آدمی که قبل تر ها به‌خاطر اون اینجا می‌نوشتم و به خاطر اون اینجا درست شد حالا از اینجا رفته و من نمی‌دونم دیگه چی باید بنویسم.

شایعات معمولا برگرفته از حسادت‌ها هستن.

‏با بعضی از آدما هیچوقت نمیشه صمیمی شد
چون هیچ از خود گذشتگی‌ای ندارن، چون نمی‌تونن خودشونو راضی کنن کاری برای تو انجام بدن، همه چیز دو‌ دو تا چهارتاست و مدام مراقبن که نبازن. همه چیز بر پایه منفعته.اما دلیل نمی‌شه از تو انتظاری نداشته باشن. اینا نمی‌تونن دوستت باشن.

گاهی وقت ها فکر میکنم خوب بودن واقعا احمقانه است. همینطوری بداخلاق، اخمو، بی اهمیت قابل قبول ترم. تا وقتی قلبم رو یه کوچولو باز میکنم، یه گوشه اش ترک برمیداره. اینطوری میشه که با خودم میگم باید همیشه از آدم ها بترسم، حتی از نزدیک ترها. انگار جدی جدی نمیشه!

در شرایطی که همه در حال استرس کشیدن هستند، برد با تریاکی‌های همیشه ریلکس است.

خاک تو سرت.

حتی جنگم اومد ولی تو نیومدی