روزی در میان ویرانه ها خانه ای بنا خواهم کرد

در “کلی درس دارم ولی دارم با عذاب وجدان سریال می بینم، حوصلم سر رفت انقدر تو خونه موندم ولی حال ندارم برم بیرون، دلم برای دوستام تنگ شده ولی تو مود دیدنشون نیستم، آهنگام تکراری شده ولی نمی خوام آهنگای جدید گوش کنم، گشنمه ولی حال ندارم غذا درست کنم، زیاد خوابیدم ولی هنوز خستم، ۱۲۳۴۵ تا عکس گرفتم ولی هیچ کدوم خوب نشده، دلم مسافرت دسته جمعی می خواد ولی حوصله‌ی بقیه رو ندارم” ترین حالت ممکنم.

ی بار درس خوندم اونم تعطیل شد

پای سخن لنگ است؛
و دست واژه کوتاه.