‏امیدوارم التیام پیدا کنی
از زخم‌هایی که در موردش
با هیچ‌کسی صحبت نمیکنی...

اگه یكی بهت بگه تو آدم خوبی هستی،
شروع میکنی به احساس خوب داشتن.
اگه کسی فکر کنه تو آدم بدی هستی،
شروع میکنی به احساس بد داشتن.
این ینی تو فقط داری به واسطه بقیه زندگی میکنی.
انگار هویت تو به بقیه بستگی داره.
داری روح و روانتو با نظر بقیه مدیریت میكنی.
باشه، با بقیه زندگی کنیم،
ولی خودمونو فرسوده نکنیم واسه نظراشون.
چیزی که بقیه در مورد ما میگن، فقط یه بازتابه
یه بازتاب از ذهن و شخصیت خودشون، نه از ما.
پس بیا به خودمون نگاه کنیم، نه به بازتاب آدما.

به جای؛
٬بقیه درموردم چه فکری میکنند!
اینو امتحان کن:
٬من به هیچکس چیزی بدهکار نیستم
سعی میکنم بهترین زندگی خودم و داشته باشم! 🍃

گاهی آنقدر احساس جداماندگی می‌کنی که دوست داری در اقیانوسی دور فرو بروی و بگذاری تمام آب‌های آزاد جهان بغلت کنند.

کوه صبرم من ولی از غصه ميدانم شبی؛
بی‌گُمان این غم مرا آخر ز دنیا می‌برد...

گاهی بی آنکه بفهمی
در طول زمان آدم دیگری می‌شوی.
بیشتر سکوت میکنی
دیرتر باور میکنی
و کمتر‌ می‌رنجی.

گاهی اوقات ما از نبود آدمها ناراحت نمیشیم
فقط حسرت میخوریم که خودمون چرا
اونهمه بودیم ...

کاش
مرا
عاشقانه‌تر ترک میکردی،
همین!

به
دست
میاری
بهتر
از
چیزایی
که
از
دست
دادی
اندکی
صَبْر!