خاطرات حاج سیاح
(دوره خوف و وحشت)
حمیدسیاح
تصحیح: سیف اله گلکار
چاپ: ۱۳۵۶ (افست)
تعداد صفحه: ۶۸۰
قیمت: ۴۵۰ هزارتومان

برگی از «خاطرات حاج سیاح»
ورود بیماری وبا به ایران به دست آخوندها:
در سال ۱۲۸۳ شمسی «حاج سیاح» در این مورد می نویسد: این سال که صدارت با عین الدوله است و ایران بیچاره دچار گرانی غله چندین ساله می باشد، هنوز این بلا و بلاهای تعدیات حکام رفع نشده، وبا در ایران ظاهر شد. شیوع این مرض اول در عتبات و عربستان بود، در کرمانشاه قرنطینه گذاشته شد، مامورین و اطبا مواظب بودند که کسی مبتلا به این مرض عبور نکند. یک نفر از علماء معروف از نجف با جمعیت و طلاب زیادی به عزم مشهد حرکت کرده وارد کرمانشاه شد. اطباء و مامورین خواستند ایشان را در قرنطینه نگاه داشته اطمینان از نبودن مریض، پیدا کنند. ایشان گفتند: قدوم حضرت آقا برکت و رحمت است، هر جا وارد شود بلا رفع می شود! نباید قرنطینه شوند. مامورین گفتند: حضرت آقا و غیر ایشان از امثال ایشان در نجف و کربلا بودند، پس چطور بلا وارد شد؟ همراهان آقا به این دلیل واضح با چماق جواب داده، طبیب و مامورین را کتک سخت زدند. در ایران هم به خلاف حکم خدا بر اعمال و جنایات اهل عمامه مواخذه و مجازات نیست. به زور وارد کرمانشاه شدند، وبا هم که همراه خود آورده بودند، در کرمانشاه طلوع کرد و همان روز جمعی مبتلا شدند و بیست و سه نفر همان روز اول مردند. همراهان حضرت آقا متفرقاَ به بروجرد و اصفهان و همدان و سایر جاها رفتند و مردم که آن چماق را دیده بودند دیگر جلوگیری نکردند. وبا هم همراه ایشان به هر جا وارد شدند نشر کرد. دسته ای با آقا به قم آمدند، قم مشتعل شد، به حضرت عبدالعظیم وارد شدند، در آنجا ظاهر شد. خواستند برای طهران جلوگیری کرده قرنطینه بگذارند در طهران هم طلوع کرد. با این کثافت و بی پرستاری و نبودن مریضخانه، وبا بنای کشتار گذاشت. مردم دچار وحشت شدند. بزرگان و مقتدران به شمیران و سایر دهات و ییلاقات رفتند. کشتار این طور بلاها غالبا در فقرا و بیچارگان می شود. تمام بلیات و صدمات همیشه به ضعفا متوجه است.
از خودِ طهران در حدود بیست هزار نفر تلف گردیدند...

#کتاب_هزار_و_یک_شب

• نوستالژی گندیده

زمان جنگ بود... مُرده می آوردند شهر به شهر، کوچه به کوچه... دنیا «مایکل جکسون» گوش می داد و ما «حاج صادق آهنگران»... پروپاگاندا و دستگاهِ تبلیغاتی، مشغول تولید محتوا بود، تا ما را جوری بار بیاورد که امروزه هستیم... جوری که هنوز؛  بعد از سال‌ها، در گوشه کنار دنیا، هنوز از باتلاقش بیرون نیامده ایم، غمگین، بهت زده، در حاشیه مانده  و چیزهایی از این دست...
حالا بعد از سالها، «محسن نامجو» در آلبوم «می نوور» یکی از آن آهنگ های نوستالژیک ٍ گندیده را بازخوانی  کرده است...
#هنر_بدون_سانسور

#کتاب_هزار_و_یک_شب
https://t.me/ketabhezaroyekshab_mshd