انگشت به انگشت
و رَگ به رگِ دَستانَت را سِپاسگزارَم،
که در روزگار آوارِگی خانه‌ی مَن بودند.?

قبل از آن که خودکشی کند،
ظرف‌ها را شسته بود.

هیچوقت فکر نمیکردم محیط دانشگاه انقدر منفور ،و یک شخصیت تمام روانم بهم بریزه…

روز شب های که با استرس میگذره…

00:00
فقط باش:)

حوصله هیچ کسیو ندارم

همیشه یک چیزو فهمیدم
هیچکس قرار نیست اندازه خودت از پیشرفتت خوشحال بشه …

اگه ترس از افتادن باشه، تنها راه نجات توی پریدنی داوطلبانه‌اس.

مغزم از فکر کردن زیاد درمورد همه اتفاقات داره میترکه…

بعد چندماه توت فرنگی بهم رسید :)?
هیچکس نمیتونه امروز خراب کنه????