علامه شوکانی از علمای نامدار اهل سنت معاویه را رسوا میکند!

✍️معاویه در زمان حکومتش زیاد بن ابیه را برادر خود نامید و پدرش را ابوسفیان معرفی کرد که شوکانی اینگونه نقد میکند:

1.این نامگزاری فقط در عصر بنی امیه بود و قبل و بعد از اموی ها همه میگفتند زیاد بن ابیه یا زیاد بن سمیه!

2.معاویه رسماً با حدیث صحیح رسول الله(ص) #مخالفت ورزید (الولد للفراش)

3.معاویه برای این امر هدف #دنیوی داشت!
4. علمای اهل سنت اجماع دارند که این نامگزاری #حرام بوده!

5.علمائی که این نامگزاری را در زمان بنی امیه ذکر کردند صرفا #تقیه کردند!

بدعت معاویه در نماز عیدن [فطر_قربان]
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
5665 - حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيِّبِ، قَالَ: «أَوَّلُ مَنْ أَحْدَثَ الْأَذَانَ فِي الْعِيدَيْنِ مُعَاوِيَةُ»

یعنی: اولین کسی که اذان‌گفتن در نمازهای عیدین را بدعت گذاشت، معاویه بود
مصنف، ابن ابی شیبة📚****
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ قَالَ أَخْبَرَنَا الشَّافِعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا الثِّقَةُ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ لَمْ يُؤَذَّنْ لِلنَّبِيِّ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - وَلَا لِأَبِي بَكْرٍ، وَلَا لِعُمَرَ، وَلَا لِعُثْمَانَ فِي الْعِيدَيْنِ حَتَّى أَحْدَثَ ذَلِكَ مُعَاوِيَةُ بِالشَّامِ، فَأَحْدَثَهُ الْحَجَّاجُ بِالْمَدِينَةِ حِينَ أُمِّرَ عَلَيْهَا،
الأم، شافعی📚****

یعنی: از طریق معتمد از زهری به ما رسیده که در نماز دو عید فطر و قربان برای پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم و ابوبکر اذان گفته نشد، و نه برای عمر و نه عثمان تا آن که این را معاویه در شام بدعت گذاشت و سپس حَجاج در مدینه وقتی استاندارش شد!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

🔰 اعتراف ابن حزم اندلسی:

كان بنو أمية قد أحدثوه من الاذان والاقامة لصلاة العيدين، وهو بدعة، وقد صح عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه لم يأمر بأذان ولا اقامة لشئ من ذلك»
، یعنی: بنی امیه اذان و اقامه را در نمازهای عیدین احداث کردند، و این بدعت است، و از رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم به طرق صحیحه نقل شده که به اذان و اقامه در این نمازها دستور نداد!
المحلی، ابن حزم اندلسی📚****
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

🔰 ابن حجر عسقلانی :

«وَاخْتُلِفَ فِي أَوَّلِ مَنْ أحدث الْأَذَان فِيهَا أَيْضا فروى بن أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ مُعَاوِيَةُ وَرَوَى الشَّافِعِيُّ عَنِ الثِّقَةِ عَنِ الزُّهْرِيِّ مِثْلَهُ وَزَادَ فَأَخَذَ بِهِ الْحَجَّاجُ حِين أَمر على الْمَدِينَة وروى بن الْمُنْذِرِ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَوَّلُ مَنْ أَحْدَثَهُ زِيَادٌ بِالْبَصْرَةِ وَقَالَ الدَّاوُدِيُّ أَوَّلُ مَنْ أَحْدَثَهُ مَرْوَانُ وَكُلُّ هَذَا لَا يُنَافِي أَنَّ مُعَاوِيَةَ أَحْدَثَهُ كَمَا تَقَدَّمَ»،

یعنی: دربارهٔ این که چه کسی نخست اذان‌گفتن در نماز عید را باب کرده اختلاف است.
ابن ابی شیبه با سندی صحیح از سعید بن مسیب نقل می‌کند که او معاویه بوده است و شافعی از زهری مثل آن را روایت کرده، و ابن‌منذر از حصین بن عبد الرحمن روایت می‌کند که اولین کس زیاد بود در بصره. داودی می‌گوید اولین کس که آن را باب کرد مروان بود؛ همهٔ این اقوال منافاتی با این ندارد که معاویه آن را بدعت نهاده باشد زیرا مروان و زیاد هر دو استاندار معاویه بوده‌اند!

فتح الباری📚
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شر الأمور محدثاتها وکل محدثة بدعة وکل بدعة ضلالة
(متفق علیه)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
#اذان_عیدین
#بدعت

کسایی که تازه عضو شدن از همین لیست بالا استفاده کنند.

لیست کفر معاویة ابن ابی سفیان⚡💀

نظر علما و بزرگان اهل سنت درباره معاویه

شهادت امام حسن و خوشحالی معاویه (لیست مجزا هست)

حکومت داری معاویه لعنه الله علیه

گناهان معاویه لعنه الله علیه

معاویه فضیلت خاصی و صحیحی ندارد

ادامه دارد..... 🏴💀🏴💀

گناهان معاویه

ربا خواری معاویه

انکار عدالت صحابه

واقعه حره به دستور معاویه(۱)

واقعه حره به دستور معاویه(۲)

رقاصی معاویه

📌معاویه، از شهادت امام حسن -عَلَیهِ السَّلامِ- خوشحال می‌شود و مقدام او را با ذکر بدعت‌ها و مخالفت‌های علنی‌اش با شرع توبیخ می‌کند!

در صحیح سنن أبي داود (4131) از خالد بن معدان روایت شده است:
«مقدام بن معدى کرب، و عمرو بن اسود، و شخصى از بنى اسد از اهالى قنسرین، نزد معاویه آمدند. معاویه به مقدام گفت: خبر دارى که حسن بن على -علیه السلام- وفات کرده؟ مقدام گفت: إنا لله وإنا إلیه راجعون. شخصى به (1) او گفت: مگر آن را مصیبت مى دانى؟ (2) مقدام گفت: «ولِمَ لا أراها مصیبة، وقد وضعه رسول الله -صلى الله علیه وآله وسلم- فی حِجره، فقال: «هذا منّی وحسین من علیّ»؛ (چطور مصیبت نشمارم در حالى که رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم او را در آغوش مى‌گرفت و مى‌فرمود: این از من است و حسین از على است. مردى که از بنى‌ اسد بود گفت: «جمرة أطفأها الله عزّ وجلّ»؛ (آتش برافروخته اى بود که خدا آن را خاموش نمود). مقدام گفت: امروز از اینجا نمى‌روم مگر آنکه تو را خشمگین سازم و چیزى بگویم که خوشت نیاید، آنگاه گفت: اى معاویه! اگر راست گفتم مرا تصدیق کن و اگر دروغ گفتم مرا تکذیب کن. گفت: باشد. مقدام گفت: تو را به خدا سوگند! مگر نمى‌دانى که رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم از پوشیدن حریر نهى فرمود؟ معاویه پاسخ داد: آرى. گفت: تو را به خدا سوگند! نشنیدى که رسول خدا از پوشیدن طلا نهى فرمود؟ معاویه گفت: آرى. گفت: به خدا سوگند! مگر نمى‌دانى که رسول خدا از پوشیدن پوست حیوانات وحشى و سوار شدن بر آن نهى فرمود؟ گفت: آری. گفت: به خدا سوگند اى معاویه! تمام اینها را در خانه‌ات دیدم. معاویه گفت: مى‌دانم که هرگز از دست تو نمى‌توانم خلاص شوم!» (3)

حافظ ذهبی (748 هـ) در سیر أعلام النبلاء (3/159) حدیث را پذیرفته، و گفته است: «إِسْنَادُهُ قَوِيٌّ»، و محققین کتاب مذکور که شیخ شعیب ارنؤوط و گروه ایشان باشند در پاورقی تذکر می‌دهند که علی رغم مُدلِّس‌بودن «بقیة بن ولید» در طریق احمد او تصریح به تحدیث کرده، پس هیچ غباری بر سند این خبر نمی‌نشیند!

تعلیقهٔ (1): در مسند احمد [ج5، ص118، ح 16738] «به جاى کلمه «رجل» تصریح به نام معاویه شده وچنین آمده است: «فقال له معاویة: أتراها مصیبة؟». نگاه کن به امانت ابو داود که نام معاویه را برمى‌دارد و به جاى آن واژه «رجل» مى‌گذارد!
عظیم آبادی شارح سنن ابو داود اعتراف می‌کند پنهان‌کردن اسم افراد در این فضائح دأب و روش ابو داود می‌باشد: «(فَقَالَ لَهُ فُلَانٌ) وَفِي بَعْضِ النُّسَخِ وَقَعَ رَجُلٌ مَكَانَ فُلَانٍ وَالْمُرَادُ بِفُلَانٍ هُوَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ وَالْمُؤَلِّفُ لَمْ يُصَرِّحْ بِاسْمِهِ وَهَذَا دَأْبُهُ فِي مِثْلِ ذَلِكَ» [عون المعبود، الناشر: دار الکتب العلمیة، ج 11، ص 127].

تعلیقهٔ (2): معاویهٔ بی‌ایمان شهادت امام حسن -علیه السلام- را مصیبت نمی‌بیند، و ناراحت نمی‌گردد؛ مقدام هم با ذکر مخالفت‌های عامدانه او با شریعت اسلام و فضح او از خجالتش در می‌آید! عظیم آبادی شارح سنن ابو داود [مصدر پیشین، ج 11، ص 128] از گفتهٔ منافقانه معاویه بسیار تعجب کرده و می‌گوید: او حق اهل بیت را نشناخت؛ فوت حسن بن علی علیهما السلام از بزرگ‌ترین مصیبت‌ها است. خدا مقدام را پاداش خیر بدهد و از او راضی باشد که از گفتن حق خاموش نماند و آن را در موقع حاجت اظهار کرد!! این است شأن یک مؤمنِ کامل و مخلص!

تعلیقهٔ (3): چگونه می‌توان چنین فرد خالف السنه‌ای را از اهالی ایمان حساب کرد؟! ای برادر مسلمان! خوب ببین که او در برابر ارشاد و حق خاضع نمی‌گردد، و همچون فراعنه از معصیت الله باکی ندارد!!

🆔 https://t.me/mataen_Muawiyah