انسان هرچه عمیق تر ، آرام تر و متواضع تر

شب بخیر.

براتون احساس "تعلق" آرزو می‌کنم؛ به جایی که توش زندگی می‌کنید، به جمعی که باهاشون معاشرت می‌کنید، به کاری که انجام می‌دید و به مسیـری که طی می‌کنید.

محبوبم! می‌خواهم هر صبح که پنجره را باز می‌کنی، آن درختِ رو به رو من باشم؛ فصلِ تازه من باشم؛ ماه و آفتاب من باشم؛ استکانِ چای من باشم و هر پرنده‌ای که نان از انگشتانِ تو می‌گیرد.
-محمد‌صالح علاء

♪ | من گام و گذر را به رسیدن نفروشم.

از خوش‌ترین لحظه‌ها، یکی هم اینکه آدم خودش رو به اندوه یک شعر بسپره.

ـ معین دهاز

انسان چند سالش بشود بال‌هایش دوباره در می‌‌آیند؟

«‌من به خیال تعلق دارم. آنجا امن و امانم. مرا صدا نزن. پای مرا به این زندگی نکشان.»

«آغوش گرم به هر آن‌کس که زندگی را تا قله‌های خیال بالا برده و بعد با واقعیت مواجه شده است و پای خیالش سُر می‌خورد و سپس هر چند خسته دستش را به جایی بند می‌کند و دوباره می‌ایستد و بالا می‌رود.»