G***☀️******☀️***d m***☀️***rning

و دوباره شاد خواهی شد، البته هرگز نه به کیفیت قبل. اما مگر زندگی همین نیست؟ تکرار احساسات با نسخه‌ای ضعیف‌تر از نسخه‌ی قبلی.

ونسان ون‌گوگ در یکی از نامه‌هایش به تئو، برادرش، می‌نویسد:

«با قواعد جامعه زیستن و تظاهر به عادی بودن، جاده‌ای کوبیده شده و راهی ‌آسان برای طی کردن است.
اما در چنین مسیری هیچ گلی رشد نمی‌کند!»

شب بخیر انسانِ ناامیدِ امیدوار‌.

این روزا میگن : نجات دهنده در آینه است.
اما داستایوفسکی یکبار گفته : در آغوشم بگیر و نجاتم بده ، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها می‌بینمش.

بالغ بودن برای یک انسان یه سرو گردن از بقیه ویژگی‌ها مهم‌تره؛
آدم بالغ ناراحته؟ حرف میزنه.
قهر باشید با هم؟ بازم حواسش بهته.
تصمیمش؟ عاقلانه و دل‌قرص‌کننده اس.
مخالفه باهات؟ مؤدبانه عنوانش میکنه.
عصبانی باشه؟ احترام رو حفظ میکنه.
حتی قطع ارتباطش محترمانه اس،
هر چیزی بینتون بوده امن میمونه و آسیبی نمیزنه.

عزیز من، از یاد مبر در نهایت آنکه باید این زندگی و این روح و جسم ضربه خورده را ادامه دهد و همراه کند، خود تویی.

اع فردا !