هی بغض نکن گریه نکن داد بزن
انگار جهان کر. است فریاد بزن
این پچ پچ نفرین به کجا می رسد آی
یک نعره بیا بر سر جلاد بزن

با سپاس فراوان از لطف و زحمت همه هنرمندان که ترانه این شاگرد هنر را به این زیبایی اجرا کردند?❤️?

حریصانه
به دنبال آنچه خود نمی دانم چیست
می گردم
خوب من!
جنون را بهتر از این معنا کن

بیگ بنگ را که یادم نیست ولی اتفاق دوم آشنایی با چشمانت بود

ترانه پنجاه و ششم:

شب شد و حال دلم دوباره معنا نمیشه
چه کنم که غصه ها تو جمله ها جا نمیشه
شبا گاهی مث روز زندونی نمی گذره
با خودت فکر می کنی هیچ موقع فردا نمیشه
بغض تخسی وسط راه گلو نشسته بست
تا نیاد اشک چشام از سر جاش پا نمیشه
تو خودت آبروداری،تو می دونی چی میگم
پیش هرکی که آخه سفره دل وا نمیشه
صد بهلرم که بیاد،شکوفه بارون بشه دشت
غنچه بغضه که چند وقته شکوفا نمیشه
دوس دارم هی بنویسم بنویسم بی حساب
دردامو تو دفتر،اما زنگ انشا نمیشه
تو میگی بهم بگو،چی دلتو می سوزونه؟
دیگه آتیشم نزن هی،آخه بابا نمیشه
کی میگه کار زیادی آدمو پیر می کنه؟
بخدا غم نباشه،پشت کسی تا نمیشه
خلاصه با این زمونه،غصه ها و سختی هاش
میشه یه کم صبوری،اینهمه اما نمیشه

مثل دیوانه ها شدم، دائم
گریه ای بی بهانه می خواهم
توی گوش این زمانه کر
نعره ای جاودانه می خواهم
صبح پاییز،آذری سرد است
شنبه ای بی رمق،کسل، غمگین
خاطراتم تن خیابان است
تنی از برگها شده رنگین
برگ زردی که معنی یاس است
سرخ یعنی شهامت زنده
قهوه ای هم، ببخش! بی ادبی است
ریده ماضی، به حال و آینده
آری،ای خوب من! چرا تعارف
به همه خاطرات ریده شده
تف به عالم که گریه در اینجا
خنده در عالم ندیده شده
زیر این سقف آبی آسان
ما دچار محیط دشواریم
زیر آوار باید و حتما
آخرین آخ های ناچاریم

در جهانی که علم می تازد
ما اسیر شب اباطیلیم
طبق تقویم فکر جمعی مان
شنبه ها مثل جمعه تعطیلیم

روز جهانی زن گرامی باد
تقدیم به رفیق همیشه،همسرم
معصومه

به تو ای مردانه ترین جهش زندگی
در شیارهای خواهشی زنانه
درشبانه ای از جنس حیوانیتی مدرن
ای دویده در کوچه های دلهره و رمیده از
میثاق سلاخی خدایان
که به انتقامی سخت از بندگان برخاسته اند
ای تلاطم نفس در منجلاب هیچ انگاری ها
چقدر انگشتر فرونرفتن و ایستادگی به دستان تو می آید
ومن سلامی را دوست دارم
که بعد از کابوسهای مردد شب
سر میز صبحانه میان لبهای تو
سرو می شود