کسی که رَبنای او تعادل بخش عالم بود
قنوت خویش را این روزها دشوار می‌بندد..

و می آید روزی که چشم ها با
دیدنَت آرام ُ قرار میگیرند...
العجل آقایِ من!?

عزا رسیده به پایان میان مردم شهر
کسی نگفت، چه آمد سر تو و پسرت

کسی نگفت، که محسن چگونه پَرپَر شد
چگونه زخمیِ آن غصه ها شده جگرت

دوستان
اگه خدا بخواد و مشکلی پیش نیاد من انشالا امشب عازم قم و جمکرانم و بعدش هم انشاالله میریم کربلا? به شرط لیاقت خیلی زیاد به یاد همگیتون هستم
حلال بفرمایید???
اگه دوست داشتین اسامی‌تون رو بفرستین به نیتتون توی راه کربلا قدم بردارم و سلامتون رو به آقا برسونم?

t.me/HidenChat_Bot?start=1824742132

یعقوب گریه کرد و به یوسف رسید، آه
من گریه می‌کنم، به تو اما نمی‌رسم!!?****

#صاحب‌_عزا!
تو غریب‌ترین صاحب عزایِ دنیایی!
فی هذه الساعة و فی کل الساعة ...
نه دستی هست که آب دستت دهد ..
نه شانه‌ای که شانه‌یِ گریه‌ت باشد ...
از حال و روزم با خبری و ...
بی‌خبرم از احوالِ پریشانِ این شب‌های‌ت...
کربلا غوغاست امشب ...
قلبِ تو هم ...
اینجا شمع‌ها دارند
می سوزند و آب می‌شوند ...
قلبِ تو هم ...
و من خیلی وقت است که
نه به دردت می‌خورم...
نه کاری از دستم بر نمی‌آید...
این شب‌ها هم اشك و آه‌ی اگر بود
همه‌ش لطف تو و ...
محبتِ نگاهِ مادرت بود ..
قدمی اگر برداشتم ...
همه‌ش مدد امیرالمؤمنین بود
که مرا پایِ سفره‌ی ریحانه‌ش نشاند..
من فقط آمدم تا شاید
آه‌َم قدّ شعُله‌ای ...
آتشِ عزایِ جد غریبَ‌ت را گرم‌تر کند ..
تا شاید اشك‌هایم ...
مرهمِ زخم‌های بی‌شُمارِ تنِ خاکی‌ش باشد ...
من فقط آمدم تا بگویم :
«حضرتِ صاحب‌عزا!
سرت سلامت؛ عمرت دراز باد ..
فدایِ چشم‌های به اشك و خون نشسته‌ت ..
فدایِ دلِ غریب و دل‌شکستهَ‌ت ..
مرا هم به قدرِ بضاعت‌ ..
شریكِ داغ‌َت بدان ...
و تصدَّق علینا ..
که من جز شما کسی را ندارم؛
دستت را از رویِ سرم برندار ..
اِی جانِ جهان! جهانِ جان!‌ ادرکنی ..
قیّومِ زمیـن و آســـمان ... ادرکنی ..
اِحیاگرِ صد دمِ مسیــحا ! الغــــوث ..
یا حضرتِ صـــاحب‌الزّمان! ادرکنی ..
پ.ن؛
یادِ همه‌ی رفتگان ...
بخصوص آسیداحمدآقانجفی
آسیدحسین‌عرب ..
و حسین بختیاری بخیر ...
یادشان کردیم ..
باشد که محضر ارباب‌شان
یادمان کنند
#به_قلم_غریب
#شب_آخر_دهه_اول
#محرم_الحرام_١٤٤٦