نمیدونم این اوضاع کی قراره تموم‌شه ولی هنوز یذره امید اون ته‌‌مها وجود داره که منم هستم

‏من می‌روم؛
و کلید این خانه ی دلگیر را زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت.
دلتنگ که شدی آمدی نبودم
نگرد؛
باران هرگز شبیه آنچه بود،
به آسمان بر نمی گردد.

از خدا دور افتاده بودم؛ خدا را با خودت به خانه‌ی من آوردی. سرد و تاریک بودم، نور و روشنایی را به اجاق من باز آوردی. زندگی، ترکم کرده بود؛ زندگی آوردی.
-احمد شاملو

اندوهم را به هیچکس نشان نمیدهم.
منی که روزها می‌خندم‌و شب‌ها؛در تنهایی گریه میکنم.
کسی نمی‌داند در این مدت چه توانی خرج کرده‌ام تا مقابل افکارم بایستم
و یکباره همه‌چیز را تمام نکنم.

مرا کمی بیشتر
دوست داشته باش!
چرا که فکر میکنم
پایان غم‌انگیزی خواهم داشت...

حقیقت این است که هر انسانی تو را خواهد رنجاند.فقط باید آنهایی را پیدا کنی که ارزش این را داشته باشند که به‌خاطرشان، رنج بکشی.
-باب مارلی

‏یه چیزی تو رابطه هست به اسم «خستگی»
ینی شما توجه و احترام کافی رو تو رابطه دریافت نمی‌کنی،
اونقدری که باید خوشحال نیستی،
متداوماً دلخور می‌شی و از دلت در نمیاد،
چیزای کوچیک رو مخت می‌ره و درست نمی‌شه،
و یه روز از دست طرف مقابلت خسته می‌شی.
در نهایت با این که دوسش داری ترکش می‌کنی.