جالب تر از انتهای مسیر ها، آدم های مسیرن.
آدم هایی که میبینی.
آدمی که بودی.
آدمی که خواهی شد.
آدم هایی که داری.

تو روزِ شکرگذاری شکر میکنم که دارمت :)

Sometimes home is a person.

۰۰:۰۰?

۰۰:۰۰?

☆

‏سنم که بالا رفت فهمیدم دیگه فقط از آدم‌هایی که یاد گرفتن در لحظه زندگی کنن خوشم میاد. افرادی که برای آینده تلاشگر هستن اما حال رو له نمی‌کنن. دیگه پذیرفتم هر ارتباطی پایانی داره، باید عشق بگیرم و عشق بدم، فقط یه‌بار بجنگم، بعد بگذرم.