فاطمه چند وقت پیش بهم پیام داده بود شیما خیابان منتهی به دانشگاهمون خیلی ناامنه روزی حداقل سه نفر رو خفت می‌کنن تو قانونی چیزی بلدی که ما یک استشهادیه پرکنیم و طبق اون کلانتری محل رو مجبور کنیم نیروی امنیتی بذاره برای خیابون! بهش گفتم قانون خاصی نیست و پلیس…

فاطمه چند وقت پیش بهم پیام داده بود
شیما خیابان منتهی به دانشگاهمون خیلی ناامنه
روزی حداقل سه نفر رو خفت می‌کنن
تو قانونی چیزی بلدی که ما یک استشهادیه پرکنیم و طبق اون کلانتری محل رو مجبور کنیم نیروی امنیتی بذاره برای خیابون!

بهش گفتم قانون خاصی نیست و پلیس هم اگه می‌خواست تا الان کاری می‌کرد وقتی روزی اون‌قدر شکایت ثبت میشه
عزیز من جان ما کمترین چیزیست که دراین مملکت ارزش دارد.
ما دوستانمان (و آخر روزی خودمان) را در اتوبوس/هواپیما/دانشگاه/خیابان به‌دلیل ترمزخراب بگیر تا چاقو از دست خواهیم داد.

De toi, j’devrais m’éloigner
باید از تو دوری کنم
Mais comme dit le dicton:
اما به قول معروف
“Plutôt qu’être seul, mieux vaut être mal accompagné”
“با یه آدم بد بودن بهتر از تنهاییه”

یکی از خاطراتی از دانشگاه که هیچ‌وقت یادم نمیره
دوشنبه‌های ترم پنجه
فاطمه و غزل ساعت یک عمومی داشتن و من ساعت سه فقه
تا جایی که تونستم فقه رو پیچوندم و با بچه ها بیرون رفتیم :)

ساعت صفحه سورمه‌ای میخوام

آیا باقی عزیزانم هم خواهند مرد؟

از دوری صیاد دگر تاب ندارم

.