وای باورم نمیشه همین الان داشتم به مامانم میگفتم وقتی من حالم خوبه یا حرفای چس ناله‌ای نمیزنم دو سه نفر میرن
اومدم دیدم دو نفر رفتن

ماه دیگه باید حرفای منو درباره ارکین تحمل کنید ?‍♀

تولد مستر کیمه در انتهای پاییز

دلم می‌خواد توی اون احتمالی بیوفتم که این احساسِ یه صفحه پازل با یه قطعه اشتباه که سر جاش قرار نمی‌گیره رو نداشتم. حداقل ببینمش، از دور. ببینم اون خوشحاله؟ اون زندگیشو چقدر دوست داره؟ چقدر نا امیده؟ چقدر امیدواره؟ تنهاس؟ عاشقه؟ معروفه؟مهجوره؟ چیه؟

می‌خوام بدونم، اون احتمالات با خودشون فکر می‌کنن که اگه در حال حاضر یه دانشجوی داروسازی بودن که برای امتحان آماده میشد خوشبخت‌تر بودن؟
می‌خوام بدونم اونا وجود دارن؟ به من فکر می‌کنن؟

هر از گاهی وسط انجام کارام، وسط درس و وسط گردگیری و وسط کارای دیگه روزمره احساس می‌کنم از کالبدم جدا شدم و توی یکی از اون هزاران احتمال دیگه در حال انجام کار دیگه‌ای هستم.

یعنی خب، چجوری بستنی توت فرنگی دوس ندارید؟

یه چیز کیک گنده که روش ژله و دونه انار باشه