دنیا رو تاریک نمیبینم، نگاهم به زندگی تیره و تار نیست، ولی خب گاهی یه سایه‌هایی روم میوفته دیگه!

برای همه قهرمان بود، ولی بلد نبود چطوری خودشو نجات بده.

واقعا سرمای اول صبح یه چیز دیگس

ماشالا چقدر چس ناله

حس و حالم یک‌جوریه که احساس می‌‌کنم یکی با میله زده تو سرم. منگم، سرم سنگینه و حال خودمو هیچ‌جوره نمی‌فهمم. حتی همین کلمات ساده رو هم چندبار می‌خونم که بدونم جایی توی نوشتار اشتباه نکردم. سرم رو به دیوار سرد تکیه می‌دم.

یهو به خودت میای می‌بینی بی خود و بی جهت پاهاتو جمع کردی داری به زمین فشار میدی، یا انگشتاتو محکم بهم گره کردی، اضطراب این شکلیه

»mohamad.vzs«

@OfficialPersianTwitter