کاشکی خاطراتمم تو همون خونت که آتیشش زدم، میسوزوندم
ولی تنها چیزی که از بین نمیره خاطرات

آسمان تیره،زند تیری بر عقل مدهوشم چرا که درمان عقل مدهوش و قلب مجنون،مرگ مغزی جان است

عاشق، بازی کردن با آدماییم که فکر میکنن دارن باهام بازی میکنن.

درمان روح افسرده،درمان فراق یارِ

به خاطرت، تو گناه غرق شدم
حالا میگی کاری برام نکردی؟

حرف ها، کلمات،جملات، تموم میشن
اما خاطرات،عشق و..تموم نشدنین

همه. میخوان مثل ماه در تاریکی شب، بدرخشند ولی هیشکی حاضر نیس مثل اون تنها باشه