دکتر جلال متینی، ایران‌شناس، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی و شاهنامه‌پژوه در ۹۶ سالگی در مریلند آمریکا در گذشت. از او کم نیاموخته بودیم...

به گمان من آزادی حمید نوری و بازگشت او به ایران، سیلی‌ای بر چهره‌ی عدالت‌طلبی و خشونت‌پرهیزی بود. رخدادهایی مانند رخداد امروز، پس‌لرزه‌های آن سیلی بر صورت خشونت‌پرهیزی است.

سید ابراهیم نبوی طنزپرداز به زندگی خود پایان داد!

فریدون شهبازیان و موسیقی او یکی از خاطرات کودکی‌ام بود. امروز او دیگر در میان ما نیست. اما کاست آلبوم‌هایش هنوز کنارم هست و اکنون هنگام کار دارم به یکی دو کار از او گوش می‌سپارم. میعادمان بر چکاد هلیکون، با موساها!

سال گذشته افتخار بحث و گفتگوی علمی پیرامون بلورشناسی با یکی از پژوهشگران توانمند ایرانی در دانشگاه منچستر نصیبم شد. میان این نشست‌ها بود که نیازمند بررسی گروه‌های نقطه‌ای ۳۲ گانه بودیم. آن‌ها را در جدولی گرد هم آوردم. چند روز پیش آن جدول را دوباره بازبینی کردم که پیامد آن همین فایل پیوست است.

سحرگاهی ۱۸ دی ماه
پروازی به خون نشست
یاد آر!

در گوشه‌ای از پرلاشز، دور از چشم هدایت، رخساره‌ی چگوارا بر دف‌شان نقش بسته بود و بر مزار گوهرمراد می‌نواختند. اینکه چه نقدها بر ساعدی رواست، بماند. اما در شگفتم میان این عقب‌ماندگان تاریخ، علی رحمانی پسر نرگس خانم و تقی خان چه می‌کند!

در نیست
راه نیست
شب نیست
ماه نیست

نه روز و
نه آفتاب،
ما
بیرونِ زمان
ایستاده‌ایم
با دشنه‌ی تلخی
در گُرده‌هایِمان.

هیچ‌کس
با هیچ‌کس
سخن نمی‌گوید
که خاموشی
به هزار زبان
در سخن است.

در مردگانِ خویش
نظر می‌بندیم
با طرحِ خنده‌یی،
و نوبتِ خود را انتظار می‌کشیم
بی‌هیچ
خنده‌یی!

[شاملو، شبانه، ابراهیم در آتش]