat

دیده از دیدار یاران بر گرفتن ماتم است
انتهای قصه.ی بی دوست بودن پر غم است

صبر بر دوری تو ممکن نمیگردد مرا
هر زمان یادت بروی زخمهایم مرهم است

هرچه می بینم تو بس شیرینتری از روزگار
در گذار رودهای درد، امیدت یم است

هان ببخشم لحظه.ای بر خالت ای زیبای شهر
این شکرخند است یا گلواژه.ی شیرین فم است

عمر را در حسرت دیارت آوردم به سر
در فراقت لحظه هایم بوسه.گاه ارقم است

تا به کی طعم دهان با شعر تو شیرین کنم
مثنوی هم در بیان خال لبهایت کم است

دولت و دین و جوانی ریختم در پای عشق
توسن دل در حصار عشق رام و محرم است

.................... دولت ۱۴٠۳/۱٠/۱۵
@doolat

من ای ساقی ز حسن یار مستم
مده پیمانه‌ای دیگر به دستم

ز عشق آن مه نیکو شمایل
ز هر پیمانه و پیمان گسستم

طریق عشق پیمودم دریغا
ندیدم کامی و از پا نشستم

نیامد التفاتی گرچه از دوست
همان اهل وفا هستم که هستم

به جان اهل دل کز عشق خوبان
من از جور و جنون در خود شکستم

نمی‌دانم بدین برگشته بختی
چرا دل را به مهر یار بستم

خدا چون مظهر زیبایی آمد
تو را ای یار زیبا می‌پرستم

تو را «دولت» به ملک عشق نامیست
پیامت را به دل‌ها می‌فرستم

.....................  دولت ۱۴٠۳/۷/۲۶
@doolat

اگر مستی نباشد خون شود دل
نجوید شادی و مجنون شود دل
من این اوقات خوش از باده دارم
ز هر پیمانه‌ام گلگون شود دل

====================
ای در غم تو حکایت روز و شبم
باز آی و شبی لبی بیاور به لبم
روزی نه که از دوریت آواره نیم
شامی نه که عشق تو نگیرد به تبم

===================
کُردم من از آن به عاشقی خو کردم
بر قبله عاشق کش تو رو کردم
گر بر سر من گذر کنی شایان است
چون جان به سر آن خم ابرو کردم

===================
در کنج لبت خاطره‌ای ساخته‌ام
با یاد تو دلی که خود باخته‌ام
آن دیده عاشق کش قتال تو را
عمریست که می‌بینم و نشناختەام

====================
دریاب مرا به گرمی آغوشی
عشق است چرا چشم و دهن می‌پوشی
من تشنه آن دمم که با من گویی
شب می‌گذرد چرا چنین خاموشی

====================
یادی از ما کن که بس خونین دلیم
از غم هجران تو در مشکلیم
عاقبت ماوای ما یک مسکن است
خواجه در ابریشم و ما بر گلیم

................... دولت ۱۴۰۳/۷/۲۴
@doolat

نظر کن لحظه‌ای بر رنگ زردم
وزآن  دریاب بر انواع دردم
تمام زندگانی شعر عشق است
نمی‌دانم به غیر از این چه کردم

====================
نگار ما لبی چون قند دارد
هزاران دل به زلفش بند دارد
همایون می‌رود بر طرف گلزار
بروی ماه خالی چند دارد

==================
شب و بیماری و یک چشم بی‌خواب
غم هجران و دل از غصه بی‌تاب
نگاه خلق و انبوه ملامت
کجایی نازنین دریاب دریاب

=====================
از آن روی چو مه لبخند گه گاه
چه گویم جز شب و وقت سحرگاه
اگر جوید کسی تمثیل او را
نیابد واژه‌ای نیکوتر از ماه

====================
من بی نفست دل غمینی دارم
شعر و سخن چو انگبینی دارم
هرجا که تویی خدا نگهدارت باد
به به که چه یار نازنینی دارم

................... دولت ۱۴٠۳/۷/۲۳
@doolat

ماراست دلی که درد می‌بارد از او
خونابه و آه سرد می‌بارد از او
پرسید کسی نشان ما را گفتند
آن است که رنگ زرد می‌بارد از او

=====================

دائم دل بی‌وفا بی وفا ز غم خون بادا
دلداده همیشه زار و مجنون بادا
هر ماه رخی که دل ستاند از خلق
در هر نگهش هزار افسون بادا

=====================

در مذهب عشق بی‌ جنون نتوانی
وین مرحله بی حلقه خون نتوانی
پیداست مرا که عشق بی درمان است
زنهار مرو که چند و چون نتوانی

=====================

ما را نه غم ونه شادمانی مانده است
نه خشم و نه فکر مهربانی مانده است
عمر گذرا گذشت و در خاطر من
تنها غم دوست جاودانی مانده است

=====================

دل غمناک ما را آفریدی
خدایا اندر این خلقت چه دیدی
به طوفان حوادث مبتلایم
به شادی یک دمم دیدی ندیدی

................. دولت ۱۴۰۳/۷/۲۲
@doolat

دل یاد رخ نگار مهر آگین است
فرهاد خوشا که بر لب شیرین است
آن دوست که من هوای رویش دارم
در خیل روانسری نسب دیرین است

==================
ای دوست گذر به مسکن خوبان کن
بر زلف که بسته.ای یکی روبان کن
یک خوشه ز خرمن جمالت ما را
صدق سر عشق نذر محبوبان کن

======================

شادم که بهار دوستان صد بار است
وان را که وفا نیست مگو دلدار است
بر کوی خراب ما گذر کن هرچند
پاییز در این فراقدان تکرار است

=====================

دادار که نقش قامتت میفرمود
دانست که شیدای لبت دولت بود
مادر به لبش نهاد پستان فراق
هرروز از آن به سوز او میافزود

..................  دولت ۱۴٠۳/۷/۲۱
@doolat

بساز ایدل کە دلتنگی همین است
بە هر جا رنگ دنیا اینچنین است

ببر بار خدا را شاعرِ شوخ
کە مرگت عاقبت اندر کمین است

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

الهی چارەی ناچار در چیست
کس بی غم در این محنتسرا کیست

جوانی صرف باطل شد دریغا
دلم در خون تپید و در جفا زیست

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دنیا بە حال خویش رهایم نمیکند
یک آشنا بە مهر صدایم نمیکند

در تاب ٱتش غم عشقم ولی کسی
یک جرعە اشک و آە بپایم نمیکند

@doolat

مسلمانان ،مسلمانان ،چە حالید
چرا مشغول سوز و نالە نالید

مسلمانان دل پر درد تا کی ؟
درون پر خون و آە سرد تاکی ؟

بسان بید از هر باد لرزیم
چە حالیم و چە روزیم و چە ارزیم ؟

کجا شد آن ابهت آن دل شاد
کجا شد رقص بر شمشر شداد

منە از دست شوق پایداری
بجز دین محمد مر چە داری ؟

@doolat