تو یخچال خوابگاه آووکادو هست. خدایا شکرت.

بچه‌ها خیلی زیبا بود خیلییییییی
اصلا نمیشه توصیفش کرد

رصدخونه دانشکده علوم دانشگاه فردوسی.
برای بچه‌های فردوسی رایگان و برای بقیه هزینه‌اش ۳۰ تومن بود و باید ثبت نام میکردی.

آدمی که بدون جوراب تردد نمیکرد میخواد صندل بخره☺️

پوشه اسکرین شات گالری یه نمودی از زندگیه. هم خاطره تلخ و شیرین داره، چیزای عادی روزمره داره، نفرت داره، کسکشی داره و همه چی داره.

دلم تنگ میشه واسه این شبایی که فرزانه گوجه بادمجون درست کرده، میاد دنبالم میریم اتاقش شام میخوریم و بعدش لش روی تخت دنبال کار میگردیم. با فوت فتیشی که آگهی زده چت میکنیم و میخندیم. برمیگردم اتاقم. یکی دوتا لیوانی که کثیفن رو میشورم، میوه از یخچال برمیدارم و توی اتاقی که لامپش خاموشه و بچه‌ها خوابن و از تراس بادِ خنک ملایمی میاد گیلاس و زردآلو میخورم.

صبح بیدار شدم بچه‌ها رو بیدار کردم، اتاق رو جارو کردم و سفره صبحونه انداختیم خوردیم‌.
الان دارم تو گوشی میچرخم بعدش یکم جزوه بنویسم و عصر هم برم بیرون.

ریدم به آخوندایی که این وضع رو برای ما درست کردن که یه پسر هم درس بخونه هم کار کنه هم کونش پاره بشه آخرش بگه من نگرانم وقتی میریم بیرون دلم یه چیزی رو بخواد که برات بخرم ولی نتونم.

داشتین شوخی میکردیم یهو یه مسیری پیش رفت که نویسنده گریه کرد... گفت من همه ترسم این بود تو زندگیم عاشق نشم، حالا عاشق تو شدم و برات میمیرم ولی زورم نمیرسه خوشحالت کنم.
کاش کنار من نبودی! بعد اینا رو گفت من زار زار گریه کردم.

یکشنبه افتتاحیه شرکت خواهرمه و اشکان پیام داده من مشهد کار دارم میخوای بیام دنبالت با هم برگردیم؟ =)))) نایس.