با رئیس قطار حرف زدم گفت من یه زمانی می‌خواستم جنگنده سوار شم کی فکرشو می‌کرد یه روز یه زمینیش رو اداره کنم؟😂😂

رئیس قطار مهربون😭 داشت رد می‌شد بهم شکلات داد.

از دوساعت پیش از پنجره به ماه و گذر چراغ‌ها خیره شده بودم و تمام مراحل غروب ماه رو دیدم تا همین لحظه که ماه قرمز شده و پشت کوه‌ها محو می‌شه. همچین گذر آدم‌ها در ايستگاه‌های مختلف رو دیدم، جوری که عجله میکنن و طوری که برای خداحافظی دست تکون می‌دن. چراغ‌های سبز و قرمز بین راه. نظاره‌گر بودن از شیشه قطار می‌تونه جالب باشه.

کوه بودم و دل نبستم. ولی خب که چی؟

تهران هوا محشره.

Inside a voice is screaming
Get off your knees
Get up, she screams.

اگر فقط دو درصد از شارژت مونده بود و برق‌ها هم قطع بود چه آهنگی گوش می‌دادی؟

«خیلی چیزها بود که میخواستم بهت بگم اما تو خیلی دور شدی و من خسته تر از اون که بدوم دنبال کسی، فقط برای اینکه صدام بهش برسه. پس دور شدنت رو تماشا کردم تا جایی که بدنت درون یک نقطه جا گرفت مثل هزاران نقطه تو آسمون که دستم بهشون نمی‌رسید هر چقدر هم قدم رو دراز می‌کردم. من رفتن آدم‌ها رو تماشا می‌کنم. همون‌طور که مدت طولانی به آسمون خیره میشم تا شاید ستاره‌ای در حال مرگ ببینم. در حالی که تو بهم گفتی اون‌ها ستاره نیستند. خودم هم می‌دونم‌. اما باز هم به آسمون خیره میشم حتی اگر ماهیتشون چیزی نباشه که فکر می‌کردم همون‌طور که به تو خیره می‌شدم. آسمون هزاران ستاره و سیاره داره اما فقط یکیش مثل مریخ به سمت سرخی می‌ره و فقط اون چشمم رو می‌گیره، تنها ستاره سرخ آسمون. حالا دیگه حتی دور‌‌تر از اونم شدی که نقطه‌ای ازت مونده باشه. حالا نسیم شدی. فقط میشه حست کرد. اما من هی حس میکنم و هی سعی میکنم با نفس‌هام تو رو رها کنم. بلکه برگردی به جریان و ببخشم و امیدوارم باشم خوش شانسی دست‌هات رو لمس کنه و دست از خیره شدن به نقطه‌ای که جای خالی تو هست بردارم.»

خب بندی که تا دو هفته آینده قراره خودم رو با آهنگ‌هاشون خفه کنم پیدا کردم. U2

خوابیدن با صدای بارون✨✨✨