وقتی که مقتدای دلی؛ بی اذان  ببین

قامت نبسته / بسته ، به تو اقتدا کنم

#مهرناز_ناصرزاده

???

عصرانه کمی نان و نفس آوردم

کم نیست ، همانقدر که بس آوردم

تا اینکه دلت  هوای  رفتن  نکند

با سینی ِ چای ِ خود ، قفس آوردم

#مهرناز_ناصرزاده

???

آذر آمد ، بغلی خاطره را
ریخت بر دامن ِ آسودگی ام
تازه شد در دل ِ خو کرده به مرگ
ضربان ِ غم ِ فرسودگی ام

ضجه می زد دل ِ بی حوصله ام
خاطرش سخت مکدر شده بود
بسکه غمدیده شد و حسرت بار
گل که نه ، غنچه ی پر پر شده بود

تا به خود آمدم از دستم رفت
این دل ِ سرکش و نافرمانم
گرچه با رفتن او هم نگرفت
قدری آرام ؛ تن ِ لرزانم

قصه ها گفتم و افسوس نداشت
ذره ای در دل و جانش اثری
تا که در شام سیاه ِ بختم
مثل خورشید بتابد سحری

می روم تا که در اندوه افق
محو ِ رویای نگاهش باشم
دستم از داغی ِ دستش دور است
لااقل گرمی ِ آهش باشم

می روم پیشتر از آنکه شبی
او بگوید که مسافر هستم
طاقت پس زدنش در من نیست
نازکم ، تُردم و شاعر هستم

کاش چشمان تو مانع بشوند
که در آغوش افق محو شوم
لابلای مه سنگین بروم
پاک از صحنه بدین نحو شوم

#مهرناز_ناصرزاده
???

من مسئله می شوم ، جوابم باشی

انگیزه ی سرخ ِ التهابم باشی

از بین ِ تمام ِ آشنایانم ، تو !

یکبار اگر به انتخابم باشی

#مهرناز_ناصرزاده
???

من بودم و آرامش ِ شب‌های غزل

در سینه نشسته تاب و تبهای غزل

حسرت به دلم مانده که یک بوسه نشد

سهم ِ دلم از سکوت ِ لبهای غزل

#مهرناز_ناصرزاده
???

هر سو که نگاه می کنم چشم ِ تر است

از دولت ِ عشق و درد و خون ِ جگر است

ای کاش که اینچنین بماند دنیا

دل با غم ِ عشق و آه ِ آن زنده تر است

#مهرناز_ناصرزاده
??

جانت به سلامت  آسمانت آبی

روزت پر ِ نور ، هر شبت مهتابی

ای کاش همین که دوستت دارم را-

از جان و دلم ، به جان و دل، دریابی

#مهرناز_ناصرزاده
??

آسمان صاف به شفافی آیینه شده

هر چه عشق است، نثار ِ دل ِ بی کینه شده

آنچنان صبح و قناری و درختان مستند

که به تایید ِ دلم ؛ نوبت ِآدینه شده

#مهرناز_ناصرزاده

???