@bahargap

یاد قدیما افتادم..

ما توی “بهار گپ” داشتیم بازی و تحلیل میکردیم .. دوست داشتین بیاین توی بحث? (لینکش تو بیو همین چنله)

ما توی “بهار گپ” داشتیم بازی و تحلیل میکردیم ..
دوست داشتین بیاین توی بحث?
(لینکش تو بیو همین چنله)

جاودان رو حیرت زده برداشتم؛ به همراه چندین و چند کتاب قیمتیِ دیگه؛ رو کردم به مامانجانم و اینبار تلخ ترین مکالمه ی عمرم رو شنیدم “مامانجان ، چرا میخواین اینا رو اهدا کنین؟ میدونین اینا چه قدر قیمیتیه؟! این کتابا هرکدوم میلیونی قیمتشه… تازه قدمتش هم..” رو…

چشمام و گردندوندم روی کتابا و مادربزرگم؛ که من صداشون میکنم “مامانجان” خطاب به من گفتن “مامان هرکدوم از این کتابا رو که میخوای بردار..” “میخوام کتابا رو ردشون کنم” چشمام از حدقه زده بود بیرون اینا تا اینجا ، هم لوکیشن هم دیالوگای جاودان من بود…! دست کشیدم…

امروز به خونه ی مادربزرگم رفتم؛ همینجا بنویسم، (که اگر هستن ، سایه شون مستدام و اگر نیستن، جاشون سبز و روحشون در آرامش ..) کلافه تر از همیشه؛ به خونه ی مادربزرگم رفتم تا فقط تونسته باشم از حضورم ذره یی استفاده مثبت کنم و دلشون رو شاد کنم. عصر بود دقیقا…

#ماندگار الانکه این پیام و مینویسم؛ دلم لرزیده و بغضی ام و بیشتر از هروقتی به جمله ی “بنویس یا اتفاق بیوفتد” اعتقاد دارم.. حواسم پرته و تمرکز کافی برای اونجوری که دلخواه نوشتنمه رو ندارم؛ پس قلمم و رها میکنم و قضیه رو تعریف می‌کنم.. وقتی که نوشتن جاودان…