یکم بهمن، زادروز فردوسی نیست.

کارگاه شاهنامه

کودکان و بزرگسالان

آموزگار: مانلی آمارد

برای نام‌نویسی، به شماره زیر پیام بفرستید.
09396111869

@maneli_amard

بخشی از سخنرانی مانلی آمارد
در سیزدهمین نشست انجمن فرهنگی آمارد
نکوداشت نیما یوشیج

با پشتیبانی کارگاه سنتورسازی سپهر زرنگه

@anjoman_amard

۲۱ آبان، زادروز #نیما_یوشیج فرخنده و خجسته باد ♥️

نیما یوشیج، رهبر نوسرایی پارسی، داستان‌نویس، نمایش‌نویس، سفرنویس، پچواکنده و سنجنده است. او روز به روز زنده‌تر می‌شود با سروده‌ها و نوشته‌هایش.
سرایش پارسی پیش از او دچار بیماری بازگشت شده بود. او به خوبی توانست این بیماری را درمان کند. او تنها سراینده‌ی زبان فارسی است که اثرگذاری‌اش بیشتر از اثرپذیری‌اش می‌باشد.
دستنوشته‌های #نیما_یوشیج را که پسرش شراگیم در ۱۳۷۳ خورشیدی به فرهنگستان زبان و ادب فارسی فروخت، بزرگترین دغدغه‌ی نیماپژوهانی چون من به شمار می‌آید. دغدغه از آن رو که این دستنوشته‌ها پس از ۲۰ سال فراموشی، در سال ۱۳۹۳ کار بررسی‌اش آغاز شد. فرهنگستان زبان، از سال ۹۳ تا کنون به روش لاک‌پشتی، دو دفتر از دستنوشته‌ها توانست چاپ کند.
از روزی که اینستاگرام و تلگرام نیما یوشیج را راه اندازی کردم، از هیچ جا و هیچ کس پشتیبانی نشدم. تنها چشمداشتم این است که فرهنگستان زبان، کار چاپ دستنوشته‌های نیما را جدی بگیرد.

#مانلی_آمارد
@maneli_amard
@nima_yoooshij

از چپ: دکتر حسین حسن‌پور آلاشتی، دکتر رضا ستاری و مانلی آمارد

۱۵ آبان ۱۴۰۳
دانشگاه شمال
در همایش بین‌المللی طالب آملی (که همایش خوبی از آب درنیامد، من رکم?)

@maneli_amard

زادروز جلال‌الدین محمد بلخی فرخنده و خجسته باد ?❤️

با گویشِ سرخِ مرگ، رازش را گفت
در غرِّشِ مشک و خطبه‌ی خونش خُفت
جان‌تشنه، که ماه، آبیاری می‌کرد
ما را به قنوت هر قناتی می‌رفت

بر نامه‌ی نی، برنامه‌ی نسخت غمگرد
ثُلث غمِ ما شود درین نایِ نبرد
آندم که طواف می‌کند نستعلیق
بر نیزه بتاب و بر سرِ کوفیِ درد

سیراب شده سراب، از سرِّ کتاب
بی‌تابیِ تو شَتَک زده همچو حباب
در آمدنت از سرِ آبی ، بی‌تاب
معنای طلوعِ تشنگی شد سیراب

تا زیورِ پروازِ عطش، شاد اُفتاد
سیمایی از آن صدای این یاد اُفتاد
گنجشک به جبرئیل، این را می‌گفت:
صد قافله لَبیک، که فریاد اُفتاد

صد علقمه گریه‌ی محال آوردیم
شاید نرسیده قلبِ کال آوردیم
هر روز به آن حادثه برمی‌گردد
دستی که به تشنگی، زلال آوردیم

در صبرِ تو روح، پافشاری می‌کرد
هر ذره به ذات نبض، زاری می‌کرد
در چشم تو هر بلا چه زیبا می‌شد
آنگه که زمین به گریه، قاری می‌کرد

لبریزِ شهادتم که جان، پیدا شد
از یاد جهان شدم، جهان پیدا شد
آنقدر هوا دچارِ دیدن شده بود
بر نیزه چقدر آسمان پیدا شد

ما بی‌تو نفس را به اسارت بردیم
جان از قفسِ تنت زیارت بردیم
لا حولَ و لا قُوة حالا اینجا
با مرگ، نمازی به جماعت بردیم

با مرگ، همیشه خو گرفتی ای گل
از جانبِ نور ، سو گرفتی ای گل
از ریشه به تشنگی رسیدی وقتی
با خونِ خودت وضو گرفتی ای گل

خون، تشنه به توست، تشنگی تابیدی
همرنگ مسیح، زندگی باریدی
هم آب و سراب و زندگی تشنه‌ی توست
اینگونه که در شهادتت بالیدی

ای حلقِ تو همصداییِ اسماعیل
گنجشک شود برای تو جبرائیل
آنجا که غدیرِ خونِ تو جاری شد
در صور دمید غصه را اسرافیل

عشقیم که با بودنمان نابودیم
در سرخصدا بودنمان داوودیم
سرها که به روی نیزه‌ها پرچم شد
یعنی که به فتحِ خونمان خوشنودیم

شب را به غزل، سپیده قرآن می‌خواند
خورشید به خون تپیده، قرآن می‌خواند
آن لحظه که گل را به إسارت بردند
بر نیزه سرِ بریده قرآن می‌خواند

با مرگ، چگونه دیدن افسونی هست
در تشنگی‌اش چه گنجِ مدفونی هست
تسبیح به کربلا اگر خاك کُنی
هر دانه‌ی آن عروسیِ خونی هست

از تشنگی‌ات زمین خداباران شد
از خون تو آسمان، خلیلستان شد
با تشنگی‌ات تبر زدی بتها را
إعلامِ تَبرای تبر، قرآن شد

سراینده: #مانلی_آمارد
@maneli_amard

ماه از چهره‌ی تو داشت خودش را می‌دید
چشمه از چشم تو آهنگ طراوت می‌چید
من به پائیزِ نگاهِ تو که عادت کردم
کفر اگر نیست، بگویم که عبادت کردم
تو پَری‌گونه چنان معجزه کردی در من
تو جهانِ دگری زمزمه کردی در من
این همان مژده‌ی آزادی من از من بود
ای پریشانی خورشید و هم‌آوایی رود

تو به من آمده‌ای تا که مرا ماه کنی
زندگی را ببری با خودت همراه کنی
سخن از گل به تو گفتم، گل به رقص آمد و گفت
تو همانی که مرا آدم دلخواه کنی

سراینده: #مانلی_آمارد
@maneli_amard

ای کاش که تن‌پوش تو باشم هر دم
لبریز از آغوش تو باشم هر دم
قالب بکنم تهی، چو یک جام شراب
اینگونه که همنوش تو باشم هر دم

#مانلی_آمارد

@maneli_amard