خوابم میادا، ولی خوابم نمیاد-'

میتونی آدمارو توی دنیای واقعی هم میوت کنی.
بهش میگن «حد و مرز گذاشتن»

ولی بچه های کلاس امسال>>>>>

نوشت:
کاش می‌شد بقیه ی عمرمو بدم به کسی که واقعاً می‌خواد زندگی کنه چون واقعا خستم.

روزهایی که نباید بی تو می‌گذشت، بی تو گذشت.
شب هایی که نباید با خیالت می‌گذشت، با خیالت گذشت. شب هایی ک نباید با دلتنگی میگذشت، با دلتنگی گذشت. شب هایی ک....خلاصه ک گذشت.
دیگ اومدنت منو زنده نمی‌کنه، نیا.

اگه پاستاهای ریحانه رو نخوردین یه مرحله عقبین دوستان با اختلاف،

من همونی بودم ک هر چیزی که نمی‌تونستم با تلاش کردن درستش کنم رو با رها کردن تمومش میکردم:)

هر وقت چیزی رو رها کردم ؛ به سمتم برگشت،ولی دیر بود.
مثل دریا که جسدی رو پس می‌زنه.

-میخوای بدونی اون کجاست؟
+ نه ، هیچوقت نمیخوام بدونم چون به خودم اعتماد ندارم که نرم و پیداش نکنم. یه بخش از وجودم اونو میخواد و من هر روز مجبورم اون قسمت رو بکشم ... که فقط اون در امان باشه.
عجیبه ن؟

‌ ‌شاید یه روزی
‏به همه‌ی کارهای گذشتمون بخندیم ولی
‏برای بعضی خنده‌ها، بهای سنگینی دادیم!