یروزی میرسه که میفهمی
لاکچری ترین چیز تو زندگی،
یه ذهن آرومه

@Kaghaze_sepid

مشکل اساسی جوامع نه فقر است نه بیکاری،نه طلاق است نه بی سوادی هیچ کدام این ها مشکلات اصلی بشریت نیستند
گرسنگی مشکل نیست فقر مشکل نیست بیکاری و بی سوادی مشکل نیست این ها مشکلات ظاهری بشریت هستند مشکل اساسی و حقیقی بشریت نادانی و نرفتن در عمق مفاهیم و نداشتن ادراک است
هیچ کس به دنبال درک معنای زندگی نیست
اکثریت در حال گذراندن زندگی هستند نه فهم آن،به دنبال آن نیستند که معنا و مفهوم زندگی را درک کنند یا به مفهوم زندگی به صورت عمیق فکر کنند بلکه به همین ظواهر زندگی بسنده میکنند و صرفا تا پایان عمرشان به حیات خود ادامه می‌دهند بدون آنکه فهمی نسبت به اتفاقی که افتاده است کسب کرده باشند.
اکثریت اصولا دغدغه ای مبنی بر فهم ندارند دغدغه های آنان مسائل احمقانه ای چون ازدواج و روابط احساسی و تحصیل و کار و مسائل مادی و مالی است دغدغه آن ها فهمیدن جهان هستی،چیستی ها و یا چرایی های جهان نیست؛دغدغه آن ها علم نیست متاسفانه دغدغه آن ها داشتن زیبایی های ظاهری است نه زیبایی های باطنی .
هیچ کس به دنبال پرورش فکر و روح و روان خود نیست همه به دنبال زیبایی صورت و بدن خود هستند و این ها بدبختی و مشکلات حقیقی بشریت هستند و از آن بدتر این است که حتی مشکلات اساسی بشریت هم برای هیچ کس مهم نیست برای آنان فقط این مهم است که ازدواج کنند یا نه بچه دار شوند یا نه شغلشان چه می‌شود مدارک تحصیلی‌شان چه می‌شود دوستی هایشان در چه مرحله ایست غذا چه می‌خورند کجا می‌خوابند و ... و تا وقتی سطح دغدغه و شعور بشریت در این نقطه است نباید انتظاری برای اصلاح جهان داشت...

@kaghaze_sepid

می‌گفت "نجات‌دهنده در آینه است..."
ولی بیاید قبول کنیم، نجات‌دهنده گاهی خانواده است، رفیقه، یه کتابه، یه پادکسته،
یه مهارته، یه پیاده‌ رویه، یه قهوه‌ست، یه حمومه،
گاهی آشنایی با آدم‌ها و تجربه‌های جدیده، شاید یه فیلم یا سریال یا یه موسیقی...

@kaghaze_sepid

● آرتور شوپنهاور ( در باب تنهایی )

در باب حکمت زندگی

آدمی هرچه در درون خود بیشتر مایه داشته باشد، از برون کمتر طلب می کند و دیگران هم کمتر می توانند به او عرضه کنند؛ در تنهایی هنگامی که هرکس به خویشتن خود باز می گردد، معلوم می شود که در خود چه دارد؛ ابله در جامه ارغوانی، زیر بار طاقت فرسای شخصیت فقیر خود می نالد، حال آنکه فرد با استعداد، با افکار خود، خشکترین محیط را بارور و زنده می کند؛ از این رو درست است که : بار حماقت بر دوش، خود حماقت است؛ بنابراین می بینیم که هرکس به همان اندازه که معاشرتی است، از نظر فکری فقیر و بطور کلی عامی است؛ زیرا آدمی در این جهان انتخابی چندان ندارد، جز اینکه میان تنهایی و فرومایگی، یکی را برگزیند...

در باب حکمت زندگی
@kaghaze_sepid

باید کسی پیدا بشه...
تا بشه دلیل ازدواجت
نه اینکه قصد ازدواج؛ باعث بشه دنبال کسی بگردی.
خیلی عمیقه ؛ دوباره بخون!

@kaghaze_sepid

➕ امروز یک نفر برایم اشتباهی فرستاد:
«کجایی؟!»

دلم هُری فرو ریخت،
مدت‌ها بود منتظرِ شنیدن همین یک کلمه بودم...

چه فرقی می‌کند کجایِ دنیا نشسته باشی؟! مهم این است که یک نفر هست که کجا بودنِ تو برایش مهم است!
شاید آن یک نفر رویَش نشود بگوید: دلم برایت تنگ شده و به جانت نق بزند که، بیا دیگر...
و همه‌ی این حرف را خلاصه کند در، «کجایی؟!»

➕ داشتم به همین چیزها فکر می‌کردم که دوباره برایم فرستاد:
ببخشید اشتباه فرستادم!
برایش نوشتم:
می‌دانم، من در ایستگاه اتوبوس، خیابان ولیعصر نشسته‌ام.
می‌شود اشتباهی حال مرا بپرسید؟!

اما او دیگر حالم را نپرسید...

➕ آدم غریبه‌ها برایشان مهم نیست که دیگران چگونه‌اند و کجای شهر نشسته‌اند،
تو که غریبه نیستی...
بپرس حالِ مرا؛ بگو کجایی؟!

@kaghaze_sepid

? دیگر سبزه ای را گره نزن!

سیزدهمین روز که رسید، از خانه که بیرون رفتی، نحسی را که به در کردی، در آب و آینه که نگریستی، هزار و یک آرزو که کردی، این بار اما دیگر سبزه را به سبزه ای گره مزن زیرا ما گره های بسیار داریم تو دیگر گره ای تازه میفکن.
می دانی ! این همه دعا که ما داریم به گره افکنی مستجاب نخواهد شد.
این همه بخت کور که ما داریم به بستن گشوده نخواهد شد.
این همه قفلِ بی کلید که ما داریم به نذر و به نیاز باز نخواهد شد.
این همه درِ بسته که ما داریم به ذکر، مفتوح نخواهد شد.
این همه شدّت که ما داریم و این همه حدّت که در آن داریم به انتظار ، فرج نخواهد یافت.

کاش هر کس به قدر توان دو سرانگشتش ، یا به سر سوزنی گره ای را باز کند که ما گره گشا می خواهیم نه گره ساز.
گره از کار فرو بسته کسی یا گره از ابروان به غم مبتلایی.
اگر بهار است و اگر همذات بهارانی ،
چو غنچه گرچه فروبستگی ست کار جهان
تو همچو باد بهاری گره گشا می باش

✍️#عرفان_نظرآهاری
@kaghaze_sepid

همه میدانیم که با تحویل سال ، خورشید از نشان ماهی( اسفند) وارد نشان کاردینال‌ قوچ(فروردین) شده و سال خورشیدی جدید آغاز می گردد و چقدر باعث افتخار است که ما پارسیان از زمان نیاکان مان اینقدر با آسمان در ارتباط بوده ایم و همه چیز نشان از آن دارد که از انعکاس حرکت سیارات روی زمین آگاه بوده ایم و با چرخش سیارات زندگی میکردیم.
سال ۱۴۰۳ سال اژدهاس. اژدها نماد بخت، اقبال ، انرژی ، انگیزه ، رشد، ترقی و قدرت به شمار میرود . امسال برای اکثریت مردم حتی در جهان سالی پر چالش ، پر از رشد و ترقی و سالی بسیار خوش یمن خواهد بود. سالی که اکثر افراد می توانند با بالا بردن سطح آگاهی شان اژدهای درونی خویش را بیدار کنند و به قدرت حقیقی درونی شان برسند . خصوصا کسانی که در چرخه آگاهی قرار دارند.
اژدها نماد برکت است ، امسال بدون استثنا هر فرد یک یا چند برکت عظیم را دریافت خواهد کرد.
امسال برای پارسیان سالی پر چالش و پر انرژی خواهد بود. و کسانی که از نیروی انرژی درست بهره ببرند سال شکوفا شدن زندگی شان خواهد بود.
برای تک تک مان آرزوی تحولاتی نیکو دارم که از دل آتش این اژدها متولد شود ، سیاهی ها را بسوزاند و شادی و طراوت را شکوفا کند ، نور راه ما و گرمای دلهای ما باشد.
آغاز سال نوی خورشیدی بر همه شما فرخنده
? ? ?
? ? ?
@kaghaze_sepid