نسل ما ازبچگی نسبت به خوبی های دنیا ناامید بوده ؛ چراکه به ما یاد دادند بد رو از بدتر بیشتر دوست داشته باشیم.

میگفت دخترها نازن، گاهی هم نیازن ؛ ته دلش اما میدانست پشت آن دختر چموشِ غماز ،صعوبت ها ماژ وموژش را درآورده.

نمیدونم این کِرم های چُسان فیسان رو کی اولین بار مُد کرد ! فقط میدونم پوست ماهم مثل روحمون گاهی حالش خوب نیست و زمان میبره تا بهتر بشه انقدر نخواید تو یه بازه ی کوتاه یه چیز ایده‌آل ازش بسازید!

غم زیبا چه صیغه ای بود.

اینستاگرام واقعا فضای بدیه :
تو حالا کسی رو دنبال میکنی که بجای دیدار های وقت و بی وقت ، پیامهای شبانگاهی، یا حتی تلفن کردنای طولانی ؛ فقط عکساشو لایک میکنی.

اینجا این موقع سال که میشه ریزش ممبر داریم جوری که انگاری این چنلم حس میکنه پاییزه... :)

شخصی که دلیل شادی هایت است ؛برحسب اتفاق همان شخصی‌ست که شب زنده داری غم هایت را به تو می آموزد.

دیدی میگن [باور کن یار خوب تمام ماجراست]؟
من باور کردم.

بیا اون آدمی نباش که از تنهایی به کسایی پناه میبره که نباید.