من هرچی تجربه از آرایشگاه داشتم بد بوده، این سری با بندری ازش خارج شدم

I'm finally 23

حسین امشب بهم گفت به نظرم هرچی زود تر باید شروع کنی حنا.شروع نکنی مریض می‌شی.هی میندازی عقب و هی دلیل میاری که چرا نه و بلا بلا بلا.بعد فرمونو کج کرد و از لاین کند رو رفت چون هیچ ماشینی جلوش نبود.گفت شروع کن، مریض می‌شی تو اینطوری.
با انگشتام بازی کردم،راست می‌گفت.مریض می‌شم اینطوری.مریض شدم.

حالم بده و نباید اینقدر بد باشه.گرممه. دنیا دور سرم میچرخه و نشستن کف زمین سفت اتاقم باعث می‌شه پاهام درد بگیره و کف پاشنه پام تحت فشار رون پام داره فشرده میشه و میسوزه.کلی کار دارم.کلی کار که حس میکنم از ددلاین همشون عقب میمونم.انگار تو یه رویا بی سرو ته دارم دست و پا میزنم و عجله دارم ولی نمیدونم برای چی.بهش گفتم مشکل من با خودمه. من همه چیزو سخت می‌کنم.من شل گرفتن بلد نیستم و بهم آفرین گفت چون خودم مشکلم رو میشناسم.من مدت زیادیه مشکلم رو میشناسم اما طبیعتا فقط هستم و نشستم کنارش و زندگی می‌کنم.پس آفرین.روی تختم میچرخم و غلت می‌زنم و به خودم میگم اگر بخوابی شاید فردا روز بهتری باشه،شاید فقط چنتا هورمون تو بدنت بالا پایین شدن.همی‌شه فکر به خوابیدن و دوباره صبح پاشدن بهم احساس بهتری می‌ده.اینجا خیلی گرمه.اونقدر گرم که حالت رو بهم می‌زنه.میتونم کمی بنویسم یا نقاشی بکشم یا بنوشم.اما این هم از مریضی های دیگه‌مه که صورت مسئله رو پاک میکردم و الان نمی‌کنم.شاید همش یه بازی و شوخی مسخره باشه...شاید همش یه خواب باشه...

خدایا چقدر خوشحالم که دارو درمانی رو شروع کردم، چقدرررر

امروز بیشتر از هر وقتی ، صحبتی که یک روز از دوستی رو نپذیرفته بودم پذیرفتم؛
این که اتفاقات و جریانات زندگی نیستن که به تو حیثیت می‌دن، تویی که به اونها حیثیت می‌دی

از خستگی پاره‌م و آه چقدر دلنشین

ساعی هربار سوزاننده تر از سری قبله