زندگی تو ایران+ خانواده سخت گیر + شهر کوچیک= افسردگی

عیب نداره، بچه بودم. (یک ماه پیش)

سره بد اخلاقی و بی‌حوصلگیم چقدر آدم رفت....

‏افسردگی من چیز عجیبی نیست. صرفا پاسخ طبیعیِ یک انسان طبیعی به شرایط غیرطبیعیه. افسرده نبودنه که عجیبه.

رو به سوی آن بخش از وجودم کردم که هیچکس را دوست نداشت و همانجا پناه گرفتم .

خورشید دیگه خانم نیست، یه مرد پفیوزه.

منو‌ تو اوج‌ عصبانیت‌ میشه‌ با یه‌ بغل‌ خر کرد.

یجا نوشته بود کمبود بغل باعث بیماری روماتیسم میشه.
مفاصلم کم کم داره درد می گیره:)

دلم یه چیز خووب میخواد مثلا یه میلیارد پول( ترجیحا دلار)