واژه‌های کهنسال
«پیر شدن مریضی نیس. یه روز خودتون می‌فهمین اینو… اگه عمرتون قد بده که پیری رو ببینین.»*

جو و گندمی‌زای مو،
پوست چولیده،
کوهان کمر،
کج و کولگی کشکک زانو،
لقوه دستان یا لقوه چانه،
بی‌اختیاری ادرار،
دندان مصنوعی‌گرا،
حافظه‌ی مرجوع به قدیم،
سنگینی گوش
یا دید کم
کدام را آیه‌ی کهنسالی می‌پندارید؟

به نظرم برخی واژه‌ها پیر می‌شوند. واژه‌هایی که یک زمان برای خودشان برو و بیایی داشتند اما حالا نه تنها مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. حتی استفاده کنندگانشان مورد سرزنش واقع می‌شوند.

«بشولیدن، بساردن، افگانیدن، الفنجیدن، آفندیدن، آغالیدن، آشکوخیدن و…»**

به نظر شما کدام‌ واژه‌ها پیرند؟

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef ________*ریچارد پارسونز، نمایشنامه‌ی بن‌بست، ترجمه‌ی بهرنگ رجبی

**محمد عشوری، نگرشی نو به فعل فارسی

دانی دنیا چه بدهکار‌ه به من؟

روزی صد مرتبه در گوشم زمزمه می‌کند: «چرا به قد و قواره‌ی آدم‌های کوچک دست می‌زنی، مگه تو نجاری؟!»

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef

به کدام واژه‌ها آلرژی دارید؟

«خربزه خوردم یار
احوال ندارم یار»*

می‌گفت: «نسبت به “ناسزاگویی” کهیر می‌زنم.

نسبت به “حرف اضافه” عطسه می‌کنم.

واژه‌ی “مرگ” را که بر زبان می‌آورم، آف می‌زنم.

واژه‌ی “عشق” اگر غیر از مادر بر زبانم جاری کنم آبریزش بینی می‌گیرم.»

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef _______*مهشید امیرشاهی، مادران و دختران، جلد۲

برگ شصت و یک ترجمه‌ی کتاب
مردم داستان‌هایی را می‌خوانند که پایان دارند. هیچ‌کس رمان ناتمامی را که روی هارد دیسک‌تان خاک می‌خورد، نمی‌خواند.

پس برای خودتان بنویسید و داستان را هر طور شده تمام کنید.
از ترس‌هایتان نترسید. نوشتن را به روتین روزانه‌نویسی تبدیل کنید.

پرداختن به جزئیات، مرحله‌ی بعدی است. ویرایش داستان و تبدیل آن به یک اثر هنری (شاید حتی بی‌نقص) گام بعدی شماست.

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef

قصه آفرین
«به قول نویسنده‌ی برجسته جولیان بارنز: “شما می‌توانید به انسان به چشم یک ماشین قصه‌گویی نگاه کنید از زبان بدن گرفته تا علم نحو. از صرف فعل تا زمان‌بندی، ما شکل کامل بکارگیری این نوع هنر هستیم.”
ما با داستان خود را تعریف می‌کنیم، چه کسی هستیم، چه کسی را دوست داریم، از چه کسی نفرت داریم، جاه طلبی‌هایمان، ترسهایمان و خواسته‌هایمان همه از طریق داستان بیان می‌شوند.»*

قصه ‌نامش شیرین است اما می‌تواند وحشت‌آفرین هم باشد. قصه‌ها می‌توانند هویت و برند شما را پایه‌ریزی کنند.
در دل قصه‌ها فرهنگ نهان است.
به نظرم قصه‌ها برگ برنده‌ی آموزش‌اند.
یکی از پنجه‌های خلاقیت قصه‌نویسی است.
اگر از قفسه‌ی تجربه بیرون جهد، منجر به مهارت‌آموزی و گاه دانش‌افزایی خواهد شد. اگر از تخیل برآید بستر خلاقیت‌آفرینی خواهد بود.

اگر بخواهید با قصه‌ی یک تا سه خطی خودتان را معرفی کنید چه می‌نویسید؟

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef ______*جان هگارتی، هگارتی از تبلیغات می‌گوید، ترجمه‌ی منیژه‌ شیخ جوادی(بهزاد)

برگ شصت ترجمه‌ی کتاب
مسیر رسیدن به اولین پیش‌نویس داستان کوتاه

بهترینراهبرایاتماماولینپیش‌نویس،ایجادیکروتیننوشتناست. نوشتنرابهیکعادتروزانهتبدیلکنید. برایخودتانهدف‌گذاریکنید. هرروزکمیبنویسیدودرعرضچندهفتهقادرخواهیدبودیکداستانرا کاملکنید.

فرضکنیدمتعهدمی‌شویدکهروزانه۳۰۰ کلمه بخشی از یکداستانکوتاه رابنویسید. داستان‌هایمنمعمولاًبهطورمتوسط ۶۰۰۰کلمههستند. بنابراینهردوهفتهیکداستانکوتاهخواهیدداشت! این مسئلهخوباست.

استیونکینگدرزمینهنوشتنبسیارساختارمند عمل می‌کند.برنامهزمانیاوسختگیرانهاست. اماخب،شماباتنبلیبهاستیونکینگتبدیلنمی‌شوید.

اوبرایخودشهدفروزانه۲۰۰۰کلمهنوشتنتعیینکرد. او استدلالش این بود که کتاب۱۸۰۰۰۰ کلمه‌ای را در سه ماه تمام کند. بدون قضاوت، با در بسته، فقط برای خودش می‌نوشت.

صدالبته این اهداف بلندپروازانه است و برای همه قابل مدیریت نیست. اکثر ما فرصت نوشتن تمام‌وقت را نداریم. اهدافی را تعیین کنید که با برنامه زمانی و سبک زندگی شما سازگار باشد.

با تبدیل نوشتن به یک عادت ، قادر خواهید بود به طرح و شخصیت‌های خود در داستان پایبند بمانید. اگر عادت ندارید، مثلاً هر سه یا چهار روز یک بار می‌نویسید، مسیر را گم خواهید کرد.

«وقتی یک پروژه را می‌آغازم، متوقف نمی‌شوم و کند عمل نمی‌کنم . نوشتن روزانه به نویسنده کمک می‌کند تا شخصیت‌هایش را زنده نگه دارد و داستان خود را به بهترین شکل ممکن روایت کند. اگر می‌خواهید شخصیت‌های داستانی شما برای خواننده جذاب و باورپذیر باشند، سعی کنید به طور مداوم روی داستان خود کار کنید و هر روز حتی اگر کم باشد بنویسید. اگر هرروز ننویسید لبه برنده روایت داستان شروع به زنگ زدن می‌کند و کنترل طرح را از دست خواهید داد و سرعتتان در داستان افت خواهد کرد.»
استیون کینگ

این کاملاً درست است! این اتفاق زیاد برای من افتاده است. و هنوز هم اتفاق می‌افتد. چون می‌دانی چیه؟ پایبندی به یک روتین سخت است. اما می‌دانم که جواب می‌دهد، و وقتی از مسیر خارج می‌شوم به سراغش می‌روم.
و وقتی این کار را می‌کنم، می‌توانم پیش‌نویس‌های اولم را سریع و با اعتماد به نفس تمام کنم.

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef

گپ دایی و خواهرزاده کوچولو
-چند تا دوست داری؟

+۴تا.

-اسمشون چیه؟

+باران.

-همه‌اشون؟

+اوهوم. باران امیرحسینی، باران حسینی، باران سجادی و باران کدخدایی.

-پس مدرسه‌اتون هر روز سیل میاد؟

+نخیرم، طوفان میاد سر صف برامون می‌خونه.

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef

تاریخ‌وار

وقتیاستادسروشصحتازمهمانبرنامه‌اشپرسید:دوستداریباکدامشخصیتتاریخیچایبنوشی؟

مادر همان‌طورکهبهمانیتورچشمدوختهبود،بی‌اختیاراشک ریختوگفت: امامحسین(ع)

چشم‌ها و گوش‌ها ازمهمانبرنامهجاماند.

پدر از راه رسید. ازش پرسید: دوست داری با کدام شخصیت تاریخی چای بنوشی؟
گفت: اعلی حضرت شاه پهلوی.

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef

برگ پنجاه و هشت ترجمه‌ی کتاب

کنار گذاشتن کمال‌گرایی

«کمال‌گراییدشمنشماست.»
آن لاموت

وقتیصحبتازاتماماولینپیش‌نویسمی‌شود. سخنونه گات تداعی می‌شود:
«وقتیمی‌نویسم،احساسمی‌کنمیکمردبدوندستوپاهستمکهمدادشمعیدردهاندارد.»

بنابراین،جلوبرویدواشتباهکنید. بهآنچهنوشته‌ایدنگاهنکنید. یاحداقل،سعینکنیدآنراهنوزبهبودبخشید. ابتداآنالماسخامراتولیدکنیدووقتیکارتمامشد،شروعبهتراشیدنوصیقلدادنکنید.

مهمنیستکهچهآشفتگیایجادکرده‌اید،حداقلچیزیبرایتمیزکردندارید. علاوهبراین،همانطورکهلاموتدرنقلقولفوق گفت،وقتیبدونکمال‌گراییمی‌نویسید،بازیگوشیخاصیبه وجه می‌آید. ممکناست خودتان غافلگیر شوید، وقتی کلمات را بدون قضاوت روی کاغذ آورید، همانطور که به ذهن‌تان رسید، این مسئله به نفع‌تان خواهد بود.

به خاطر بسپارید پیش‌نویس دوم برای ویرایش و بهبود است. البته، داستان «کامل» وجود ندارد. تلاش کنید تا بهترین خود باشید و کار را تمام کنید. از این گذشته، خواننده داستان‌های تمام‌شده را می‌خواند، نه پیش‌نویس‌های که هنوز تمام نشده.

?️صدف پورمنصف
@sadafpourmonsef

برگ پنجاه و ششم ترجمه‌ی کتاب

داشتن اهداف روزانه به شما کمک می‌کند که نوشتن را به یک عادت تبدیل کنید و به موفقیت در نوشتن برسید. با تعیین اهداف مشخص و قابل اندازه گیری، می‌توانید مسیر پیشرفت خودتان را بهتر دنبال کنید و انگیزه‌ی خودتان را در مسیر حفظ کنید.

از خودتان بپسید:
آصبح زود بهترعمل می‌کنید یا شب؟
وقتی خانه ساکت است بهتر می‌نویسید یا شلوغ؟
به اصول کارتان پایبند باشید و هر روز انجامش دهید. کار شما به سرعت جمع می‌شود.

توصیه‌ی من این است که به نوشتن صبحگاهی پایبند باشید و از زمانی که در عصر و آخر هفته ایجاد کرده‌اید برای ساختن وبگاه، بازاریابی، بررسی ایمیل، فعالیت در رسانه‌های اجتماعی استفاده کنید.
«باورها، چون بذر پنهانی، در دل افکار می‌رویند و با کلمات می‌شکفند. کلمات، چون بارانی بر زمین خشک، به اعمالی می‌انجامند که عادت می‌آفرینند. عادت‌ها، چون بنایی مستحکم، ارزش‌هایی را برپا می‌کنند که سرنوشت را رقم می‌زنند.»
گاندی

?️صدف پورمنصف

@sadafpourmonsef