???❄️

#music☕?

@FaezeVaez
♩✧♪●♩○♬☆

｡･::･ﾟ★,｡･::･ﾟ☆｡･::･ﾟ★,｡･::･ﾟ☆

『 ناراحتی همیشه دلیل نمی‌خواد 』

بعضی ترس‌ها و احساسات منفی درست زمانی سراغ آدم میان که حس می‌کنه همه چیز خیلی عجیب داره خوب پیش می‌ره.

انگار عادت کرده به بد بودن حالش؛
عادت کرده به ضدحال خوردن.

یا شایدم دنبال هر دلیلی می‌گرده تا ثابت کنه زندگیش هنوزم عادیه و عادی بودن زندگی رو توی بدبیاری می‌بینه؛
برای همینم هست که هر روز بیشتر تو مرداب احساساتش فرو می‌ره، چون از غرق نشدن بیشتر از غرق شدن می‌ترسه.
از اینکه رو سطح آب معلق باشه می‌ترسه و ترجیح می‌ده حداقل یک دلیل برای ترسیدن داشته باشه، تا نترسیدن.

عجیبه که این احساس ترس اونقدر بهش حس امنیت می‌ده که معتادش می‌شه!

تا حدی که اگر روزی خیلی شاد باشه،‌ از اینکه خیلی شاد بوده می‌ترسه و می‌ز‌نه زیر گریه.
یا عین بچه‌ها دنبال هر بهونه‌ای می‌گرده که بشکنه و ناراحت بشه.
یک بهونه‌ی موجه برای ناراحت بودن،
یک دلیل خوب که به خاطرش گریه کنه و کسی بهش نگه: آخه واقعاً این گریه داشت؟؟!

بعضی وقت‌ها فقط دلش یه دلیل می‌خواد برای ناراحت بودن‌های بی‌دلیل؛
همین.

✍️ فائزه واعظ

#Text , #Note ☙
@FaezeVaez

｡･::･ﾟ★,｡･::･ﾟ☆｡･::･ﾟ★,｡･::･ﾟ☆

『 ماندن یا رفتن، مسئله این است 』

یکبار رفتیم،
باری دیگر ماندیم؛
اما هربار خستگی بود و هست.

هیچوقت خستگی ناشی از چیزهای تکراری از بین نمی‌رود. همیشه هست و ما را آنقدر بی‌قرار و دل‌چرکین می‌کند که ترجیح می‌دهیم از همه چیز فرار کنیم.

به راستی چرا از چیزهای تکراری خسته می‌شویم؟
چرا انسان‌ها تنوع طلب هستند؟
چرا با هیچ چیزی راضی نمی‌شویم و مدام نیاز داریم جایمان را عوض کنیم؟
چرا ذره‌ای آرام نمی‌گیریم و از داشته‌هایمان نهایت لذت را نمی‌بریم؟

حتی خودم را نیز درک نمی‌کنم.
نمی‌دانم چرا هم دنبال رشد هستم و هم زمانی که در یک مکان به طور طولانی می‌مانم، خسته می‌شوم و دلم می‌خواهد جایم را عوض کنم.
حتی اگر این موضوع باعث شود دوباره از صفر شروع کنم نیز احساس می‌کنم می‌ارزد؛ زیرا دیگر طاقت ماندن در جای قبلی را ندارم.

این روزها از افرادی این را شنیده‌ام که آنها نیز بعضی‌ اوقات، آنقدر از یک مکان و آدم‌هایش خسته شده‌اند که بخواهند همه چیز را رها و فرار کنند؛ اما با وجود این، ماندن را به فرار کردن ترجیح داده‌اند. و درست در همان لحظه بود که دوباره متولد شده‌ و قوی‌تر از دیروز قدم بر داشته‌اند.

گفتند بعضی جاها فقط ساخته شده‌اند که تو را بکوبند و از نو بسازند. قطعاً ماندن در این مکان‌ها دردناک است و زجرآور، اما خب به هرحال قد کشیدن درد دارد.

بعد از گوش دادن به حرف این افراد کمی به فکر فرو رفتم. اگر همچنان بمانم یعنی درجا می‌زنم؟ یا قرار است در این سختی رشد کنم؟
اگر همچنان بمانم، یعنی وقت و انرژیم را هدر داده‌ام؟ یا همچنان تجربه کسب خواهم کرد و قوی‌تر خواهم شد؟

جواب هیچکدام را دقیق نمی‌دانستم. اما خب ما هیچوقت جواب این‌چنین سؤال‌هایی که مربوط به آینده‌اند را نمی‌دانیم؛ مگر نه؟

پس با خود گفتم: اگر بمانم و رشد کنم و به جای رها کردن، صرفاً کارم را تمام کنم و بروم چه؟ اگر طبق تعهدی که بستم عمل کنم و کارم را تا انتها انجام دهم چه؟ این پایبندی به تعهد باعث قوی‌تر شدن اراده و ذهنیتم می‌شود، نه؟
پس ماندن را به فرار ترجیح دادم.
زیرا این را خوب می‌دانم که اگر از یک مکان فرار کنی، در هر صورت گیر یک مکان دیگر خواهی افتاد. پس چه بهتر که ماندن و ادامه دادن را تمرین کنیم.

و همچنین به قول ویتو؛
« درد یا لذت کاری که انجام میدی نمی‌مونه‌
ولی افتخار یا شرمندگیش چرا. »

✍️ فائزه واعظ

#Text
@FaezeVaez

??? [#music☕?

@FaezeVaez
♩✧♪●♩○♬☆](https://t.me/ahangify_bot?start=ref_ahaudio2)