بسه حالا از خواب پا میشیم

کاش یه خانواده ی اولد مانی بودیم که اولویت مامان بابام پیانو یاد گرفتن من بود و من میگفتم نه علاقه ندارم من به چیزای دیگه علاقه دارم و هروقت غمگین میشدم با لباس چندصد میلیونی میدوییدم تو حیاط درندشت عمارتمون و زار زار گریه میکردم و بعد می‌فهمیدم قراره تو سن هیجده سالگی با پسر عموی پولدارم که شرکتای باباش بهش رسیده و خارج کشور زندگی میکنه و جونش برام در میره ازدواج کنم و کلی چص و فیس بیام که نه و نمیخوام و آخرش باهاش ازدواج کنم دستمو بگیره ببره

نور کمه

همیشه تا لحظه ی اخری که بیدارم،نفسای مامانم و تو خواب چک میکنم:)

شده یه عادت از بچگی که نفسای مامان بابامو چک کنم

همیشه تا لحظه ی اخری که بیدارم،نفسای مامانم و تو خواب چک میکنم:)