*🚩مراسم «بێڵندانە» در روستای «هەڵوێ» شهرستان سردشت*

#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#jin_jiyan_azadi
#women_life_freedom
اینستاگرام👇👇👇
https://www.instagram.com/pelkey_tole?igsh=MWdsNnBudng3ZXVsZw==

@pelkey_tole

🚩بازداشت بفرین محمودی در بوکان

📌بفرین محمودی توسط نیروهای امنیتی بوکان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
براساس گزارش‌های منتشر شدە، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در بوکان، با حمله به منزل شخصی بفرین محمودی، بدون ارائه‌ی حکم قضایی این شهروند کورد را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.
این در حالی است که از دلایل بازداشت، اتهامات وارده و محل نگهداری وی اطلاعی در دسترس نیست و علی‌رغم پیگیری‌های خانواده‌ی وی، تاکنون اطلاعی از سرنوشت و وضعیت او داده نشده است.
بازداشت‌های خودسرانه و بدون دلیل شهروندان و فعالان کورد همواره وجود داشته است اما پس از اعتراض فعالان و اعتصاب بازاریان روژهلات کوردستان در اعتراض به تایید حکم اعدام پخشان عزیزی و درخواست برای لغو احکام اعدام صادره علیه پخشان عزیزی و وریشه مرادی، بازداشت فعالان و شهروندان کورد بیش از پیش افزایش داشته است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#jin_jiyan_azadi
#women_life_freedom
اینستاگرام👇👇👇
https://www.instagram.com/pelkey_tole?igsh=MWdsNnBudng3ZXVsZw==

@pelkey_tole

*🔸عاطفه ، دختر ۱۷ ساله شوشتری، بامداد دهم بهمن‌ماه به دست پدر و برادرش با شلیک ۱۶ گلوله در مقابل چشمان نوزادش به قتل رسید.  او تنها یکی از قربانیان زنجیره طولانی قتل‌های ناموسی در ایران است که نشان از ریشه‌های عمیق خشونت علیه زنان در این کشور دارد*.

🔺این قتل‌ها که اغلب با توجیه حفظ ناموس صورت می‌گیرد، نتیجه مستقیم قوانین ناکارآمد و تفکرات مردسالارانه است.

#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#jin_jiyan_azadi
#women_life_freedom
اینستاگرام👇👇👇
https://www.instagram.com/pelkey_tole?igsh=MWdsNnBudng3ZXVsZw==

@pelkey_tole

🔸۷۲ زن زندانی سیاسی در زندان اوین، فریادی برای آزادی
🔺زندان زنان اوین واقع در زندان اوین یکی از زندان‌های ایران است که در شمال غربی تهران، در نزدیکی منطقه اوین واقع شده است. این زندان به‌طور خاص برای نگهداری زنان زندانی سیاسی طراحی شده که قدمت آن به دهه شصت برمی‌گردد.
🔺در بند زنان زندان اوین بیش از ۱۰ زندانی سیاسی بیشتر از ۶۰ سال سن دارند و سن تعدادی از آنها بیش از ۷۰ سال است. خانم راحله راحمی پور از خانواده‌های دادخواه که اکنون به همین اتهام زندانی است ۷۲ سال سن دارد.
🔺شماری از این زندانیان از بیماری‌های سخت و لاعلاج همچون ام اس، سرطان، تومور مغزی و دیابت رنج می‌برند و از رسیدگی‌های پزشکی و درمانی ضروری محروم هستند.
🔴در بین این زنان زندانی وریشه مرادی و پخشان عزیزی محکوم به اعدام هستند و فروغ تقی پور و مرضیه فارسی به ۱۵ سال حبس و هفت نفر دیگر به ۱۰ سال حبس محکوم شده اند....|
#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#jin_jiyan_azadi
#women_life_freedom
اینستاگرام👇👇👇
https://www.instagram.com/pelkey_tole?igsh=MWdsNnBudng3ZXVsZw==

@pelkey_tole

🔸بازداشت ۷ شهروند کورد توسط نیروهای امنیتی دولت ایران

🔺طی چند روز گذشته دست کم ۷ شهروند کورد در شهرهای مختلف روژهلات کوردستان از سوی نیروهای امنیتی دولت ایران بازداشت شده‌‌اند. روز دوشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۳، فرهاد زندی و مهدی جوانمردی، دو فعال مدنی اهل دهگلان استان سنه توسط ماموران وزارت اطلاعات در این شهر بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده‌اند.
همزمان چیاکو قربه، شهروند اهل سنه نیز در یکی از کافه‌های این شهر توسط نیروهای امنیتی دولت ایران بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شده است.
روز یکشنبه ۷ بهمن ۱۴۰۳، محمد رمضانی، فعال محیط‌زیست اهل مهاباد توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.
در عین حال و همان روز حسن خلیلی، معلم بازنشسته و فعال مدنی اهل سردشت بدون ارائه حکم قضایی توسط ماموران وزارت اطلاعات در این شهر بازداشت و پس از دو روز بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات آزاد شده است.
روز شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳ نیز، منصور مولودپوری، شهروند اهل مهاباد بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی در محل کارش بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.
@pelkey_tole

🔸من برای همهٔ زنان می‌جنگم؛ نجوا طویل فعال حقوق زنان دروزی دربارهٔ سوریه پس از سقوط اسد می گوید

وقتی ۱۴ساله بودم، در نخستین تظاهرات علیه رژیم حافظ اسد در شهر شاهبا در استان السویدا شرکت کردم. از همان زمان، فعالیت اجتماعی‌ام تا انقلاب سوریه در سال ۲۰۱۱ ادامه داشت؛ انقلابی که روزنهٔ امیدی بود و همهٔ کسانی را که آزادی و کرامت می‌خواستند به فریاد و مبارزه برای کنارزدن این رژیم مستبد برانگیخت. من به‌عنوان زنی دروزی از سوریه، برای همهٔ زنان ـ صرف نظر از خاستگاه، فرهنگ یا مذهب ـ مبارزه می‌کنم و رؤیایم سوریه‌ای است که حقوق بشر همهٔ گروه‌ها و خصوصاً زنان را تضمین کند.

#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#jin_jiyan_azadi
#women_life_freedom
اینستاگرام👇👇👇
https://www.instagram.com/pelkey_tole?igsh=MWdsNnBudng3ZXVsZw==

@pelkey_tole

🔸بەمەبەستی دانپێدانان بە ئیدارەی خۆبەڕێوەبەریی ٦٥٠ ژن نامەیەکیان ئاڕاستەی ناوەندە نێودەوڵەتییەکان کرد

#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#jin_jiyan_azadi
#women_life_freedom
اینستاگرام👇👇👇
https://www.instagram.com/pelkey_tole?igsh=MWdsNnBudng3ZXVsZw==

@pelkey_tole

جهانی که شاهد مبارزه‌ی ما برای ارزش‌های جهانی است، از ما پشتیبانی می‌کند. ما نیز همچنان در این مسیر پیش می‌رویم.
اکنون منطقه در حال شکل‌گیری نوینی است. نیروهای بسیاری در حال طراحی نقشه سیاسی – اجتماعی منطقه هستند. جای خالی اراده‌ی خلق‌ها در این شکل‌گیری نوین بسیار دیده می‌شود. اکنون که نیروهای مردمی قدرت گرفته و قادر هستند که صاحب سخن باشند، باید بتوانیم این جبهه را تقویت کنیم. جبهه‌ی جامعه و مردم. منطقه درگیر رقابت و درگیری‌های فراوانی است و در کنار آن رهیافت‌های مهمی نیز مطرح هستند، بجاست که این مبارزه وجه چاره‌یابی مسائل جامعه را نیز دربربگیرد. مسئله‌ی ما مسئله‌ای شخصی نیست، زندانی گشتن و روبرو شدنمان با حکم اعدام در راه و مسیر مبارزه سیاسی- اجتماعی است، به تبع آن نیز در جهت چاره‌یابی مسائل سیاسی- اجتماعی اندیشه وعملکردمان در همان چارچوب است. ما زندگیمان را آنگونه معنا می‌بخشیم. از قالب فردی بیرون آمده و در جمع واجتماع حل شده و هدفی جمعی را دنبال می‌کنیم. «ملت دموکراتیک» تز و دکترینی است که تمامی این اهداف را درخویش می‌پروراند. در درون این راه‌حل اهداف تأمین کننده زندگی همه‌ی خلق‌ها و اقشار تأمین می‌شوند. راه‌حلی است که همه در آن سود برده و کسی از آن متضرر نمی‌شود. این طریقی است که می‌توانیم از آن طریق زندگی را معنامند نماییم.

معتقدم که یا باید زندگی را نزیست و یا باید با معنا و متعالی زیست. طرح‌های بسیاری در راه معنا بخشیدن به زندگی دچار حملات دشمنانه گشته و پیشاهنگان آن جان خویش را فدای اهداف خویش کردند، اما این ترسی در دلها ایجاد نکرد بلکه امید به تداوم مبارزه و زندگی را آفرید. من نیز در چنین مسیری قدم برداشتم و با وضعیت کنونی خویش روبروگشتم. هنگام بازجویی همان بازجوی فرزاد کمانگر در برابرم نشسته و گفت ۱۵ سال پیش فرزاد نیز همین جای تونشسته بود اما نتوانست کاری کند و مرگ را برای خودش آفرید گفتم اگر امروز من اینجا نشسته‌ام، نتیجه‌ی تلاش ومبارزه‌ی فرزاد است. فرزاد با مرگش راه «زیستن بامعنا» را برایمان ترسیم کرد، او دوباره به ما زندگی بخشید. اگر یک فرزاد را سر به دار کردید صدها تن دیگر راه او را در پیش گرفتند. زیرا فرزاد، شیرین، فرهاد، سوران و ما نیز ایمان ‌داریم، هر گام در راه آزادی می‌تواند یک آزمون باشد و ما با فدا کردن جانمان در راه آزادی از این آزمون سربلند بیرون می‌آییم. اکنون نیز بیشتر از فکر کردن به حکمم، به مبارزه‌مان می‌اندیشم، به خلقم، خلق‌ها و روزهایی که در انتظارمنطقه‌ی ماست. مبارزه مشغله‌ی اساسی ماست و حکم ما نیز بخشی از آن. پشتیبانی از ما و مخالفت با حکم مابخشی از پیکار ارزشمندی است که انسانیت در راه حیاتی انسانی انجام می‌دهد، حیاتی نیک، زیبا، صحیح و آزاد. دراین راه نیز سرلوحه‌ی مبارزاتم این است: «می‌خواهم آن تقدیری را که همیشه در بازی‌های تراژیک زندگی تکرار می‌شود به نفع آزادی بر هم زنم. در این بازی که عنوانش حقیقت است و تنها از طریق مبارزه به انجام می‌رسد اینبار تقدیرشکست خواهد خورد.»

امروزه این امر را پشت سر نهاده‌ایم. معتقدیم که اصلی‌ترین چالش حیات کنونی، چالش جنسیتی است که با آنروبرو هستیم. تنها هنگامی که نابرابری جنسیتی برطرف شود، سایر چالش‌ها شانس برطرف شدن خواهند داشت. تمامی نظام معرفتی حاکم در تلاش است تا صورت مسئله را از راه بدر کرده و با این انحراف از حل واقعی مسئله طفره برود. اما این قرن، قرن زنان است و زنان قدرت فکری و عملی لازمه را جهت مبارزه و کسب حقوق خویش کسب کرده‌اند. پیشرفت‌های تکنولوژیکی و علمی نیز در این راه یاری‌گر تمامی مبارزان و از جمله زنان هستند. زنان با بهره‌گیری ازسطح علمی کسب شده، با اراده‌ای برآمده از رهایی از بردگی و نیاز به آزادی گام‌های بلندی در مبارزه‌ی مساوات‌طلبی برداشته‌اند. از تلاش اندیشمندان و دانشمندان و ادیبان و هنرمندان زن گرفته تا زنانی که در مسیر زندگی معمولی درتلاش بوده‌اند حضوری انسانی داشته و به چشم کالا به آنان نگریسته نشود، جملگی اندوخته‌ای از دستاوردهای زنانه را گرد آورده‌اند که بنیان مستحکمی است برای نیل به آزادی.
زنان کورد نیز در این بین از قافله‌ی پیکار عقب نمانده و با تکیه بر اندوخته‌ی فرهنگی و اجتماعی قوی خویش هم دراین «زندگی- مبارزه» شرکت جسته و هم بر اندوخته‌ی مبارزاتی و این هم‌آوردخواهی افزوده‌اند. امروزه زنان کورد به سمبل مبارزه و تلاش زنانه تبدیل گشته‌اند. ۲۶ ماه ژانویه سالروز آزاد کردن شهر کوبانی از دست نیروهای داعش بود، امری که همگان آن را بعنوان «سرآغاز پایان داعش» قبول دارند. سرآغاز این تاریکی یعنی اولین پرتوهای نور وروشنایی. زنان کورد در مقابل چشم جهانیان فعالانه در این جنگ شرکت جسته و تمامی پارادایم مردسالار را به چالش کشیده و بسیار فراتر از آن رفته و در هیئت پیشاهنگان جنگ ظاهر گشتند. آنان هم به مثابه نور و روشنایی در مقابل تاریکی و خفقان مبارزه کرده و هم صورت مسئله‌ی چالش قرن یعنی «چالش زنان» را با قدرتی باورنکردنی به نمایش گذاشتند. من شخصا در این دوره از جنگ کوبانی شرکت داشتم و جراحاتی برداشتم که تا امروز نیز درد گاه و بیگاه آن مرا می‌آزارد. دردی که لحظه به لحظه در خاطرم است که هزینه‌ای که برای انسانیت پرداخته‌ام. شاید هم وجدانم ازاین نظر اندکی راحت است که در مقابل انسانیت ادای دِینی ولو اندک کرده‌ام. من رفیق کسانی هستم که پس از عمری مبارزه و در لحظه‌ی شهادت گفتند که «بر سر سنگ مزارم بنویسید که هنوز مدیون و مقروض خلق خویش بود که ازجهان رفت!» من و ما این فرهنگ را از آنان آموختیم که مبارزه در راه حقیقت و انسانیت دِینی است که تک‌تک ما باید ادا کنیم، بدون هیچ نوع چشمداشتی! هرگاه که پیروزی در کوبانی جشن گرفته می‌شود، شوق و غرور ناشی از این رویکرد باکرامتمان عزم مرا دوچندان می‌کند. اکنون یکی از جرم‌هایم آن است که در مقابل تاریکی ایستادگی کرده‌ام. رفیق کسانی بوده‌ام که انسانیت را نجات داده‌اند. از همین گزاره‌ی چالش‌آمیز پیداست که آنان که محاکمه‌ام می‌کنند طبیعتا در کدام جبهه قرار می‌گیرند. این نظام مردسالار است که به هیچ وجه مقاومت زنان را قبول نمی‌کند، چه رسد به پیروزی آنان و سر دادن هلهله‌ی شادی در مقابل نیرویی تاریک و ضدبشری. ما قبل از همه متوجه خطری که متوجه بشر بود گشتیم و بدون تأمل در مقابلش ایستادیم و یک پیروزی بزرگ را برای انسانیت به ارمغان آوردیم. امروزه به اشکالی گوناگون سعی دارند تا این شکستشان را تلافی نمایند. این زمان را نیز بدان جهت انتخاب کرده‌اند که پایان صد ساله‌ی برنامه‌هایی است که برای منطقه‌ی ما طراحی شده بودند.

ما زخم‌خوردگان از «سایکس- پیکو» هستیم، فرزندان خلقی که تا مغز استخوان ظلم «لوزان» را چشیده، از طناب‌ها آویزان گشته، با هرنوع اسلحه‌ای کشته شده، مورد تعرض شیمیایی قرار گرفته، انفال گشته، ژینوساید را در هر بخش ازمیهن از هم گسیخته‌شان تجربه کرده و اکنون نیز با تلنباری از معضلات سیاسی و اجتماعی پا به قرن تکنولوژی وهوش مصنوعی گذاشته‌ایم. اما دیگر عزممان جزم است که در این سده نه‌تنها مانع از ژینوساید فیزیکی گردیم، بلکه«نسل‌کشی فرهنگی» را نیز تعریف کرده و با تمامی وجود در حال مبارزه با آن هستیم. «ژن، ژیان، آزادی» (زن، زندگی، آزادی) شعار ما و نمودی سمبلیک از پارادایم فکری ماست؛ پارادایمی که به روشنی به مسائل اساسی جهان و انسان امروزین می‌پردازد. بنابراین خویش را در مرزهای ملیتی، جنسیتی و طبقاتی محدود نکرده وسعی دارد با دیدی فراخ و همه‌جانبه به مسائل بنگرد. مادام اکثر مسائل جهانی گشته، پس جهانی شدن مبارزه هم منطقی‌ترین روش است. برخی از مسائل ما انسان‌ها مشترک است، پس طبیعی است که مبارزه‌مان نیز بر پایه‌ی‌ پدیده‌هایی مشترک صورت گیرد. «ژن، ژیان، آزادی» بیانگر خواست‌های مشترک اکثر مردمان کره‌ی زمین است: حیاتی آزاد و دموکراتیک. این نیز راز پشتیبانی جهانی از زندانیان زن است.