بیمارِاتاقِ19ام:
سعی کردم حرفامو به آدمایِ احمقِ اطرافم بفهمونم؛ اما همانطور که گفتم اونا احمقن و امکان نداره حرفایِ به اون مهمی رو درک کنن!

‌و اما...
نیم شبی من خواهم رفت،
از دنیایی که مال من نیست؛
از زمینی که مرا بیهوده بدان بسته‌اند...!

_شاملو

آلمای عزیزم..تو کورسوی نوری در جهانِ تاریکِ من بودی.
همانطور که من گلِ رزِ وحشیِ تو بودم..!
اگر روزی دوباره تورا ملاقات کنم؛ به تو خواهم گفت:«مرا ببخش آلما،تمام انتظاراتی که از من داشتی به پوچی تبدیل شدند.به یاد داشته باش تو همیشه بهترینِ من باقی میمانی ، اکنون که از تو کیلومترها دورم میخواهم زندگی جدید و خوبی را شروع کنی.»
راستی، به یاد دارم آن جسمِ غرق در خون را آلما..
میگویند: متعلق به تو بود!
اما باور دارم روحِ تو مرا شبها به هنگام گریستن میبیند،
یادت باشد من در همان خانه ی متروکه منتظرت میمانم آلمای عزیزم.

_برای او که آلما صدایش میکنند

سکوتش جانم را ذره ذره خواهان میشود.ملتمسانه نامه ایی برای باخبر شدن زِ احوالم مینوشتم..
دوامی داشت جانم فراتر از آن دردها..!

فور کنید ازتون عکس فور میکنم?

فور کنید رندتون کنم .?