گفتم كه روز هاي بهتري مياد، چون اعتقاد داشتم كه روزگارِ آفتاب سوخته پوست ميندازه. اگه غصه هست يواش يواش جاشو خوشحالي ميگيره، اگه دلتنگي هست خيلي آهسته اما بالاخره ديدار رو ميرسونه و اگه بغض هست به مرور لبخند ها واقعي تر ميشه. بهش اعتقاد داشتم چون ميدونستم همونقدر كه خوشحالي عمر داره، غم هم يه زماني داره، ميميره، تموم ميشه، ميريزه و دوباره برگ هاي سبز ِ حال خوش جوونه ميزنن. چون ديده بودم روزايي رو كه تموم شد و روزگار، پوست تازه اي به خودش گرفت، شفاف، بدون لك. مگه ميشه هميشه همينطور بمونه؟ حتي اگه داغ غصه ها روي دلمون بمونه، مطمئنم يه جايي هر چقدر دور، حال خوش روشو ميپوشنه. هر چقدر دور اما در نهايت مياد و جاي غصه رو پاك كه نه؛ اما كم رنگ ميكنه...

Private....

ندیدم قشنگ تر از نگات ؛

00 : 00 ?> > >

امشب بریم پیش نُقره ✨

از نیازمندی ها : بغل بغل بغل :)))

من چرا حس میکنم همشون گادن ؟ ?