منزلت رفتگران و عدالت اجتماعی(سید غریب سجادی)
بخش دوم:
در "تقسیم کار بهنجار"، خود واقعی فرد که شامل توانایی‌های ویژه و استعدادهای ذاتی وی است، مجال رشد کردن می‌یابد. در این نظام، افراد به جایگاه مناسب خود در جامعه دست می‌یابند و به خواسته‌های خود می‌رسند و در عین حال توانایی خود را برای رفع حوایج جامعه به حداکثر می‌رسانند، ولی در تقسیم کار اجباری، "افراد قدرتمند بر حسب منافع شخصی و خودخواهی عمل می‌کنند" و با قواعد خود، پایگاه برتر خود را حفظ و "دیگران را وادار به اجرای نقش هایی می‌کنند که با در نظر گرفتن توانایی ها و علایق آن ها، مناسب و عادلانه نیست". در چنین نظامی خیر جامعه و اکثر شهروندان، تابع اهداف خود خواهانه عده‌ای معدود است، "جنگ طبقاتی یکی از پیامدهای این نوع تقسیم کار است که در آن طبقه‌های پایین سعی می‌کنند نقشی را که عرف و قانون به آن ها تحمیل کرده تغییر دهنده و طبقه حاکم را از مالکیت محروم کنند، در چنین شرایطی بدترین بی‌عدالتی، ناممکن ساختن تضاد و نپذیرفتن حق افراد برای مبارزه کردن است"».
حال اگر از نگاه مطالب مطرح شده به مبحث "رفتگران" بپردازیم خواهیم دید "شرط حفظ منزلت یک رفتگر این است که هیچ فردی در جامعه از روی ناعدالتی و اجبار و صرفا از روی نبود شغل به عنوان رفتگر مشغول کار نشود"، "هیچ رفتگری نباید صرفا به دلیل نبود فرصت برابر شغلی مجبور به تحمل رنج شغلش شود" و "هیچ فردی نباید از زور و قدرت جایگاهی که دارد به نحوی سوء استفاده کند که باعث و بانی ناعدالتی شود"و ازهمه مهمتر همه ی افراد جامعه از حقوق متقابل آگاهی داشته باشند چرا که در تقسیم کار بهنجار هیچ کس برده تلقی نمیشود بلکه هرکس کار خود را انجام می دهد تا همبستگی اجتماعی ایجاد شود.
پس حفظ منزلت رفتگران و هر شغل پر مشقت دیگری تنها در کلام و ادبیات ایجاد نمی شود و این امر قبل از هر امر دیگری "تابع عدالت اجتماعی"، سیاستهای کلان کشور، قوانین حوزه کار و نگرش افراد نسبت به یکدیگر است چرا که تا زمانی که عدالت در حوزه کار و اشتغال در جامعه نهادینه نشود و "فرصتهای برابر" ایجاد نشود نه تنها رفتگران بلکه بخش اعظمی از مشاغل دیگر احساس نخواهند کرد که در جامعه منزلت و شانشان حفظ می شود. و "یقینا هر زمانی که تقسیم کار عادلانه باشد و افراد از فرصت هایی برابر برای دستیابی به پایگاه‌های اجتماعی برخوردار باشند" و مشاغل متناسب توانایی‌ها و علایق فردی اشخاص باشد می توان امید داشت که منزلت اجتماعی رفتگران حفظ شده است چرا که از لحاظ ذهنی به این باور رسیده اند که شغل و جایگاه آنها ناشی از تقسیم کار عادلانه است "نه اینکه در مقابل چشمهایشان فردی در عین نداشتن توانایی و تخصص به بالاترین رده های مدیریتی دست پیدا کند و در مقابل افرادی با داشتن توانایی و تخصص به رفتگری بپردازند" وما هم مدام دم از حفظ منزلت و شانی بپردازیم که در عمل نمود آن را نمی بینیم.
@gharib_sajadi

"منزلت رفتگران و عدالت اجتماعی"(سید غریب سجادی)
اشاره: "شماره آتی هفته نامه ی سیروان فایل ویژه در خصوص حفظ منزلت و جایگاه رفتگران در جامعه را به چاپ رسانده که این یاداشت در این خصوص می باشد"
بخش اول:
هر وقت بحث از "منزلت رفتگران" می شود کمتر کسی پیدا می شود که از نگاه "اخلاق مدارنه ی" برگفته از حس دلسوزی و عاطفه وارد نشود و حس نوع دوستی اش گل نکند و در "کلام" به تمجید شان و منزلت رفتگران نپردازد و این در حالی است که بعید می دانم اخلاق مدارترین فرد که "شغل مناسبتر" از رفتگران دارد هم حاضر باشد خود را در لباس پر رنج و محنت رفتگران ببیند؛ و حتی خارج از این موضوع علی رغم تمامی این دلسوزی ها باز هم بعید می دانم کسی پیدا شود که حاضر به "تعطیلی کار رفتگران" در شهر باشد، چرا که کافی است چند روز رفتگران کار خود را تعطیل کنند تا "عمق فاجعه ی نبود رفتگر در شهر" بر همگان روشن شود، حتی در آن طرف قضیه اگر پای درد دل رفتگران بنشینیم خواهیم دید که این روزها روح و روان آنها پر است از متنها و دلنوشته های زیبا در خصوص رفتگران و انجام اقدامات نمادین همچون نصب مجسمه آنها در سطح شهر، ولی باز هیچ کدام از این مسایل نتوانسته بخش زیادی از آنها را دلخوش به شغل و جایگاه خود کند و به قول یکی از آنها «من چه رفتگر صدایم کنند چه پاکبان باز همان کاری را انجام می دهم که دیروز مشغول آن بوده ام»، پس مشخص است که حفظ منزلت و شان یک رفتگر تنها با کلام و جملات اخلاق مدارانه و انجام کارهای نمادین محقق نمی شود و باید به طور اساسی به تحلیل این موضوع پرداخت که چگونه می توان منزلت یک رفتگر را حفظ نمود و اساسا چرا بسیاری از رفتگران از منزلت فعلی خود گریزانند؟
اگر بخواهیم از "نگاه جامعه شناختی" و فراتر از "نگاه اخلاقی" به بحث نگاه کنیم خواهیم دید که اساس و بنیان تداوم و توسعه هر جامعه "تقسیم کار اجتماعی" است و همانگونه که "جامعه شناس فرانسوی" "امیل دورکیم" در نظریه "تقسیم کار اجتماعی" خود می گوید فلسفه تقسیم کار "ایجاد همبستگی" بر اساس "عدم تشابه" است به طوری که هر کس در پست و مقام خود وظیفه مختص به خود را انجام می دهد تا در نهایت همچون "حلقه های یک زنجیر" "قوام جامعه" را به دنبال داشته باشند و اساسا در جوامع جدید ناگذیر مشاغل به تعداد بی‌شمار تقسیم می‌شوند که هر فرد بنا به تخصص و توانایی خود کاری را بر عهده میگیرد. از نگاه "دورکیم" در هر جامعه ای ممکن است به یکی از شیوه های زیر تقسیم کار صورت بگیرد؛ توجه به به این مباحث می تواند روشن کننده عدم رضایت بسیاری از مردم و از جمله رفتگران نسبته به شغل و منزلت اجتماعیشان باشد:
« 1- "شکل بهنجار یا نرمال" تقسیم کار:
هنگامی تقسیم کار بهنجار است که "مقررات اخلاقی" صحیحی راهنمای کنش متقابل افراد باشد و دستیابی به "پایگاه‌ها و منزلتهای اجتماعی" عادلانه صورت گیرد. تقسیم کار هنگامی اخلاقی است که افراد با خویشتنداری با هم برخورد کنند و از تعهدات خود در مقابل یکدیگر و کل جامعه آگاه باشند. تقسیم کار هنگامی عادلانه است که افراد از "فرصت هایی برابر" برای دستیابی به "پایگاه‌های اجتماعی" برخوردار باشند و متناسب توانایی‌ها و علایق فردی اشخاص باشد. نقص هر کدام از این اصول باعث پیدایش تقسیم کار نابهنجار می‌گردد.
2- شکل "آنومیک یا نابهنجار" تقسیم کار:
هر گاه تقسیم کار نتواند پیوندهای میان افراد را تعریف کند، عدم کنترل اخلاقی یا آنومی حادث می‌شود. در این نوع تقسیم کار به جای ایجاد همبستگی، منجر به نتایج عکس می‌شود که در آن تعهدات مقابل نادیده گرفته می‌شوند و در پی آن کشمکشی روی می‌دهد که از هیچ قانون و قاعده‌ای پیروی نمی‌کند. راه حل این معضل این است که هر فرد باید نقش خود در تقسیم کار را به بهترین صورت ممکن انجام دهد و تعهدهای خود را نسبت به جامعه به خاطر بسپارد. نقش های افراد از نظر اهمیت یکسان نیست اما مادامی که آن ها حس تعهد و مشارکت داشته باشند یعنی حس کنند برای تحقق هدفی مشخص کار می‌کنند و خدمتی انجام می‌دهند؛ کم کم جنبه‌های آنومیک تخفیف می‌یابد.
3- شکل "اجباری" تقسیم کار:
به نظر دورکیم از بین بردن آنومی بوسیله "قواعد اخلاقی" برای جوامع خوب ضروری است. اما قواعد به تنهایی نمی‌تواند تمام موارد نابهنجار را که "همبستگی اجتماعی" را به مخاطره می‌اندازد از میان بردارد. یعنی صرف وجود قوانین کافی نیست زیرا که "گاه خود قوانین علتی برای ضرر و زیان‌اند"، گاه ممکن است قوانین با اخلاقیات تطابق نداشته باشد یا مناسب زمانه نباشد و فقط به این دلیل حفظ شده که به نفع افراد خاصی است که قادرند آن قوانین را بوسیله فریب و زور و یا با توسل به سنت پابرجا نگاه دارند، که اعمال این قوانین منجر به تقسیم کار نابهنجار می‌شود که دورکیم آن را شکل اجباری تقسیم کار می‌نامد....
پایان بخش اول
@gharib_sajadi

گرامی باد "۱۶ آذر" نماد مقاومت و نشان دهنده ی پویایی سنگر علم؛ هر چند مدتهاست دانشگاه و دانشجو پویایی خود را از دست داده و تنها "تاریخ" این روز باقی مانده نه "ماهیت" آن!
@gharib_sajadi

"دختران شین آباد، دختران دشت بی تدبیری ما"
"سالها گذشت اما نه زیبایی برگشت و نه آرامش"
#۱۵آذر
#شین_آباد
@gharib_sajadi

"غم‌کده‌ روزگار زندگی را فریاد می‌زند"
سرپل ذهاب ده روز بعد از زلزله
@gharib_sajadi

? بيانيه نامزدهاي نهايي شهرداري سنندج

مردم بزرگوار و سربلند شهر سنندج
اعضای ارجمند شورای اسلامی شهر سنندج

مشارکت کم‌سابقه مردم آگاه شهر سنندج در انتخابات شورای اسلامی شهر، در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ که به‌گزینش افراد توانمند، متعهد و دلسوز انجامید، میتواند سرآغاز دوره‌ای نو در مدیریت شهر فرهنگی و پرمهر سنندج باشد. جدیت و کوشش شورای شهر سنندج در این مدت کوتاه نیز نشانگر وجود عزم جدی در خدمتگزاری به مردم سرفراز سنندج است.
یکی از نکات برجسته در این دوره ایجاد فرایندی پسندیده برای گزینش شهردار از سوی اعضای محترم شورای شهر بود که خود نمودی از مشارکت و باور به خرد جمعی و مردم‌سالاری دینی است که نتیجه آن انتخاب جناب آقای مهندس حشمت الله صیدی به‌عنوان شهردار سنندج بود. با تبریک به مهندس صیدی و آرزوی موفقیت برای ایشان در این وظیفه بزرگ، آمادگی خود را برای همکاری در زمینه‌های گوناگون در راستای بهبود و اعتلای شهر سنندج اعلام می‌داریم.
اکنون‌که شهروندان بزرگوار سنندجی در آزمونی دیگر در هم‌دردی و یاری‌رسانی وصف‌ناپذیر به زلزله‌زدگان کرمانشاه سربلند شده‌اند، بیش از هر زمانی نشان دادند که شایسته داشتن شهری خوب و آباد هستند. از خداوند بزرگ می‌خواهیم که شهردار ، شورا و همه خدمتگزاران را در انجام وظایف و کوشش برای آفرینش شهری پویا، سرزنده و درخور این مردم یاری فرماید.

با احترام
محمد کریم اسد بیگی،
کیومرث ایراندوست،
کیومرث حبیبی،
هوشنگ دباغ،
فرزین رحیمی.
@gharib_sajadi

جلسه ی معارفه چهل و ششمین "شهردار سنندج" آقای مهندس "حشمت الله صیدی" فردا دوشنبه مورخ ۲۹ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۱۶ در مجتمع فرهنگی هنری فجر برگزار می شود.
@gharib_sajadi

زندگی جاریست...
@gharib_sajadi

‍ یکی از مهمترین شاخصه های سرمایه ی اجتماعی مبحث اعتماد است امری که در جریان زلزله اخیر هم از جنبه منفی و هم مثبت در قالبهای مختلف بازنمایی شد؛ فعلا جنبه منفی اهمیت کمتری از جنبه مثبت آن دارد چرا که جنبه ی مثبت بارها در نحوه برخورد و اعتماد مردم با فراخوان شخصیت های فرهنگی؛ سیاسی ، ورزشی و.‌‌.. متبلور شد تا به ما ثابت کند هیچ گسلی خطرناکتر از گسل بی اعتمادی نیست و هیچ ثروتی گرانبهاتر از اعتماد عمومی وجود ندارد.
برای نمونه میتوان به نحوه برخورد مردم با این سه نفر اشاره کرد:
۱_بانو نرگس کلباسی خیر ایرانی که سرنوشت او در هند و رسیدنش به ایران داستانی ست شنیدنی
۲_علی دایی ورزشکاری از دیار اردبیل که ثابت کرد انسانیت مرز قومیتی و فرهنگی نمی شناسد
۳_ صادق زیبا کلام استاد علم سیاست و منتقد سیاسی که او هم ثابت کرد که می شود اهل سیاست بود و محبوب ماند.
@gharib_sajadi

جدال باور و ایمان با رنج زلزله...
@gharib_sajadi