در خیالات خودم
در زیر بارانی که نیست
میرسم ،باتو به خانه
در خیابانی که نیست..
باز میخندی و میپرسی
که حالت بهتر است؟
باز میخندم..
که خیلی:)
گرچه میدانی که نیست..
چشم میدوزم به چشمت
میشودایا کمی؟
دست هایم را بگیری!
بین دستانی که نیست..
وقت رفتن میشود
با بغض میگویم«نرو»
اشک میریزم برایت
توی ایوانی که نیست:)
میرویو خانه لبریز از نبودت میشود..
باز «تنها»میشوم
با یاد مهمانی که نیست:)

ولی چشماش با همه فرق داره.

چرت و پرت

چیچی میگین

کیو میگی تو؟

زمان ثابت کرد همتونو .