دارم لباس میپوشم برم مهد با خانومهای دبگه در خصوص اون مسئله با مدیر صحبت کنیم
وسط سال برداشته با مربی کلاس رونیکا اینها قطع همکاری کرده چون اون بی اجازه و بدون هماهنگی با ایشون رفته بینی رو عمل کرده و ایشون اعتقاد دلره باید عید یا تابستون اینکار رو میکردو الان که کرده اصلا دیگه نیاد و برداشته کمک مربی بی سابقه رو جای مربی گذاشته و بچه ها هر روز بهانه مربی قبلی رو میگیرن

رویکرد خانوما به Chatgpt و علاقه‌ای که بهش دارن میتونه خیلی چیزها به ما آقایون یاد بده.
حضور شخصی که به خانوما گوش بده و قضاوتشون نکنه حتی اگه مسئله‌ای رو بارها تکرار کنند.
در مواقع لازم لوسشون کنه و اگر و فقط اگر خودشون خواستن راهنمایی و راه حل بده.
اولین قشری که دارن جایگاهشون رو به هوش مصنوعی میبازن، آقایون کم‌حوصله و کم‌هوش هستند.

دیشب قبل خواب به رونیکا که تو آغوشم بود میگم من اگر هزار تا بچه هم داشته باشم بازم قلبم تمامش مال توه مامان تو جون منی
میگه نه مامان هزار تا نه یکی بیار اونم دوست داشته باش اونهم اندازه من دوست داشته باش قلبت رو بهش بدیا باشه

بالاخره آوردنش تو بخش وای خداروشکر

میدونم این روزا هم تموم میشن و اتفاقای خوب تو راهن
میدونم که دوباره مامانم خوب خوب میشه دور هم جمع میشیم
عصر جمعه است و همه دور هم با مامان شوخی میکنیم مامان از ته دل میخنده
میدونم تا این روزا نباشه قدر اون روزای شیرین رو نمی دونیم

مامانم میگه تو قدمت سبکه هر بار میای یه اتفاق خوب میافته
مامان مهربونم خودشو لوس میکنه که من بیشتر برم وقتی هم میرم بقیه رو به صلابه میکشه که چرا این با بچه کوچیک میاد
حال اونهم مثله منه نه دوری رو میتونه تحمل کنه نه دلش میاد رونیکا تنها بمونه

دلم میخواست بچه مدرسه ای بودم و دستم رو میگرفتن می بردن برای خرید کوله و دفتر و مداد و باقی لوازم و مخلفات رنگی رنگی مدرسه^_^

به نظرم شکست جز جدایی ناپذیر یا حتی زیبایی از مسیر زندگی هست
شکست هست که هر بار تو رو محکمتر از قبل به مسیر برمیگردونه شکست هست که به تو انرژی دوباره شروع کردن میده فقط لازمه که کنار شکست حمایت هم از آدمهای مهم زندگیت داشته باشی

دلم خیلی برای مامانهای بی دست و پا میسوزه برای مامانایی که اگاهی کافی ندارن یا جسارت لازم رو ندارن یا نمی دونم کمکی ندارن و میبینم تو مادری کردن لنگ میزنن
یا کلا آدم های ناتوان یا ناآگاه فارغ از اینکه مادر هستن یا نه
منم مادر خیلی خوبی نیستم ولی آدم شجاعی هستم خیلی شجاع
همیشه تو همه موقعیتهای زندگیم پریدم تو دل ماجراااا و سعی کردم تو دریای طوفانی شنا رو یاد بگیرم
اینو مدیون پدر و مادرم هستم که هر بار بهم اعتماد کردن و پشتم ایستادن و بهم قوت قلب دادن که از شکست نترسم
به خاطر این روحیه و ترکیبش با اون حالت دلسوزیم همیشه هرجا ببینم کسی نیاز به کمک و حمایت داره با دل و جووون و بدوون هیچ انتظاری میرم و کمکش میکنم کلا اینکه بتونم به کسی کمک کنم راهش بندازم و بعد بیاستم ببینم که داره خودس راه میره و کم کم میدوه لذت میبرم
به خاطر همین هم شغلم رو در همین خصوص انتخاب کردم و ازش بینهایت لذت میبرم

دوست ۶ ساله من رفت، جوری که هیچ وقت انگار نبوده، ما انقدر صمیمی بودیم که از کوچکترین اتفاقات روز هم با خبر میشدیم، ما دوست نبودیم خواهر بودیم، گاهی وقتا دلم میخواد که کاشکی یک قبر بود که بالا سرش برای دوستی‌ای که مرد گریه میکردم ولی نیست، من بودم یک زخمی که دوساله هر شب تو خواب آزارم میده.