یه نادعلی می‌‌خونین لطفا؟(:

_

منم همینطور بچه ها. منم امروز لباس خنک تر و کفش سبک پوشیدم و الان زیر بارون مثل گنجشک‌های زمبسته‌ میشم.

همتوووون کربلایین؛ همتوووون.

راستی گفتم کانالمون یک ساله شد؟🥲

راستی
گفتم کانالمون یک ساله شد؟🥲

من در تمام این سفر گریه می‌کردم... اردوی روایت گمشده واقعا سفر عجیبیه. فکر کن در یک منطقه‌ی کوچیک جنوبی کشور نزدیک به ۴۰ درصد پیشرفت‌های نظامی کشور رو بهت نشون می‌دن و چه بسا تو جزو اولین انسان‌هایی باشی که داری اون رو قبل از رونمایی شدنش می‌بینی. احتمالا…

من در تمام این سفر گریه می‌کردم...

اردوی روایت گمشده واقعا سفر عجیبیه. فکر کن در یک منطقه‌ی کوچیک جنوبی کشور نزدیک به ۴۰ درصد پیشرفت‌های نظامی کشور رو بهت نشون می‌دن و چه بسا تو جزو اولین انسان‌هایی باشی که داری اون رو قبل از رونمایی شدنش می‌بینی. احتمالا برای هرکسی که تجربه‌ی اون سفر رو داره این عجیبه، اما من در اکثر مواقع اون دو روز داشتم گریه می‌کردم. وقتی مهندس کریمی می‌گفت وقتی خارجی ها رو از پالایشگاه انداختیم بیرون خودمون هیچی نداشتیم و جوونامون همه چیز رو از صفر ساختن گریه کردم، وقتی سردار رستگار گفت موتور اولیه‌ی پهباد های ما موتور اره برقی بود گریه کردم، وقتی روی قایق‌های تندرو نشسته بودیم و قایق ها به مثابه‌‌ی دور افتخار، دور ناو‌های تماما ایرانی میگشتن و باد قشنگ‌تر از هروقتی پرچم ایران و پرچم آبی رنگ نیروی‌ دریایی سپاه رو به اهتزاز درآورده بود هم گریه کردم. برای سرزمینی که از ابتدای موجودیتش چشم‌ها بهش خیره بود و همیشه خنجر یه عده از درون و بیرون بهش زخم زده. سرزمینی که مردمش نجیبن و جووناش... امان از جووناش! جوونایی که هیچ و پوچ، پیشرفت و افتخار میسازن، جوونایی که ذلت رو عزت می‌کنن و جون میدن، خون میدن..!
نبودین ببینین علی آقا پهبادی با صدای پرواز کردن شاهد ۱۳۱ چه حس غروری بهش دست می‌داد و با چه افتخاری می‌گفت این شیر پسر ایرانه! یا سردار چطوری از توقیف ناو اسراییلی می‌گفت و از همه مهم‌تر برق نگاه بچه‌ها بود اون وقتی که می‌فهمیدن تو مملکتشون چه‌خبره..!
اینهمه پر حرفی کردم که بگم تو که زخمی سربلند بحران‌هایی، کاش همیشه همینجوری بمونی. همینقدر قوی، همینقدر قشنگ، همینقدر پر افتخار و پر غرور..! هرکی ام نگاه چپ بهت انداخت، خونش حلال تک‌ تک بچه‌های ایران. ما خیلی دوستت داریم، جونمونم فدات.

امشب "ای حریر بی‌تحمل ای شکستنی‌تر از گل" هستم.

نور چشم عباسِ‌علی، دلبر و یاور بابا، دردونه‌ی علی‌اکبر، محترمه، خوش‌اومدی. 🤍