گروه درمانی آنلاین روابط صمیمی
این گروه درمانی برای کسانی مناسب است که در روابط صمیمانه خود مشکلاتی تجربه می‌کنند.

۱۰ جلسه دو ساعته

ظرفیت محدود: ۱۲ نفر
آنلاین

در بستر گوگل میت

قبل از ورود به گروه ارزیابی اولیه افراد صورت می‌گیرد.

ثبت نام: ۰۹۳۳۵۵۶۲۰۹۳

زمان مرگ مان ناگزیر می دانیم که خیلی چیزها در زندگی مان خوب پیش نرفت: رویاهایی بودند که به حقیقت نپیوستند و عشق هایی که بی پاسخ ماندند، دوستی هایی که هرگز از نو شکل نگرفتند و فجایع و دردهایی که هرگز بر آنها چیره نشدیم.
اما این را هم می دانیم که چیزهای ارزشمندی هم بوده اند که ما را سرپا نگه داشتند، که منطقی والاتر را دنبال کرده ایم، که با وجود رنج ها زندگی‌مان سراسر خشم و هیاهو نبوده است، که حداقل در مواقعی خاص، معنای زندگی را درک کرده ایم و از آن بهره برده ایم.

از کتاب معنای زندگی، آلن دوباتن

ما امیدواریم شفا یابیم، اما از آنچه می‌تواند شفایمان دهد می‌ترسیم: گفتن، احساس کردن، و رو به رو شدن با حقیقت.

جان فردریکسون

تضادی دوگانه در انسان بودن وجود دارد:
اول اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند با آنچه شما با آن مواجه شدید، رو به رو شود و آنچه را شما باید احساسش کنید، احساس کند.
و هیچکس نیز قادر نیست به تنهایی از پس زندگی بربیاید.
دوم اینکه همه ما در این تنها نوبت زندگی‌مان، آمده‌ایم برای عشق ورزیدن و از دست دادن، هیچ کس نمی‌داند چرا، اما همین است که هست.

مگان دیواین

راهکار دادن به مراجع آسیب زدن به نیاز خودمختاری او است.

اغلب درمانجوها در جلسات درمان دنبال راهکار هستند اما حقیقت جلسات روان‌درمانی چیزی فراتر از راهکار دادن است.
بخشی از تلاش روان‌درمانگران مخصوصا طرحواره درمانگران برآورده کردن نیازهای مورد غفلت واقع شده مراجع در جلسات درمان است.
راهکار دادن به نوعی الگوی وابستگی مراجع را تقویت می‌کند و نیاز به خودمختاری فرد ارضا نمی‌شود.

اگر عصبانیت شما با موقعیت تناسبی ندارد، احتمالا این خشم از ناکامی‌ها و حسرت‌های دوران کودکی‌تان ناشی می‌شود.
در واقع بعضی موقعیت ها تداعی کننده ناکامی های دوران کودکی ما هستند به همین دلیل خشمی که در این موقعیت ها تجربه می‌کنیم تناسبی با موقعیت ندارد.

آیا به درمانگران نیاز است یا امکان خودکاوی وجود دارد؟
جرمی هولمز در کتاب هنر روان‌درمانی استور این سوال را مطرح می‌کند و به آن پاسخ می‌دهد.
او می‌نویسد امکان خودروانکاوی _هر چند دشوار_ وجود دارد؛ او به خودروانکاوی فروید استناد می‌کند، اینکه فروید در هجده_ نوزده سالگی خودروانکاوی را آغاز کرده و در تمام طول زندگی آن را ادامه داده اما معتقد است تعداد کمی از ما به اندازه فروید مصمم، روراست یا شاید وسواسی هستیم و اکثر مردم فاقد نظم فردی لازم برای خودشناسی منظم هستند.
برخی به این دلیل به درمانگر نیاز دارند که به آسانی خود را در ناامیدی رها می‌کنند و برخی نمی‌توانند نه خود و نه زنان و مردان اطراف‌شان را درک کنند. حتی در مواردی که به این دلایل نیاز به درمانگر وجود ندارد، حداقل به تعبیری از جانب درمانگر نیاز است.
بسیاری از بیمارانی که نتایج ارزشمندی از روان‌درمانی به دست آورده‌اند، افرادی هستند که ارزش چندانی برای فکر کردن به خودشان قائل نبوده‌اند.
حضور و علاقه پیوسته درمانگر، شاهد زنده‌ای است که فرد خردمند و معقولی وجود دارد که به گونه‌ای دیگر می‌اندیشد.
در ادامه هولمز اشاره می‌کند خودروانکاوی فاقد یک جز حیاتی در روان‌درمانی است؛ رابطه با شخص درمانگر و تکامل تدریجی این رابطه که در هر نوع روان‌درمانی طولانی مدت موفق شکل می‌گیرد.
روان درمانی در ذات یک مکالمه و در اصل اتصالی با دیگری است. رسیدن به حقیقت مستلزم تبادل احساسات و افکار با شخص واقعی یا نمادین دیگر از طریق ابراز کلمات و اشارات است.

آن چیزی که ازش فرار می‌کنیم، درست همان چیزی است که نیاز داریم با آن رو به رو شویم.