@koche_pas_kocheha
مشترکِ من و متانویای‌ عزیزم
خوشحال میشیم ب جمعمون ملحق شید?

«فقط جایی برای نفس کشیدن می‌خواستم،
فرصتی برای سر درآوردن.
می‌خواستم مطمئن شوم
آیا
واقعا آن آدمی که فکر می‌کردم هستم یا نه.»

اشتیاق و میل بسیار، عجز و ناتوانی بیش از آن.

من سلنوفیل بودم
اونم ماه بود..!

رو تنش پره زخم
رو لباس پره خون
شاعر شهر طفلکی جون داده : )

توماج»»»

باز من ماندم و یک مشت امید

ما اینجاییم که آبجو بنوشیم
جنگ را تمام کنیم
و به نابرابری‌ها بخندیم
و آنقدر خوب زندگی کنیم
که مرگ از گرفتن جانمان بر خود بلرزد.

«گاهی اوقات دلم می‌خواهد در تاریکی گم بشوم.
از خودم می‌گریزم . از خودم که همیشه مایه‌ی آزار خودم بوده‌ام. از خودم که نمی‌دانم چه می‌کنم و
چه می‌خواهم...»

چرا باید اجازه داد قضاوت دیگران تعیین کند چگونه آدمی باشیم؟
آیا نوازنده از تشویق بلند حضار مسرور میشود اگر بداند همه مخاطبانش ناشنوا هستند؟!