- تعلق نداشتن
مانند این است که ستاره باشی اما در عمق اقیانوس

شاید زندگی،
نفوذِ اندوه به تن جهان باشد.
کمی تحمل کن.
از پشت این درهای بسته،
به طلوع خواهیم رسید.
خورشید،
بر خوشه های گندم خواهد تابید.
و آن زمان که مرگ، هم آغوش زندگیست؛
ما دوباره در مرز رویاهایمان
جوانه خواهیم زد...

-ف جعفری

از انکارها خسته ام،بیا بنشین کنارم و بگو چقدر مرا دوست میداري؟

-الهام پورعبدالله

اضطرابم اونقدریه که انگار مهدکودکی‌ام و همه بچه‌ها اومدن دنبالشون و رفتند، فقط من موندم و مربی مهدم عصبانی هر چند دقیقه به ساعت نگاه می‌کنه و می‌پرسه نمی‌دونی مامان بابات کی میان؟

@Danshamuz

من بر سر دوراهی های زیادی مانده ام؛
اما هیچکدام از آن ها بدتر از قیاس چشمانت و مآه نبود.

_قابل بازگشت نیست.
هیچیه هیچیه هیچی.
اگه تموم شد ولش کن، بزار بره. حتی اگه موند رو دلت غمش. شاید حداقل تو زندگی بعدیت این یه مورد و یادت موند که یکم بیشتر بجنبی.
دروغه وقتی که میگن نه، هیچ وقت برای هیچ چیزی دیر نیست.هرموقع حس کردی یه کاری و انجام نداده بودی، الان انجام بده. واقعا دروغ محضه. مثل اینه که تو درست سن رشد خودتو رد کردی و الان با ۳۰ سال سن به فکر این باشی که قدتو بلندترش کنی. یا مثلا فکر کن تو مبتلا به سرطانی هستی که فراموش کردی آخرين روزای زندگیت که موهات دائما در حال ریزشه، رنگ موردعلاقت(همونی که از بچگی براش رویا میبافتی) رو سرت نیست و الان هیچ مویی نداری و به خودت امید میدی که اگر، (دقت کن!) اگر زنده موندی بتونی دوباره موهاتو رنگشون کنی.
فکر کن به آیینه نگاه میکنی و یه میانسال با کلی چین و چروک رو به روته و تو داری سعی میکنی با یه لبخند تصنعی با دستای لرزون براش یه رژ لب قرمز جیغ بزنی، ولی با هر لرزش دستت یه تیکه از اون رژ و پخشش میکنی و حالا هرجایی از صورتت سرخه، جز لبات.
میفهمی که چی میگم؟!
نکن!
انقدر خودتو
بقیه رو
خدارو
زندگیتو
تک تک کلمات تو مغزتو
سرزنش نکن.
تموم شد._

همیشه چای کم رنگ مینوشید. اگر چای پررنگ میشد، از طرف دیگر لیوان نمی توانست مرا ببیند؛ اینطور می گفت.

-جمال‌ ثریا

از اوج قله‌های مه‌آلود دوردست
پرواز کن به دشت غم‌انگیز عمر من
آن‌جا ببر مرا که شرابم نمی‌برد!

-فریدون مشیری

آیا کسی نشسته است پشت ابر؟
‏که نی می‌زند
‏یا سه تار
‏نمی‌دانم؛
‏آوازی، امّا یک آواز ‏از گوشه‌ی آسمان جمعه می‌ریزد.
‌
‏"بیژن نجدی"